Ρήξη με την ΕΕ τώρα όχι στα μνημόνια!

Το αποκρουστικό της πρόσωπο έδειξε με το «καλημέρα» η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εκπρόσωποι των διάφορων θεσμών της, από τον «σκληρό» Γ. Ντέισελμπλουμ ως τον «φιλικό» σοσιαλδημοκράτη Μ. Σουλτς. Βρυξέλλες και Βερολίνο με τον πιο ωμό, κυνικό και απαράδεκτο τρόπο θέλουν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό και να καταστείλουν την απόφασή του να καταδικάσει την πολιτική των Μνημονίων και τους εκφραστές της. Στέλνουν μήνυμα στους εργαζόμενους και τους λαούς όλης της Ευρώπης να μην αντισταθούν στην πολιτική που επιβάλλει το μεγάλο κεφάλαιο και τα πιο ισχυρά κράτη, με πρώτη τη Γερμανία. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπερασπίστηκε σε πρώτη φάση τις προεκλογικές της θέσεις για σταμάτημα της πολιτικής των προηγούμενων Μνημονίων και για εκδίωξη της τρόικας. Η πορεία των πραγμάτων όμως αποδεικνύει πως δεν συμβιβάζεται το «όχι» στη λιτότητα με το «πάση θυσία στο ευρώ», που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορεί να αλλάξει η πολιτική προς όφελος του λαού και να καταργηθούν τα Μνημόνια μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και των ασφυκτικών συνθηκών της περί δημοσιονομικής σταθερότητας και ανταγωνισμού, που επιβάλλουν τελικά διαρκή Μνημόνια κατά των λαών. Δεν αρκεί η άρνηση της τρόικας με νομιμοποίηση των αφεντικών της, αυτών που τη στέλνουν, όπως λέει η κυβέρνηση. «Ο αγώνας για δουλειά, ψωμί, παιδεία και ελευθερία συνδέεται άρρηκτα με τον αγώνα για μονομερή παύση πληρωμών, διαγραφή του χρέους, εθνικοποιήσεις των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, για ρήξη κι έξοδο από ευρώ και ΕΕ» τονίζεται σε χθεσινή ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μάλιστα, καλεί τους εργαζόμενους και το λαό να μην παρατηρούν τη διελκυστίνδα μεταξύ κυβέρνησης – ΕΕ αλλά να κινητοποιηθούν ανεξάρτητα και «να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα της ΕΕ και των καπιταλιστικών “αγορών”, να οργανώσουν μια ενωτική εργατική λαϊκή αντεπίθεση, καθώς και τη διεθνιστική αλληλεγγύη, για ξήλωμα των Μνημονίων και των επαίσχυντων και ληστρικών δανειακών συμβάσεων, για ριζικές κατακτήσεις στο δρόμο για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της συνολικής επίθεσης του κεφαλαίου». Συνολικά είναι αναγκαία η αντεπίθεση του εργατικού, λαϊκού και νεολαιΐστικου κινήματος με τα αιτήματά του, χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, για κατακτήσεις στο δρόμο της ανατροπής.