του Γιώργου Δελαστίκ
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει «σπάσει» κάτω από το βάρος των αφόρητων γερμανικών πιέσεων και έχει μεταβληθεί σε όργανο της Καγκελαρίας του Βερολίνου. Στο πλαίσιο υλοποίησης της γερμανικής πολιτικής προκήρυξε και τις απροσδόκητες πρόωρες εκλογές. Στόχος των εκλογών αυτών είναι να συμμετάσχει στην κυβέρνηση το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη, το κατ’ εξοχήν γερμανόφρον κόμμα της Ελλάδας. Αυτό απαιτούν οι Γερμανοί και αυτό θα γίνει! Για να μπουν οι πολιτικά γερμανόδουλοι του Ποταμιού στην κυβέρνηση γίνονται οι εκλογές και όχι φυσικά επειδή δήθεν ο Τσίπρας έχασε στην πραγματικότητα την κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξαιτίας του Λαφαζάνη και των διαφωνούντων του ΣΥΡΙΖΑ που αρνήθηκαν να συναινέσουν στο κατάπτυστο «Μνημόνιο Τσίπρα».
Θα μας τρελάνουν; Αφού ο Τσίπρας περνάει από τη Βουλή με το …75%(!) των ψήφων του συνόλου των βουλευτών, κάθε μνημονιακή διάταξη που αρνούνται να ψηφίσουν οι διαφωνούντες του ΣΥΡΙΖΑ, τι ανάγκη είχε να κάνει εκλογές; Αν παρ’ ελπίδα έφερνε ο Τσίπρας στη Βουλή και κανένα αριστερό μέτρο, προφανές είναι ότι οι διαφωνούντες του ΣΥΡΙΖΑ θα το ψήφιζαν με χέρια και με πόδια! Πόσω μάλλον που ήταν απολύτως βέβαιο εκ των προτέρων ότι ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ να ήταν πρώτο κόμμα, αλλά με σοβαρά συρρικνωμένη την εκλογική του απήχηση – ίσως μέχρι και δέκα εκατοστιαίες μονάδες και πάντως γύρω στο 30% ή και κάτω από το όριο αυτό. Όταν όμως ένας πολιτικός ηγέτης κάνει εκλογές γνωρίζοντας ότι θα επιδεινωθεί η κατάσταση του κόμματός του, χωρίς να του επιβάλλει τις εκλογές κάποια αδήριτη πολιτική συγκυρία, τότε τις κάνει υπηρετώντας εν γνώσει του κάποιον υπέρτερο πολιτικό στόχο. Ο στόχος αυτός λοιπόν στη συγκεκριμένη περίπτωση, επαναλαμβάνουμε, είναι να μπει οπωσδήποτε το Ποτάμι στην κυβέρνηση, όπως απαιτεί το Βερολίνο. Από τη στιγμή που ο Τσίπρας «έσπασε» και πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο έχει προφανώς μεταβληθεί σε γρανάζι προώθησης της γερμανικής πολιτικής. Παράλληλα, αυτό του έχει ανοίξει νέες δυνατότητες συμμαχιών για την συγκρότηση μνημονιακών κυβερνήσεων με πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ – τουλάχιστον προσωρινά.
