Χρίστος Κρανάκης
Τραγούδια νέων εξεγέρσεων ήχησαν στην Αθήνα το τριήμερο 9-11 Ιούνη. Οι Αναιρέσεις γιόρτασαν τα τριάντα χρόνια παρουσίας τους, διοργανώνοντας ένα φεστιβάλ αντάξιο της πλούσιας πολιτικής και πολιτιστικής τους παράδοσης. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος εκατοντάδες μέλη της νΚΑ και του ΝΑΡ, όπως και φίλοι/ες των Αναιρέσεων, διαμόρφωσαν τον χώρο της Γεωπονικής (χωρίς καμία κρατική ή επιχειρηματική χορηγία), ώστε να αποτελέσει ένα ζωντανό σημείο συνάντησης των εργαζομένων και της νεολαίας της πόλης, έξω και κόντρα από τα κυρίαρχα εμπορευματικά πρότυπα. Μπορεί η βροχή, πιστός συνοδοιπόρος καθ’ όλη τη ζωή του φεστιβάλ, να επηρέασε την προσέλευση κατά τη δεύτερη και τρίτη ημέρα, αλλά δεν κατάφερε να σταθεί εμπόδιο στη θέληση και την ανάγκη του κόσμου να συνευρεθεί και να συζητήσει στα workshop, τις εκδηλώσεις, τα περίπτερα αλλά και τις συναυλίες που στήθηκαν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.
Όπως φαίνεται, οι Αναιρέσεις έχουν πλέον παγιωθεί ως ένα αναπόσπαστο event του αθηναϊκού καλοκαιριού, η επιτυχία του οποίου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το καλλιτεχνικό πρόγραμμα και την ύπαρξη ή μη «μεγάλων ονομάτων». Αντίθετα, έχει καταχωρηθεί στη συνείδηση της νεολαίας και των εργαζομένων ως κάτι που παραμένει πιστό στις αξίες που πρεσβεύει ανά τα χρόνια και σε μεγάλο βαθμό καταφέρνει να προτάξει σημαντικές πτυχές του αναγκαίου πολιτιστικού-φυσιογνωμικού προτάγματος που λείπει από την εποχή μας. Ειδικά φέτος, που οι Αναιρέσεις βρέθηκαν στη «μέση» δύο εκλογικών αναμετρήσεων, το πολιτικό νεύρο του φεστιβάλ «χτύπησε» λιγάκι περισσότερο, δείχνοντας τη ζωτικότητα του αντικαπιταλιστικού ρεύματος στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Μάλιστα, όπως ειπώθηκε από πολλούς, η μαζική συμμετοχή του κόσμου πήρε και τα χαρακτηριστικά της στήριξης (μερικής ή ολικής) στη δύσκολη μάχη που καλείται να δώσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η αντικαπιταλιστική Αριστερά εντός του νέου πολιτικού σκηνικού.
«Δυναμώνουμε αυτό που τους φοβίζει!»
