Χουάνχο Λιορέντε Πολιτικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Επαρχίας της Βαλένθια, Ισπανία
Την ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τα σχέδια ΝΑΤΟ και ΕΕ τονίζει ο Χουάνχο Λιορέντε, γραμματέας του ΚΚ στη Βαλένθια, που συμμετείχε στην ευρωπαϊκή αντιπολεμική συνδιάσκεψη στις 25 Ιούνη στη Μαδρίτη. Ενώ η κυβέρνηση Σοσιαλιστών-Ποδέμος έχει αθετήσει τις υποσχέσεις της, ένα κύμα αγώνων αναπτύσσεται, «χωρίς όμως σαφές πολιτικό σημείο αναφοράς».
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
▶ Καθώς οι ηγέτες των 30 χωρών του ΝΑΤΟ διεξάγουν την πολεμική τους σύνοδο κορυφής στη Μαδρίτη, ποια είναι η εκτίμησή σας για τον πόλεμο στην Ουκρανία συγκεκριμένα και για τον εντεινόμενο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό γενικότερα; Ποια είναι η θέση του αντιπολεμικού κινήματος στην Ισπανία;
Στην Ισπανία ξεχωρίζουν τρεις διαφορετικές πολιτικές θέσεις για το ΝΑΤΟ και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση συνασπισμού (PSOE-UP), γυρνώντας την πλάτη στα συναισθήματα ενός μεγάλου μέρους της βάσης της, θεωρεί τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη συμμετοχή της Ισπανίας σε αυτόν ως υπεράσπιση του δημοκρατικού «τρόπου ζωής» έναντι της βαρβαρότητας των πρώην σοβιετικών Ρώσων. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο συμφωνεί με τη θέση αυτή.
Η δεύτερη θέση που ξεχωρίζει μεταξύ των οργανώσεων που θεωρούνται ότι ανήκουν στην ισπανική αριστερά (κόμματα, συνδικάτα, ΜΚΟ) είναι να αντιταχθούν στο ΝΑΤΟ και να απαιτήσουν ειρηνική λύση στην ένοπλη σύγκρουση στην Ουκρανία. Η ειρήνη θα μπορούσε να επιτευχθεί, σύμφωνα με αυτές, με την προσφυγή σε διεθνείς οργανισμούς και τη μεσολάβηση των ίδιων των εμπόλεμων δυτικών χωρών. Αυτή η επιλογή είναι που διοργανώνει τις εκδηλώσεις στις 24 και 25 Ιουνίου, ζητώντας μια «Σύνοδο Κορυφής για την ειρήνη, όχι για το ΝΑΤΟ». Εκείνο που τις διαφοροποιεί από τα κοινοβουλευτικά κόμματα είναι η κατηγορηματική απόρριψη του ΝΑΤΟ, αλλά σε πολλές περιπτώσεις συμμερίζονται την επίσημη επιχειρηματολογία σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία (υπεράσπιση της δημοκρατίας). Ελάχιστες μόνο «ειρηνιστικές» οργανώσεις σε αυτό το μπλοκ, όπως η πλειοψηφία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας, υποστηρίζουν ότι η Ρωσία νομιμοποιούνταν να εισβάλει στην Ουκρανία, λόγω της εγγύτητας των βάσεων του ΝΑΤΟ στη χώρα αυτή και λόγω του επιχειρήματός της για την καταπολέμηση του ναζισμού και του φασισμού στην Ουκρανία.
Μέσω της κλιμάκωσης των εξοπλισμών και των πολιτικών κοινωνικού ελέγχου, προσπαθούν να αναγκάσουν την εργατική τάξη να πληρώσει το κόστος
Η τρίτη, μειοψηφική θέση, την οποία και υποστηρίζω, υποστηρίζει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα, επειδή εκφράζει τα συμφέροντα των ολιγαρχιών για τη μονοπώληση των αγορών και τη λεηλασία των φυσικών πόρων άλλων χωρών. Επιπλέον, μέσω της κλιμάκωσης των εξοπλισμών, των πολεμικών προϋπολογισμών και των πολιτικών κοινωνικού ελέγχου που προωθούνται σε κάθε χώρα από τις κυβερνήσεις, προσπαθούν να αποτρέψουν πιθανά επαναστατικά ξεσπάσματα και να αναγκάσουν την εργατική τάξη να πληρώσει το κόστος.
▶ Όλες οι χώρες της Ευρώπης αυξάνουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες, ενώ αναπτύσσεται η φιλοπόλεμη, μιλιταριστική προπαγάνδα. Ποια είναι η κατάσταση στην Ισπανία;
Η κατάσταση στην Ισπανία είναι παρόμοια με εκείνη σε άλλες χώρες, όσον αφορά τη μεγάλη πίεση των μέσων ενημέρωσης υπέρ του πολέμου για «ανθρωπιστικούς και δημοκρατικούς λόγους». Η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι πριν από λίγους μήνες η χώρα μας ενέκρινε ένα σχέδιο διάσωσης της οικονομίας μετά τις επιπτώσεις της πανδημίας Covid-19. Υπήρξαν σημαντικά δάνεια από την ΕΕ, τα οποία θα πρέπει αργότερα να καταβληθούν για τη χρηματοδότηση επιχειρηματικών επενδύσεων (10 δισ. ευρώ) και τη βελτίωση της «κοινωνικής ασπίδας» για τις πιο επισφαλείς ομάδες του πληθυσμού (6 δισ. ευρώ).