Αυτό που ο Τσίπρας δεν έχει συνειδητοποιήσει, είναι πως όσο και αν γλύφει -τώρα που «έσπασε»- τις μπότες των Γερμανών κατακτητών της Ελλάδας, το Βερολίνο θα τον εξοντώσει πολιτικά οπωσδήποτε, αφού πρώτα τον έχει ήδη γελοιοποιήσει. Δεν θα σώσει πολιτικά τον Τσίπρα η «μνημονιακή κολοτούμπα» που έκανε και η συναρτώμενη με αυτήν γελοιοποίησή του. Οι Γερμανοί πρέπει να δείξουν και να αποδείξουν στους υπόλοιπους ηγέτες της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ότι όποιος τολμήσει να προβάλει αντιρρήσεις στη γερμανική πολιτική, όχι μόνο γελοιοποιείται αλλά και εκδιώκεται κλοτσηδόν από την εξουσία. Αυτό είναι αναγκαίο επειδή οι πολιτικοί με μεγάλη άνεση κάνουν πολιτικές κολοτούμπες θεωρώντας τους λαούς τους ηλίθιους, αλλά αντιστέκονται λυσσωδώς σε κάθε προσπάθεια απομάκρυνσής τους από την άσκηση της εξουσίας, αφού αυτή είναι η πεμπτουσία της ύπαρξής τους. Ο Τσίπρας λοιπόν καλείται από τους Γερμανούς να σχηματίσει κυβέρνηση με το Ποτάμι. Θα το κάνει οπωσδήποτε. Θα πάρει το Ποτάμι στην κυβέρνησή του, ξεφορτωμένος μέσω των εκλογών τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι πάρα πολύ δύσκολα θα μπουν αυτή τη φορά στη Βουλή. Ο Τσίπρας από πολιτική σκοπιά «έκαψε» κυριολεκτικά τον Καμμένο! Υποχωρούσε τόσο γρήγορα που δεν επέτρεψε στον αρχηγό των δεξιών ΑΝΕΛ να εδραιώσει στους ψηφοφόρους του κόμματός του την πεποίθηση ότι χρειάζεται να υπάρχει και ένας αντιμνημονιακός πόλος της Δεξιάς, αφού ως ελάσσων εταίρος έπρεπε να συναινεί στις διαρκείς υποχωρήσεις του Αλέξη Τσίπρα. Τι να κάνει με 13 βουλευτές στους κυβερνητικούς 162;
Χώρια που όταν ο «αριστερός» πρωθυπουργός μέσα σε έξι μήνες γίνεται φουλ μνημονιακός, πώς μπορεί ο δεξιός ψηφοφόρος να παραμείνει αντιμνημονιακός; Εν πάση περιπτώσει, ο Τσίπρας θα προσλάβει το Ποτάμι στην κυβέρνησή του. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα όμως να μην φτάνουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με αυτούς του Ποταμιού το μαγικό αριθμό των 151. Τότε ο Τσίπρας θα πάρει στην κυβέρνησή του και το ΠΑΣΟΚ της Φώφης Γεννηματά, του οποίου οι πιθανότητες να μπει στη Βουλή έχουν αυξηθεί κατακόρυφα μετά την απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να μην ξανακατεβάσει το προσωπικό του, εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, το ΚΙΔΗΣΟ, στις εκλογές. Με το σχηματισμό μιας κεντροαριστερής, αλλά πλήρως μνημονιακής κυβέρνησης, ο Τσίπρας μπορεί να παραμείνει μερικούς μήνες ακόμα πρωθυπουργός – μέχρι δηλαδή να αποφασίσουν οι Γερμανοί να τον ανατρέψουν! Είναι πολύ χαρακτηριστικό των γερμανικών προθέσεων ότι η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε πως η παραίτηση Τσίπρα συνιστά μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος. Προσέξτε, δεν είπε η «προκήρυξη εκλογών», είπε η «παραίτηση» η Γερμανίδα καγκελάριος!
Αν πάλι είτε το ΠΑΣΟΚ δεν μπει στη Βουλή είτε μπλοκαριστεί για κάποιο λόγο η συμμετοχή του στην κυβέρνηση, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ αδίστακτα θα προχωρήσει στο σχηματισμό κυβέρνησης τόσο με το Ποτάμι όσο και με τη …ΝΔ!!! Μόνο που αν στις 20 Σεπτέμβρη ο Τσίπρας αποδειχθεί τόσο αποδυναμωμένος, είναι πιθανότατο πρωθυπουργός να τοποθετηθεί άλλο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, εννοείται φυσικά σαφώς δολιότερο όπως π.χ. ο Γιάννης Δραγασάκης, ο Γιώργος Σταθάκης ή ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Το αποτέλεσμα των εκλογών σε δύο εβδομάδες θα καθορίσει τις λεπτομέρειες – γιατί το τέλος της εποχής Τσίπρα το έχουν ήδη αποφασίσει οι Γερμανοί!