Στις φετινές Αναιρέσεις, το στίγμα της πολιτικής μάχης ενόψει εκλογών δόθηκε από νωρίς. Η κεντρική εκδήλωση που άνοιξε το ετήσιο φεστιβάλ με τίτλο «Δυναμώνουμε αυτό που τους φοβίζει! Πρόταση για κίνημα ανατροπής και ισχυρή επαναστατική Αριστερά», έδωσε την ευκαιρία να τεθεί από αγωνιστές και αγωνίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς μια διαφορετική προοπτική από αυτή που θέλει το σύστημα να θεωρήσουμε δεδομένη. Με επίκεντρο όχι μόνο τις επερχόμενες εκλογές, αλλά κυρίαρχα την επόμενη μέρα αυτών, οι ομιλητές/τριες (Μ. Καραμπέλη, Γ. Μαρίνης, Μ. Μπικάκη και Κ. Παπαδάκης) ανέδειξαν τη συναίνεση ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και τόνισαν πως «φόβος» των από πάνω δεν είναι εάν το ΚΚΕ θα λάβει μία ή δύο παραπάνω βουλευτικές έδρες, από τη στιγμή που αρνείται να θέσει στο κίνημα στόχους πολιτικής ανατροπής στο «εδώ και τώρα». Ούτε το εάν τα ευρωπαϊκά και αρχηγοκεντρικά κόμματα τύπου Βαρουφάκη ή Κωνσταντοπούλου θα μπουν στη βουλή. Αντίθετα, το μόνο που πραγματικά μπορεί να «χαλάσει τη σούπα» της επικείμενης νίκης της ΝΔ είναι ο κόσμος του αγώνα να αποκρούσει τα ψηφοθηρικά κελεύσματα και να στηρίζει το σχέδιο μαχητικής ανασυγκρότησης της αριστερής-εργατικής αντιπολίτευσης, στηρίζοντας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Στίγμα διεθνιστικής αλληλεγγύης
Σημαντικό στιγμιότυπο της εκδήλωσης αποτέλεσαν οι χαιρετισμοί εκπροσώπων από διεθνείς οργανώσεις. Μάλιστα, σε κεντρικό σημείο του φεστιβάλ στήθηκε περίπτερο αφιερωμένο στις διεθνείς αντιπροσωπείες που κατέφτασαν στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια του τριημέρου διεξήχθη πληθώρα συναντήσεων-επαφών του ΝΑΡ με οργανώσεις από άλλες χώρες, ενώ πραγματοποιήθηκε και ανοικτή συζήτηση (workshop) την Κυριακή, με τη συμμετοχή των TiP (Τουρκία), Revolution Permanente (Γαλλία), POI (Γαλλία), POSI (Ισπανία), Kommunistiche Aufbau (Γερμανία), Crvena Inicijativa (Σερβία) και Crvena Akcija (Κροατία).
Ανατρεπτική ματιά σε πολιτισμό και τεχνολογία
Το Σάββατο διεξήχθη η δεύτερη εκδήλωση του φεστιβάλ με τίτλο «Πολιτισμός: Ευγενική χορηγία, εμπόρευμα ή κοινωνικό αγαθό». Η εκδήλωση καταπιάστηκε με το «γιατί» αποτελεί βασική επιδίωξη των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου η ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση του Πολιτισμού αλλά ταυτόχρονα ανέδειξε και τις σημαντικές αντιστάσεις πάνω στο ζήτημα, είτε αυτές αποτυπώθηκαν στους αγώνες των καλλιτεχνών, είτε στον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των Μουσείων είτε, τέλος, στις διεκδικήσεις συλλογικοτήτων γειτονιάς για ελεύθερους και δημόσιους χώρους.
Η τρίτη και τελευταία μέρα του φεστιβάλ έκλεισε με την εκδήλωση με τίτλο «Reset the system: Όρια και προοπτικές των τεχνολογιών στην εξέλιξη της ανθρωπότητας», η οποία καταπιάστηκε με τις δυνατότητες των σύγχρονων τεχνολογιών αλλά και πώς αυτές συνήθως αξιοποιούνται σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Ενδιαφέροντα πολιτικά εργαστήρια
Παράλληλα με τις κεντρικές εκδηλώσεις, τα γνωστά πλέον workshop των Αναιρέσεων για ακόμα μία χρονιά έδωσαν τη δυνατότητα στους επισκέπτες να καταπιαστούν με διάφορα «μικρότερα» θέματα, η συζήτηση για τα οποία όμως συνιστά αναπόσπαστο σημείο της συγκρότησης μιας άλλης Αριστεράς. Το workshop της Παρασκευής άνηκε στο μαθητικό κίνημα και καταπιάστηκε με τις μαζικές διαδηλώσεις και καταλήψεις τον Μάρτιο με το έγκλημα στα Τέμπη αλλά και τη σφοδρή καταστολή με την οποία αντιμετωπίστηκαν. Μέλη του Ανυπότακτου Μαθητή και του εκπαιδευτικού κινήματος συζήτησαν με θέμα «Καταστολή: αναγκαίο κακό ή φόβος για τους αγώνες μας;». Λίγα μέτρα πιο δίπλα, ο Κώστας Σαββόπουλος παρουσίασε το βιβλίο του «I still love H.E.R.», προσπαθώντας να αναδείξει μια πιο συνολική ματιά για το φαινόμενο της ραπ και τον σεξισμό εντός αυτής, ενώ στη συζήτηση παρενέβη και η rap τραγουδίστρια, Χαρά.