Αυτά τα ευρωπαϊκά κονδύλια, ωστόσο, δεν σταμάτησαν τις περικοπές στις υπηρεσίες και τα δικαιώματα, περικοπές που αυξάνονται τώρα με την κλιμάκωση του πολέμου από το ΝΑΤΟ. Αλλά η κοινή γνώμη δεν συνδέει ακόμη τις περικοπές με τις συνέπειες της ιμπεριαλιστικής πολεμοκαπηλείας του ΝΑΤΟ. Κανένα από τα αντιμαχόμενα κόμματα δεν συνδέει τις περικοπές με τον πόλεμο. Από την άλλη, κάτι πολύ διαφορετικό συμβαίνει στην κοινωνία. Οι κλαδικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων και των λαϊκών συλλογικοτήτων που βιώνουν εδώ και καιρό την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσής τους συνεχίζουν να αυξάνονται.
▶ Μαζί με τα εξοπλιστικά προγράμματα, τα εισοδήματα των εργαζομένων λεηλατούνται από την εκτίναξη του κόστους των βασικών αγαθών και της ενέργειας. Πώς βιώνουν την κατάσταση η εργατική τάξη, οι συνταξιούχοι και η νεολαία; Γίνονται αγώνες για την ανατροπή αυτής της πολιτικής;
Μόνο τη φετινή χρονιά οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το 6% της αγοραστικής τους δύναμης, ενώ η αύξηση των τιμών επηρεάζει σοβαρά τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους με λιγότερους πόρους. Η κοινωνική και συνδικαλιστική κινητοποίηση έχει αρχίσει να αυξάνεται εδώ κι ένα χρόνο. Έχουν δημιουργηθεί πολλοί συντονισμοί κι έχουν γίνει απεργίες ενάντια στη νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της υγειονομικής περίθαλψης και των πανεπιστημίων, ενάντια στον νόμο περί φίμωσης… Πρόσφατα, τα συνδικάτα της πλειοψηφίας (CCOO και UGT) κάλεσαν σε αγώνα για τη βελτίωση των μισθών και της αγοραστικής τους δύναμης. Άλλα κινήματα καλούν επίσης σε κινητοποιήσεις κατά της αύξησης των τιμών της ενέργειας και του υψηλού κόστους ζωής.
Το κοινό σημείο όλων αυτών των κινητοποιήσεων είναι η έλλειψη σαφούς πολιτικού σημείου αναφοράς. Ίσως επειδή βασικοί συντελεστές αυτών των κινητοποιήσεων εξακολουθούν να συνδέονται με τα κόμματα και τις κυβερνήσεις που ευθύνονται για τις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις.
▶ Ποια είναι η θέση της κυβέρνησης Σοσιαλιστών-Ποδέμος για τον πόλεμο και ποια είναι η πολιτική της για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα;
Η κυβέρνηση συνασπισμού PSOE-UP, κατά τη διάρκεια των τριών ετών που βρίσκεται στην εξουσία, δεν έχει εκπληρώσει κανένα από τα μέτρα που τα δύο κόμματα συμφώνησαν για να σχηματίσουν κυβέρνηση. Προχώρησαν σε νέα εργασιακή μεταρρύθμιση που δεν ακυρώνει την προηγούμενη του Λαϊκού Κόμματος. Σε νέα ασφαλιστική μεταρρύθμιση που εξακολουθεί να μην εγγυάται την αγοραστική δύναμη των συντάξεων ή τον δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος, καθώς προχωρά στη δημιουργία ιδιωτικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων. Τροποποίησαν και δεν κατήργησαν τον νόμο περί φίμωσης. Αυτή η κυβέρνηση, η οποία έχει αποτύχει επίσης όσον αφορά τα δικαιώματα των αυτονομιών, λαμβάνει μόνο ανθρωπιστικά μέτρα που δεν αμφισβητούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών της ενέργειας και του χρηματοπιστωτικού τομέα. Υπακούει επίσης σε όλες τις οδηγίες της ΕΕ (η οποία είναι θυγατρική του ΔΝΤ, όπως είδαμε ήδη με την Τρόικα) και δεν αμφισβητεί ούτε τον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της.
▶ Παράλληλα με τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, θα πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις και συνδιάσκεψη του αντιπολεμικού και εργατικού κινήματος στη Μαδρίτη. Ποιο είναι το μήνυμά σας για τον διεθνιστικό εργατικό αγώνα των λαών της Ευρώπης;
Πρέπει να υπάρξει πόλεμος μεταξύ των τάξεων για να οικοδομηθεί η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Ούτε ιερή ένωση, ούτε εθνική ένωση, ανεξαρτησία της εργατικής τάξης και των οργανώσεών της. Αυτή είναι η μόνη εναλλακτική λύση. Χρειαζόμαστε μια υπερεθνική οργάνωση που θα δεσμεύεται να επεκτείνει και να ενισχύει τον αγώνα κατά του πολέμου και την ταξική πάλη σε κάθε χώρα. Από την πλευρά μου, θα συμμετάσχω στην Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί στις 25 Ιουνίου στη Μαδρίτη, με συνθήματα «Ούτε με τον Πούτιν ούτε με το ΝΑΤΟ, Έξω οι Βάσεις, Ούτε ένα ευρώ για τον πόλεμο».
