του Δημήτρη Σταμούλη
Τους τελευταίους 20 μήνες που πέρασαν από την πραξικοπηματική απόφαση της κυβέρνησης Αντ. Σαμαρά να ρίξει «μαύρο» στην ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν εν μία νυκτί αλλά και χιλιάδες λαού έδωσαν ειδικά το πρώτο διάστημα σημαντικό αγώνα ενάντια στην πολιτική του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, αλλά και των μαζικών απολύσεων, και της επέλασης ενός άγριου αντεργατικού καθεστώτος. Τους μήνες που ακολούθησαν οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν ηρωικό αγώνα παίρνοντας στα χέρια τους την υπόθεση της λειτουργίας της ελεύθερης τηλεόρασης και ραδιοφωνίας, προβάλλοντας τους αγώνες των εργαζομένων και αναδεικνύοντας τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό.
Ένα σημαντικό τμήμα τους αρνήθηκε να υποταχθεί και να συμβιβαστεί στους κυβερνητικούς εκβιασμούς, αρνήθηκε να αποδεχτεί μια «θέση στον ήλιο» των κυβερνητικών μορφωμάτων ΔΤ και ΝΕΡΙΤ. Στις πανελλαδικές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα οι αγωνιστές που πλαισιώνουν τα διάφορα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα στην ΕΡΤ3, το ΕΡΤopen και άλλες τοπικές συλλογικές προσπάθειες ανά την Ελλάδα διαμόρφωσαν τις θέσεις τους για τη «νέα περίοδο λειτουργίας της ΕΡΤ», λαμβάνοντας υπόψη τους και τις διάφορες «υποσχέσεις» του αναρριχώμενου προς την κυβερνητική εξουσία ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με την ΕΡΤ. Θέση του κινήματος είναι ότι «στη νέα ΕΡΤ θα πρέπει να επιστρέψουν όλοι όσοι εργάζονταν σε αυτήν την 11η Ιουνίου 2013 με την εργασιακή σχέση που οι ίδιοι επέλεξαν έκτοτε», όχι όμως το Προσωπικό Ειδικών Θέσεων, οι ειδικοί σύμβουλοι και οι γενικοί διευθυντές που στελέχωσαν τα κυβερνητικά μορφώματα και συνέβαλαν στην εδραίωση του «μαύρου».
Επίσης διατυπώνεται το αίτημα και για πρόσληψη αλληλέγγυων που συμμετείχαν στην παραγωγή του προγράμματος όλο αυτό το 20μηνο, θέση αποφασισμένη από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ3 και από πολλές περιφερειακές ΕΡΑ. Όσον αφορά τις βασικές αρχές και τους στόχους της νέας ΕΡΤ, οι αγωνιζόμενοι της ΕΡΤ μιλούν για πραγματικά δημόσιο και δημοκρατικό οργανισμό, με την ενημέρωση να αποτελεί κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Η ελευθεροτυπία, η αλογόκριτη δημοσιογραφική εργασία προς όφελος του λαού και υπέρ των κοινωνικών κινημάτων αποτελούν ενιαίο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα και υποχρέωση.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, η ΕΡΤ ελέγχει την εξουσία και δεν ταυτίζεται με αυτήν, δεν αποτελεί ούτε όργανο της κυβέρνησης και των μηχανισμών της ούτε όργανο των κομμάτων και των μεμονωμένων ή οργανωμένων επιχειρηματικών «κύκλων».
Κρίσιμη παράμετρος είναι το μοντέλο «διοίκησης» της ΕΡΤ. Δύο από τις βασικότερες κατακτήσεις του πολύμηνου αγώνα, η αυτοδιαχείριση του παραγόμενου προγράμματος και η αυτοδιεύθυνση του αγώνα, θα πρέπει να ενσωματωθούν στη νέα ΕΡΤ. Κόντρα στο καθετοποιημένο ιεραρχικό μοντέλο διοίκησης αντιπαραβάλουν ένα αμεσοδημοκρατικό διοικητικό σχήμα που τελεί υπό την έγκριση της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων. Μιλούν επίσης για κυκλική εναλλαγή και ανακλητότητα των επικεφαλής των διαφόρων τμημάτων, όπως και για εκλογή των συντονιστών των τμημάτων και του γενικού συντονιστή. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για… διορισμό ενός «εποπτικού συμβουλίου» από τον αρμόδιο υπουργό (!), το οποίο με τη σειρά του θα διορίσει το διοικητικό συμβούλιο. Ένα άλλο κρίσιμο μέτωπο είναι αυτό των εργασιακών σχέσεων στη νέα ΕΡΤ.
Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, «η υπεράσπιση και εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων αποτελεί βασική αρχή». Απαιτούν όλοι οι εργαζόμενοι να εργάζονται με σύμβαση αορίστου χρόνου, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, να καταργηθεί ο διαχωρισμός τακτικού και έκτακτου προσωπικού, οι διάφοροι κανονισμοί που διαιωνίζουν το καθεστώς εργασίας των συμβασιούχων, όπως και οι λογής «εξωτερικοί συνεργάτες» και «ειδικοί σύμβουλοι».
Οι αγωνιζόμενοι της ΕΡΤ, όπως προκύπτει από τις συλλογικές τους αποφάσεις, διαχωρίζονται με σαφήνεια από λογικές «αξιολόγησης των προσόντων και των επιδόσεών τους», όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος και στο μέτωπο της ΕΡΤ φαίνεται ότι αποδέχεται ένα από τα βασικά μνημονιακά εργαλεία για απολύσεις. Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δηλώσει ότι όλοι οι εργαζόμενοι που υπηρετούσαν στην ΕΡΤ ΑΕ ως συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου θα επανέλθουν στις θέσεις τους με το ίδιο είδος σύμβασης κι όχι ως αορίστου. Δηλαδή, αναπαράγει το μοντέλο των εργαζόμενων πολλών ταχυτήτων, μιλά για μισθολόγιο που θα λαμβάνει «υπόψη τις συνθήκες της κρίσης» (sic), διατηρεί το επιμίσθιο για διευθυντικά στελέχη.
Ο Γιάννης Γκίρμπας, μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ και της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3, δήλωσε σχετικά στο Πριν: Σε περίπτωση που η επόμενη κυβέρνηση αποφασίσει να ανοίξει την ΕΡΤ με όλους όσους απολύθηκαν εν μία νυκτί στις 11/6/2013, μη εξαιρουμένων των «αιτούντων» σε ΔΤ-ΝΕΡΙΤ και πολύ περισσότερο όσων στελέχωσαν τα κυβερνητικά μορφώματα, με ποιον τρόπο θα πείσει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ να δουλέψουν την «επόμενη ημέρα» δίπλα-δίπλα με όσους προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στη «μαύρη» συγκυβέρνηση που έκλεισε πραξικοπηματικά την ΕΡΤ;» Αναφερόμενος στον προβληματισμό που υπάρχει, επισημαίνει ότι «δεν πρόκειται για απόπειρα επίλυσης προσωπικών διαφορών ούτε για “ξεκαθάρισμα λογαριασμών”, αλλά για μια βαθιά πολιτική προσέγγιση που έχει να κάνει με το δρόμο που επέλεξε ο καθένας για να πορευτεί στη ζωή».