Το Σάββατο, η Λαϊκή συνέλευση Κολωνού – Ακαδημίας Πλάτωνος – Σεπολίων, η Αντωνία Λεγάκη και μέλη του Συλλόγου εκπαιδευτικών «ο Αριστοτέλης», άνοιξαν το ζήτημα του παιδοβιασμού της 12χρονης από τον Κολωνό και ευρύτερα αυτό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης από κυκλώματα trafficking. Επιπλέον, το Σάββατο προβλήθηκε η ταινία μικρού μήκους A La Carte (2021), ενώ, η ομάδα Political Stencil παρέδωσε μαθήματα graffiti σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του φεστιβάλ.
Ο κύκλος των workshop έκλεισε την Κυριακή, όπου συλλογικότητες γειτονιάς και κινήσεις πόλης συζήτησαν –σε κλειστό χώρο λόγω βροχής– για τον αγώνα επανοικειοποίησης του δημόσιου χώρου, κόντρα στα σχέδια του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων.
Από τον Τάσο Λειβαδίτη μέχρι την Anna Tijoux
Μεταξύ των πολλών που καταφέρνουν οι Αναιρέσεις τα τελευταία χρόνια, είναι και το «πάντρεμα» διαφορετικών εποχών και μουσικών, κάτι που έγινε και φέτος. Την Παρασκευή η φωνή της Χιλής που εξεγείρεται, Anna Tijoux, τραγουδίστρια που πολλάκις έχει αναδείξει μέσα από τοn στίχο της και τις συνεντεύξεις της την ανάγκη έμπρακτης εναντίωσης στο φασισμό, την αστυνομική καταστολή, την έμφυλη βία κ.ο.κ. «ταρακούνησε» σε ήχους rap την πίσω σκηνή των Αναιρέσεων.
Δύο μέρες αργότερα, με μία εντυπωσιακή παραγωγή των Αναιρέσεων, τιμήθηκε το έργο του Τάσου Λειβαδίτη. Με εντυπωσιακές χορογραφίες, καλοδουλεμένες αφηγήσεις και με πλήρη ορχήστρα, η ομάδα χορευτών, ηθοποιών και τραγουδοποιών που ανέλαβαν συλλογικά το σχεδιασμό και την εκτέλεση του αφιερώματος, κατάφεραν να γράψουν μια «χρυσή σελίδα» στο πολιτιστικό/πολιτικό έργο που έχουν προσφέρει οι Αναιρέσεις. Όλες τις βραδιές, σε όλες τις σκηνές, οι καλλιτέχνες που παρουσιάστηκαν έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους.
Η δύναμη της αλληλεγγύης
Μία από τις ξεχωριστές πλευρές του φεστιβάλ ήταν η παρουσία της Μάγδας Φύσσα, στο περίπτερο του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah-p Φύσσας», όπου πολλοί επισκέπτες, αλλά και αγωνιστές/στριες του ΝΑΡ, της νΚΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την συνάντησαν και εξέφρασαν την αμέριστη αλληλεγγύη τους. Αναμφίβολα όμως μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν όταν η Μάγδα Φύσσα συναντήθηκε με διωκόμενους από το αστυνομικό όργιο στα Σεπόλια και με μέλη της οικογένειας της 12χρονης. Η δύναμη της αλληλεγγύης υπερβαίνει κάθε εμπόδιο.
Μεγάλη επιτυχία των εκδηλώσεων σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη
Αγγελική Ζαριφείδου | Χρήστος Καλουδάς
Το Φεστιβάλ Αναιρέσεις στην Πάτρα έμοιαζε πραγματικά με γιορτή για τα τριαντάχρονα του εγχειρήματος. Ένα φεστιβάλ που στήθηκε με κέφι, μεράκι και δημιουργικότητα, χαρακτηρίστηκε από συντροφικότητα και αλληλεγγύη και προσέφερε στιγμές ποιοτικού πολιτισμού, ενώ ταυτόχρονα προσπάθησε να σκιαγραφήσει απαντήσεις για αυτές τις δύσκολες συνθήκες που ζούμε.
