Παναγιώτης Ξοπλίδης
Για άλλη μια φορά, η Αριστερά σε Ευρώπη και ΗΠΑ καθορίζει τη στάση της απέναντι σε μια πολεμική σύγκρουση υπό την πίεση της κυρίαρχης ρητορικής που επιβάλλουν οι αστικές τάξεις, σε συνθήκες ήττας και υποχώρησης του κομμουνιστικού και αντιιμπεριαλιστικού ρεύματος. Η παλαιστινιακή υπόθεση δεν έχει, εδώ και πολλά χρόνια το ιστορικό βάρος που είχε τις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80, όταν πλημμύριζε με διαδηλώσεις τους δρόμους των δυτικών μητροπόλεων, μαζί με τους απελευθερωτικούς αγώνες της Αλγερίας, του Βιετνάμ, της Νότιας Αφρικής κ.α.
Καμία αποικιακή ή κατοχική δύναμη δεν παραιτήθηκε ποτέ από την κυριαρχία της μόνο μέσω διαπραγματεύσεων ή πολιτικού διαλόγου, ενώ η ιστορία αυτών των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων είναι μια ιστορία «τρομοκρατίας», με καταγεγραμμένες αρκετές περιπτώσεις «σφαγής αμάχων» από ένοπλες ομάδες. Ποτέ, όμως, η Αριστερά στον κόσμο δεν καθόριζε τη συνολική στάση της απέναντι σε ένα δίκαιο αγώνα με βάση την οπτική του αντιπάλου.
Το γεγονός ότι η παλαιστινιακή αντίσταση ηγεμονεύεται πλέον από τη Χαμάς δεν είναι ευθύνη του παλαιστινιακού λαού. Η στροφή προς τον ισλαμισμό ήταν εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, αλλά και το Ισραήλ, προκειμένου να αποδυναμώσουν τις αριστερές οργανώσεις σε πολλές μουσουλμανικές χώρες. Στην περίπτωση της Παλαιστίνης, το μέγεθος και η ένταση της καταπίεσης, οι απάνθρωπες συνθήκες για ένα ολόκληρο λαό που έμεινε χωρίς καμιά ελπίδα και επιλογή, θα έπρεπε να είναι για την Αριστερά στη Δύση το βασικό κριτήριο τοποθέτησης και δράσης. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια και με ακόμα μεγαλύτερη ένταση την τελευταία εβδομάδα, η Αριστερά και ο αναρχικός χώρος υιοθετούν την κυρίαρχη αφήγηση.
Ιστορικά, στη γερμανική αυτονομία υπήρχε παρουσία ομάδων υπέρ του Ισραήλ, όπως οι «αντι-Γερμανοί». Αν και περιθωριοποιημένο ως ρεύμα, η διάχυσή του σε παράλληλους κύκλους των Πρασίνων είχε πολλαπλασιαστική επίδραση. Οι αντιλήψεις τους συνέπλευσαν με την κυβερνητική πλέον πολιτική των Πρασίνων, που έχουν μετατραπεί στην πιο φιλοαμερικανική και φιλοπόλεμη πολιτική δύναμη στη Γερμανία.
Σήμερα, σημαντικό μέρος του αναρχικού χώρου στην Ευρώπη τηρεί στάση αμηχανίας και σιωπής για το Παλαιστινιακό, καθώς, μετά από χρόνια αποπολιτικοποίησης, το μοναδικό κριτήριο της στάσης του είναι ο αταξικός ατομικός δικαιωματισμός. Το γεγονός πως το κράτος του Ισραήλ χρησιμοποιεί τακτικές ώστε να εμφανίζεται το ίδιο ως φορέας «προοδευτισμού» εν μέσω «βαρβάρων» φαίνεται τώρα πως είχε βαθιά επίδραση.
Η Προοδευτική Διεθνής εμφανίζει επίσης βαθύ ρήγμα. Στις ΗΠΑ, η βουλεύτρια Οκάζιο-Κόρτεζ καταδίκασε τη διοργάνωση διαδήλωσης αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό στη Νέα Υόρκη, αν και οι Δημοκράτες Σοσιαλιστές ως οργάνωση την είχαν στηρίξει. Χαρακτήρισε μισαλλοδοξία το σύνθημα «η αντίσταση δικαιολογείται όταν οι λαοί είναι υπό κατοχή», όπως και το κάψιμο ισραηλινής σημαίας. Η φιλειρηνική στάση στο κίνημα πάει περίπατο όταν οι Προοδευτικοί αναλαμβάνουν θέσεις «ευθύνης», καθώς οι εκλεγμένοι Δημοκράτες Σοσιαλιστές έχουν υπερψηφίσει όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα του Μπάιντεν.
Στην Ευρώπη, ο συνασπισμός της Ανυπότακτης Γαλλίας κλυδωνίζεται, καθώς μερίδα βουλευτών πιέζει για πιο σαφή καταδίκη της «τρομοκρατίας».
