της Ντίνας Χαριτάτου
Την καφενειακή παραγγελία “πολλά βαρύ με ολίγη” θυμίζουν οι προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ. Φέρνουν Μνημόνιο βαρύ μεν, με ολίγη όμως από φιλολαϊκή πολιτική την οποία ως πρώην αριστεροί έχουν στην καρδιά τους. Κατά την κυβερνητική ρητορική, το πλαίσιο που έθεσαν οι δανειστές μπορεί να είναι σφιχτό, όμως υφίστανται κάποια ακαθόριστα περιθώρια για την άσκηση μιας υποτυπώδους φιλολαϊκής πολιτικής, τουλάχιστον για να μην πληρώσουν ξανά οι ίδιοι.
Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερο ψέμα από αυτό. Και πολύ σύντομα οι εργαζόμενοι θα νιώσουν τη γνώριμη από το 2010 “καμπάνα” που τους καλεί να …ξηλωθούν στο κράτος, μιας που η μόνη δέσμευση του Τσίπρα που σήμερα μετράει, είναι αυτή που έδωσε στην τρόικα, ότι δηλαδή στόχος της κυβέρνησης είναι η δημοσιονομική προσαρμογή ύψους 7 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2016. Όσο η υπόσχεση αυτή παραμένει υπέρτατος νόμος του κράτους, οι μόνοι που θα πληρώνουν είναι οι γνώριμοι “πελάτες”.
Κατ’ αρχάς όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως της σχέσης εργασίας: Ο φόρος εισοδήματος ξεκίνησε ήδη να καταβάλλεται από τα τέλη Αυγούστου, ο ΕΝΦΙΑ έρχεται σε 5 δόσεις, αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο, τα τέλη κυκλοφορίας λήγουν στο τέλος του χρόνου και μαζί τα έξτρα, δηλαδή ειδική εισφορά αλληλεγγύης, τέλος επιτηδεύματος, φόρος πολυτελούς διαβίωσης κ.ο.κ. Οι συνταξιούχοι ήδη καλούνται να βάλουν πάλι τον οβολό τους στην Ευρω-μινώταυρο με τις περικοπές λόγω αυξημένης εισφοράς για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ και τη μείωση της βασικής τους σύνταξης. Ενώ για τους αγρότες έρχεται διπλασιασμός του φόρου εισοδήματος από το 13% στο 20% το 2016 και το 26% το 2017 και προκαταβολή φόρου από 27,5% στο 55%, ο τριπλασιασμός των ασφαλιστικών τους εισφορών (από 64 σε 180 ευρώ μηνιαίως) κι επίσης ο τριπλασιασμός του ειδικού φόρου κατανάλωσης την 1η Οκτωβρίου, από 66 ευρώ σε 200 και τον πενταπλασιασμό του από 1 Οκτωβρίου 2016, καθώς θα φτάσει τα 330 ευρώ.
Και μην πει κανείς ότι εδώ τελειώνουν οι υποχρεώσεις! Ίσα ίσα, όλα τώρα αρχίζουν εκ νέου. Διότι από τον επόμενο μήνα κιόλας οι έλεγχοι της τρόικας επανακάμπτουν ανά τρίμηνο και στόχος τους δεν είναι άλλος από την επιβολή νέων μέτρων προσαρμογής στην προκρούστεια κλίνη του Μνημονίου. Άλλωστε, κάθε δόση του νέου δανείου ύψους 86 δισ. ευρώ θα δίνεται υπό τον όρο των νέων μέτρων. Ξεκινά δηλαδή άλλη μια περίοδος εκβιασμών, διλημμάτων και σκληρών μέτρων για να “βγει το πρόγραμμα” και να “απομακρυνθεί το grexit”.
Η μνημονιακή διαχείριση δεν μπορεί παρά να είναι αντιλαϊκή. Και αφού δεν υφίσταται παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ παρά μόνο με Μνημόνιο, εύκολα συνάγεται ότι η παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ εξασφαλίζεται πλέον μόνο με αντιλαϊκά μέτρα ες αεί…