Μια «συλλογική ουτοπία», κοινώς, που στήθηκε για να υποδεχτεί πάνω από 2.000 εργαζόμενους/ες και νεολαίους/ες, σε ένα φεστιβάλ-σταθμό για την ιστορία του εγχειρήματος στην πόλη. Μαζικές πολιτικές εκδηλώσεις, βασισμένες στα ερωτήματα της κοινωνίας, για την απελευθερωτική τέχνη και τον πολιτισμό αλλά και για τις ρηξιακές απαντήσεις που επιδιώκει να δώσει η αντικαπιταλιστική Αριστερά στο σήμερα. Ένα πλούσιο βιβλιοπωλείο, γωνιά αφιερωμένη στην ιστορική αναδρομή των Αναιρέσεων και ένα πρόγραμμα συναυλιών που κατάφερε να συνδυάσει ένα ευρύ φάσμα ήχων και μουσικών, από τη Ρίτα Αντωνοπούλου μέχρι τον Βέβηλο. «Τα 30 μας χρόνια ήταν μόνο η αρχή. Τα πιο ωραία φεγγάρια είναι μπροστά μας», γράφει το 42ο τεύχος του περιοδικού Αναιρέσεις. Η έκβαση του φετινού φεστιβάλ και στην Πάτρα, έρχεται να αποδείξει ακριβώς αυτό. Σε υψηλά επίπεδα κινήθηκε η προσέλευση την πρώτη μέρα του Φεστιβάλ Αναιρέσεις στη Θεσσαλονίκη. Στους χώρους του ΑΠΘ, που στιγματίστηκαν από τους αγώνες ενάντια στην ΟΠΠΙ, πλήθος κόσμου επισκέφθηκε τα δεκάδες πολιτικά περίπτερα που –ανά θεματικές– συμπύκνωναν την πολιτική πρόταση της νΚΑ και του ΝΑΡ. Ειδικά εν όψει προεκλογικής περιόδου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσε το υλικό με τις «10+1» θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η πολιτική εκδήλωση της πρώτης ημέρας διεξήχθη με επιτυχία. Με τίτλο: «Με την Αντικαπιταλιστική Αριστερά, εργατική αντιπολίτευση για την ανατροπή», οι εισηγήσεις προχώρησαν σε ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων, περιγράφοντας παράλληλα τα αναβαθμισμένα καθήκοντα που γεννιούνται για την επαναστατική Αριστερά. Ακολούθησε πλούσια κουβέντα, με τους ομιλητές/τριες να επικεντρώνονται στα αναγκαία βήματα που πρέπει να γίνουν για να συγκροτήσουμε μια άλλη Αριστερά, ικανή να αντιπαρατίθεται καθολικά με τους αρνητικούς συσχετισμούς εντός Βουλής, σε μια συνθήκη στην οποία το κεφάλαιο δεν φαίνεται διατεθειμένου να προβεί ούτε σε «μικρές» παραχωρήσεις, παρά μόνο εάν νιώσει ότι μπορεί να χάσει τα πάντα. Το πολιτιστικό πρόγραμμα περιλάμβανε ένα παραδοσιακό γλέντι με τους Ρουμπαγιάτ, το οποίο πλαισιώθηκε από πλήθος κόσμου. Ενώ στη συνέχεια, στη σκηνή ανέβηκε η βορειομακεδονίτικη μπάντα «ILMY AGUSEV ORKESTRA», άγνωστη μέχρι τώρα στην Ελλάδα, που όμως κατάφερε να ξεσηκώσει το κοινό με τους μακεδονικούς παραδοσιακούς ρυθμούς, Η βραδιά έκλεισε το… πρωί, με το συγκρότημα Βουκολική Διαταραχή να παίζει για ώρες. Δυστυχώς, η δεύτερη μέρα δεν πραγματοποιήθηκε λόγω καιρού.
Ισχυρή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για ένα πραγματικό εργατικό κίνημα χειραφέτησης των εργαζομένων