Η παρουσία μουσουλμάνων μεταναστών και η άνοδος του ισλαμισμού στις περιθωριοποιημένες γειτονιές των ευρωπαϊκών πόλεων, υπό την απουσία ενεργής παρέμβασης του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, κάνει καθοριστική την τοποθέτηση στο ζήτημα της Παλαιστίνης, που ορίζει σε σημαντικό βαθμό τις συνειδήσεις των μεταναστών. Η αδυναμία αντιιμπεριαλιστικής και ταξικής τοποθέτησης αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό προμηνύει αντιδραστικές μετατοπίσεις με ολέθριες συνέπειες και στο εσωτερικό μέτωπο.
«Παρών» αντίστασης από τους κομμουνιστές σε Παλαιστίνη-Ισραήλ
Η παρουσία της κομμουνιστικής Αριστεράς σε Παλαιστίνη και Ισραήλ, αν και αποδυναμωμένη, παραμένει ενεργή. Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) έχει ισχυρή παρουσία περισσότερο στη Δυτική Όχθη και τους τελευταίους μήνες έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναγέννηση της ένοπλης αντίστασης σε αυτές τις περιοχές.
Σε ανακοίνωσή του, το PFLP αναφέρει: «Προτρέπουμε τον ηρωικό λαό μας σε όλη την Παλαιστίνη να συμμετάσχει ενεργά στη μάχη της “Πλημμύρας της Αλ-Άκσα”. Ο καθένας από τις αντίστοιχες θέσεις του και με τα εργαλεία που διαθέτει, θα πρέπει να επιτεθεί στον εχθρικό στρατό και τους εποίκους του, να κόψει τους δρόμους ανεφοδιασμού του, να σαμποτάρει τις ζωτικής σημασίας εγκαταστάσεις του και να καταδιώξει τους τρομοκρατημένους Σιωνιστές εισβολείς μπροστά στα χτυπήματα αντίστασης, χτυπώντας τους σε κάθε σπιθαμή του παλαιστινιακού εδάφους. Το Μέτωπο τονίζει την έκκλησή του προς όλους όσους φέρουν όπλα, ιδιαίτερα τα μέλη των Δυνάμεων Ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής (που ελέγχεται από τη Φατάχ σε πόλεις της Δυτικής Όχθης), να συμμετάσχουν στη μάχη ενάντια στον εχθρό του και να πάρουν τη φυσική θέση κάθε ελεύθερου Παλαιστίνιου που αγωνίζεται για τη σωτηρία από την κατοχή».
Ηρωική είναι η θέση που έχει το ΚΚ Ισραήλ (MAKI) το οποίο, σε κοινή ανακοίνωση με τον σχηματισμό Hadash (εκπροσωπεί κυρίως την αραβική κοινότητα πολιτών του Ισραήλ), κατηγορεί την εγκληματική κατοχική πολιτική της ακροδεξιάς κυβέρνησης Νετανιάχου. Όπως αναφέρει: «Τα εγκλήματα της φασιστικής δεξιάς κυβέρνησης για τη διαιώνιση της κατοχής οδηγούν σε έναν περιφερειακό πόλεμο που πρέπει να σταματήσει […]. Το MAKI και η Hadash επιρρίπτουν την πλήρη ευθύνη στη φασιστική δεξιά κυβέρνηση για την απότομη και επικίνδυνη κλιμάκωση, που κόστισε τη ζωή σε πολλούς αθώους πολίτες.
»Στο τέλος μιας συγκλονιστικής εβδομάδας, κατά την οποία οι έποικοι προκάλεσαν αμόκ σε όλα τα κατεχόμενα εδάφη υπό την αιγίδα της κυβέρνησής τους, βεβήλωσαν το τέμενος Αλ Άκσα και πραγματοποίησαν ένα ακόμη πογκρόμ στη Χουάρα, ξυπνήσαμε σήμερα το πρωί με μια πολύ σοβαρή κλιμάκωση, η οποία θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την περιοχή, σε έναν περιφερειακό και επικίνδυνο πόλεμο — τον οποίο η δεξιά κυβέρνηση τροφοδοτεί από την πρώτη μέρα της. Τα γεγονότα δείχνουν σε ποια επικίνδυνη κατεύθυνση οδηγούν ολόκληρη την περιοχή η κυβέρνηση Νετανιάχου και η “νεολαία της Κορυφής των Λόφων” (φασιστικές ομάδες εποίκων που τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε πογκρόμ με στόχο την εξόντωση όλων των μη εβραϊκών πληθυσμών)». Το MΑKI και η Hadash προειδοποιούν για εκδικητικές ενέργειες εναντίον των Αράβων πολιτών του Ισραήλ και ιδιαίτερα των κατοίκων των μεικτών πόλεων και των χωριών στη Νεγκέβ — οι οποίοι έχουν ήδη πληρώσει υψηλό τίμημα λόγω της παραμέλησης της ζωής τους από το κράτος και της έλλειψης υποδομών στους οικισμούς.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (14.10.23)
