(φωτογραφία του Μάριου Λώλου)
Εικόνες που παρέπεμπαν στην γερμανική κατοχή εκτυλίχθηκαν έξω από το υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης στην πλατεία Βάθη την Τετάρτη, με αφορμή τα γεωργικά προϊόντα που αποφάσισαν να μοιράσουν παραγωγοί και πωλητές των λαϊκών αγορών.
του Λεωνίδα Βατικιώτη
Εκατοντάδες άνθρωποι γονατισμένοι από την ανεργία και την πείνα σπρώχνονταν για να εξασφαλίσουν μια σακούλα με πορτοκάλια, πατάτες ή λάχανα, σε σημείο που χρειάστηκε να έρθει το ΕΚΑΒ για να παράσχει πρώτες βοήθειες σε κάποιον που τραυματίστηκε στο κεφάλι. Οι περισσότεροι δε ήταν Έλληνες άνεργοι και πολλοί συνταξιούχοι, θύματα όλοι τους της εξοντωτικής λιτότητας που έχουν επιβάλει οι μνημονιακές κυβερνήσεις των τελευταίων τριών ετών. Οι σκηνές σόκαραν γιατί ήταν μια από τις λίγες φορές που η απόγνωση δραπέτευσε από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών που έχουν γίνει φυλακή και βγήκε στους δρόμους, σοκάροντας ακόμη και τους απολογητές των Μνημονίων – υπάλληλους των τραπεζών που έσπευσαν να αποδοκιμάσουν τη μετάδοση των σχετικών πλάνων, με το αιτιολογικό ότι προσβάλλουν την Ελλάδα και την διασύρουν στο εξωτερικό.
Με άλλα λόγια, ποσώς τους απασχολεί η πείνα και το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες δεν έχουν να φάνε ή πέφτουν να κοιμηθούν με τα στομάχια άδεια ή άστεγοι πεθαίνουν στον δρόμο όπως συνέβη χθες τα ξημερώματα στα Εξάρχεια. Το μέλημά τους είναι αυτή η εικόνα να μένει κρυμμένη και ο ανείπωτος, παραλυτικός πόνος που προκαλεί η πείνα και η φτώχεια να συνεχίσει να θεωρείται ατομική υπόθεση, να εισπράττεται ως προσωπική αποτυχία ή οικογενειακό δράμα. Μέχρι εκεί!
Η προσπάθεια των μηχανισμών προπαγάνδας της Συγγρού γίνεται όμως όλο και πιο δύσκολη για έναν πολύ απλό λόγο: Όσο περνάει ο χρόνος και η φτώχεια γενικεύεται, γίνεται κατανοητό ότι η δυστυχία δεν είναι αποτέλεσμα προσωπικών επιλογών, μιας κακιάς στιγμής και μιας λανθασμένης απόφασης. Αρκεί μια ματιά στα στατιστικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ). Εν περιλήψει: 9 στα 10 νοικοκυριά (ας μας επιτραπεί ο όρος εδώ μιας και πρόκειται για ορολογία της στατιστικής) έχουν υποστεί μείωση των εισοδημάτων τους την τελευταία τριετία κατά 40%. Σε 4 από τις 10 οικογένειες υπάρχει τουλάχιστον ένας άνεργος. Το 1 στα 2 νοικοκυριά αναγκάστηκε για να καλύψει βασικές του υποχρεώσεις να χρησιμοποιήσει πόρους από πηγές πέραν του τρέχοντος εισοδήματος. Δηλαδή, χρήματα αποταμιεύσεων, δανεισμό από συγγενείς και φίλους, πιστωτικές κάρτες, πώληση περιουσιακών στοιχείων, ενεχυροδανειστήρια κ.λπ. Είναι προφανές ότι πρόκειται για λύσεις που είτε οξύνουν την ήδη δυσχερή θέση, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τα δάνεια που κάποια στιγμή στο μέλλον πρέπει να αποπληρωθούν, είτε είναι μη επαναλαμβανόμενες. Οι αποταμιεύσεις π.χ. κάποια στιγμή τελειώνουν. Συνεχίζοντας τη στατιστική της εξαθλίωσης, όπως καταγράφηκε στην έρευνα των μικρομεσαίων, πάνω από τις μισές οικογένειες (54,3%) δηλώνουν ότι δεν θα μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες του 2013. Το 40% τόνισε ότι έχει καθυστερημένες οφειλές που αφορούν ενέργεια, νερό, εφορία ή δανειακές υποχρεώσεις. Τέλος, ενδεικτικό για την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου είναι το στοιχείο ότι το 70% όσων ερωτήθηκαν απάντησε ότι έχει κάνει περικοπές ακόμη και στα είδη διατροφής. Τρώει δηλαδή λιγότερο και χειρότερα…
Η παραπάνω δραματική εικόνα αποκαλύπτει το πολιτικό έγκλημα που έκαναν οι κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμου και Α. Σαμαρά, μεταφέροντας το κόστος της κρίσης στην κοινωνία. Με μια σειρά πραγματικά δεξιοτεχνικών χειρισμών επέτρεψαν στις ξένες τράπεζες να ξεφορτώσουν έγκαιρα τα ελληνικά ομόλογα που είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους και στη συνέχεια η βόμβα της χρεωκοπίας να σκάσει στα χέρια των συνταξιούχων και των εργαζομένων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αυτών που δεν έφταιγαν στο παραμικρό. Άξιος λοιπόν ο μισθός των κυβερνητικών στελεχών!
