▸Οι αριστερές, αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλης Μαχόμενη Ηλιούπολη, Εκτός Πλάνου – Αντικαπιταλιστική Κίνηση Ελληνικού-Αργυρούπολης και Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας διοργανώνουν διήμερο φεστιβάλ την Παρασκευή 16 και το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου στο Πάρκο Αγίου Νικολάου (Ηλιούπολη).
Την πρώτη μέρα, το πρόγραμμα του φεστιβάλ ξεκινάει στις 6 μ.μ. με παιδικό παιχνίδι.
Λίγο αργότερα, στις 7.30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση με θέμα «Οι νίκες του φεμινιστικού κινήματος και η προσπάθεια καπηλείας-ενσωμάτωσης από τοπικό και κεντρικό κράτος».
Στις 10 το βράδυ θα ακολουθήσει παράσταση stand up comedy με τους Γιώργο Αλεβίζο, Δημήτρη Παλλιγκίνη και Έμιλυ Ντάνου ενώ η βραδιά θα κλείσει με πάρτι με τον Zap Franka και Funky Soul & Disco Grooves dj set.
Το Σάββατο (17/9), η αρχή θα γίνει πάλι στις 6 το απόγευμα στο παιδικό στέκι ενώ στην 7.30 μ.μ. θα ακολουθήσει η συζήτηση με τίτλο «Να βουλιάξουν τα κέρδη τους, να σωθούμε εμείς».
Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με λαϊκό γλέντι με τις Αναφανδόν, το οποί θα ξεκινήσει στις 10 μ.μ. Και τις δύο μέρες θα υπάρχει βιβλιοπωλείο με τους ίδιους τους συγγραφείς να συζητούν για τα βιβλία τους.
🚍ΠΡΟΣΒΑΣΗ:
🚶11΄ με τα πόδια από Σταθμό Μετρό Ηλιούπολη
🚏Λεωφορείο 201 από σταθμό Μετρό Αγ. Δημήτριος
Αναλυτικά το κάλεσμα των 3 αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης
Η φτώχεια θέλει… να φέρουμε τα κάτω πάνω
Η ζωή είναι ακριβή
Όχι άλλη κανονικότητα μωρέ φτάνει. 10 χρόνια τώρα ζούμε μια διαρκή πτώση του βιοτικού μας επιπέδου. Πρώτα ήρθαν με τα απανωτά μνημόνια, μας έκλεψαν μισθούς, δώρα συντάξεις, επιδόματα, κατέστρεψαν μεθοδικά κάθε λαϊκή κατάκτηση, εξευτέλισαν το κοινωνικό κράτος. Τώρα μας ισοπεδώνουν με την ακρίβεια.
Ειδικά οι ανατιμήσεις στα βασικά αγαθά και την ενέργεια αυξάνουν το κόστος ζωής σε τέτοιο σημείο που κάνουν την καθημερινότητα έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Πολλά μπορούμε να συζητήσουμε για τις αιτίες και τις ευθύνες, δύο πράγματα όμως είναι δεδομένα και σίγουρα. Η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο και η ακρίβεια δεν πλήττει όλους το ίδιο. Μεγάλα τμήματα του κεφαλαίου όχι μόνο δεν απορροφούν ένα ποσοστό των ανατιμήσεων αλλά βρίσκουν νέα πεδία κερδοσκοπίας, γενικότερα στην αγορά όλοι προσπαθούν να αντισταθμίσουν την αρχική χασούρα τους με νέες αυξήσεις…. Είναι η μισθωτή εργασία που τελικά φορτώνεται πάλι τα περισσότερα βάρη, είναι οι μισθωτοί που βλέπουν όλο και περισσότερες μέρες να περισσεύουν στο τέλος του μισθού.
Η ζωή είναι φθηνή.
Το καταλάβαμε καλά στα χρόνια της πανδημίας. Το σκληρό πρόσωπο του σύγχρονου καπιταλισμού συνάντησε την ανικανότητα της κυβέρνησης ΝΔ φτιάχνοντας ένα πρωτόγνωρο μίγμα θανάτου. Απαξίωση του ΕΣΥ, διάλυση κάθε πρωτοβάθμιας δομής, εμμονή στην καταστολή και επίθεση σε δικαιώματα και ελευθερίες. Όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν και δεν αντιμετωπίζουν την πανδημία αλλά έβαλαν νέα προβλήματα στη δημόσια υγεία που ουσιαστικά είχε μπει σε αναστολή και τώρα όσο και να τρέξει δεν μπορεί καλύψει τις συσσωρευμένες ανάγκες. Θέλουν να απαξιώσουν την ίδια την έννοια της ζωής, δεν θα μας συμφιλιώσουν όμως ποτέ με το θάνατο. Τόσες τραγικές ειδήσεις με τις ίδιες πάντα ταξικές και πατριαρχικές αιτίες. Εργατικά ατυχήματα όπως αυτό στη Αργυρούπολη, πνιγμένοι πρόσφυγες στο Αιγαίο, γυναικοκτονίες…. Έχουμε την ίδια θλίψη, μαζεύουμε περισσότερη οργή.
Η ζωή είναι πολύτιμη
Με αφορμή την πανδημία μας έπεισαν να ρίξουμε τον πήχη, να έχουμε λιγότερες προσδοκίες από τη ζωή. Λιγότερη κοινωνική δραστηριότητα, περισσότερο σπίτι και δουλειά… και υπομονή γιατί κάποια στιγμή θα αλλάξουν τα πράγματα και θα επιστρέψουμε στα επίπεδα του 19; Του 15; Του 10; Των 80ς; τώρα όμως είναι η ώρα να βάλουμε τον πήχη στο μπόι των αναγκών μας, να δούμε το μέλλον με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες. Για να έχουμε δημόσια υγεία, παιδεία και κοινωνικές δομές, για να ζούμε αξιοπρεπώς από μία εργασία… Το μόνο σίγουρο είναι ότι τίποτα δε θα μας χαριστεί, δεν αρκεί απλώς να μην καταναλώσουμε, δεν αρκεί να μην πληρώσουμε, δεν αρκεί να μην (τους) ψηφίσουμε. Χρειάζεται πολιτικοκοινωνικό κίνημα ανατροπής που θα κοιτάξει στα μάτια τοπικό και κεντρικό κράτος, να σπάσει την καταθλιπτική συναίνεση, να επιβάλει τη λαϊκή θέληση. Γιατί δεν θέλουμε απλώς να μας δώσουν σημασία. Όπως φαίνεται και με το σκάνδαλο των υποκλοπών μια χαρά έχουν ‘αυτιά ΄παντού και μας ακούν. Το ζήτημα είναι να μας υπολογίζουν. Να δούμε την εμπειρία από το παρελθόν, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν στο τοπικό επίπεδο και να ετοιμαστούμε γιατί οι μεγαλύτερες μάχες είναι αυτές που δεν δώσαμε ακόμα.