Αυτό ωστόσο που επιμελώς κρύβουν είναι ότι η φτώχεια θα επεκταθεί. Στην επόμενη έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ ακόμη περισσότερες οικογένειες θα δηλώνουν ότι έχουν ένα άνεργο μέλος και ακόμη περισσότερα νοικοκυριά θα δηλώνουν ότι αναγκάζονται να καταφύγουν στον μαυραγορίτη της γειτονιάς για να βρουν χρήματα να φάνε. Η παραπέρα όξυνση του κοινωνικού ζητήματος, προς διάψευση των φερέφωνων της Συγγρού και της τρόικας, επιβεβαιώνεται από δύο πηγές: Πρώτα, από την υστέρηση που καταγράφηκε στα δημόσια έσοδα του Ιανουαρίου (ύψους 7% σε σχέση με τον προϋπολογισμό και 15% σε σχέση με πέρυσι) με αποτέλεσμα να είναι απλώς θέμα χρόνου η εξαγγελία νέων μέτρων λιτότητας ή η ενεργοποίηση των ρητρών απόκλισης που ενσωματώθηκαν στο τρίτο Μνημόνιο ή η προώθηση νέων ιδιωτικοποιήσεων ή και των τριών μέτρων μαζί. Κατά δεύτερο, οι ακόμη χειρότερες μέρες που έρχονται αποτυπώνονται στο επικαιροποιημένο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής που κατατέθηκε το απόγευμα της Παρασκευής στη Βουλή. Στους πίνακές του προβλέπεται ότι οι μισθοί κι οι συντάξεις από 18,6 δισ. ευρώ το 2013 θα πέσουν το 2016 στα 17,8 δισ., ενώ τα έξοδα κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης θα υποστούν μεγαλύτερη συντριβή: Από 14,97 δισ. ευρώ το 2013 θα πέσουν το 2016 στα 11,79 δισ. Συνολικά προβλέπεται ότι από το 2013 ως το 2016 θα κοπούν 1,37 δισ. από μισθούς, 5,25 δισ. από συντάξεις, 1,11 δισ. από υγειονομική περίθαλψη, κ.ο.κ., ενώ αφήνεται ανοιχτό το πεδίο και για επιπλέον μέτρα σε περίπτωση αποκλίσεων – που θεωρούνται βέβαιες. Το δημόσιο χρέος δε, όλη αυτή την περίοδο θα αυξάνεται σταθερά: Το 2013 στα 318,83 δισ. ευρώ, το 2014 στα 319,13 δισ., το 2015 στα 322,03 δισ. ευρώ και το 2016 θα φτάσει στα 322,33 δισ. ευρώ.
Κατά συνέπεια, η συνέχιση αυτής της πολιτικής το μόνο που εγγυάται είναι βαθύτερη φτώχεια, περισσότερους πεινασμένους και άστεγους. Αυτή η πολιτική όμως μπορεί να ανατραπεί κάτω από ενωτικούς, ανυποχώρητους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες που θα μετατρέψουν όλα αυτά τα σηκωμένα χέρια σε γροθιές ενάντια στις κυβερνήσεις του ταξικού πολέμου, την ΕΕ και το ΔΝΤ.
