του Γιώργου Λαουτάρη
Ο ανορθολογισμός δεν ήρθε στη χώρα μας με τη λειψανοθήκη της Αγίας Βαρβάρας που κατέφτασε προ ημερών από τη Βενετία για τον εορτασμό των 80 χρόνων από την ίδρυση της Αποστολής Διακονίας. Ο ανορθολογισμός σε όλες του τις εκφάνσεις και τάσεις κυριαρχεί στην επίσημη ιδεολογία, στην καθημερινότητα του πολίτη και σε κάθε εκδήλωση της κοινωνικής ζωής.
Η εικόνα του Ιησού σε κάθε σχολική αίθουσα της χώρας, οι τιμητικές θέσεις που πάντα φυλάσσονται για τον τοπικό επίσκοπο σε κάθε κοινωνική εκδήλωση, οι καθημερινές εκπομπές τηλεπωλήσεων βιβλίων εσχατολογικού ή συνομωσιολογικού περιεχομένου, είναι λίγα μόνο παραδείγματα του καθημερινού ανορθολογισμού που έγινε συνήθειά μας και για τον οποίο κανείς δεν θα ξεσηκωθεί, όπως έκανε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης, για την υποδοχή των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας με τιμές αρχηγού κράτους σε πρόσφατη αντιπαράθεση σε τηλεοπτικό παράθυρο. Στη διάσημη διατύπωσή του για τη θρησκεία ο Καρλ Μαρξ έγραφε ότι «η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεσμένου πλάσματος, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου […] είναι το όπιο του λαού». Και από αυτή την άποψη, κάθε κύμα ανορθολογισμού δεν είναι τίποτα περισσότερο από το καθρέφτισμα μιας βαθιάς κοινωνικής παθογένειας, που ζητά τη λύτρωση με τον λάθος τρόπο.
Η υγεία ήταν (και εξακολουθεί να είναι) το μεγαλύτερο θύμα της μνημονιακής λαίλαπας, ο αδύναμος κρίκος ενός συστήματος κοινωνικής πρόνοιας που κατέρρευσε ή μάλλον αφέθηκε να καταρρεύσει συμπαρασύροντας ανθρώπινες ζωές. Από αυτή την άποψη, η περιφορά της λειψανοθήκης της Αγίας Βαρβάρας στο αντικαρκινικό νοσοκομείο Άγιος Σάββας δεν μπορεί παρά να εξοργίζει για το γεγονός ότι επίσημοι φορείς του ελληνικού κράτους έσπευσαν να αγκαλιάσουν την επίσκεψη, ασχέτως αν τελικά υπαναχώρησαν κάτω από τη γενική κατακραυγή. Και βέβαια οι ασθενείς και οι συγγενείς τους, στις οριακές καταστάσεις απελπισίας και πόνου που βιώνουν, έχουν κάθε δικαίωμα να πιαστούν από μια ελπίδα, όσο ανορθολογική κι αν είναι αυτή. Κάθε φορά όμως που η ανθρώπινη αυτή αδυναμία μετατρέπεται σε κρατική πολιτική ή επίσημη ιδεολογία, τότε γίνεται ένα μεγάλο βήμα οπισθοδρόμησης, μακριά από τα κεκτημένα του Διαφωτισμού.
Και επειδή κάθε ιστορία, όσο ιερή κι αν είναι, χρειάζεται έναν… άπιστο Θωμά να θέσει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, ας δούμε σε πόσα σημεία της υφηλίου έχουν διασκορπιστεί τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Ορθόδοξες πηγές λοιπόν αναφέρουν ότι η κάρα της Αγίας βρίσκεται στο ρωμαιοκαθολικό ναό του Montecotini, στην Ιταλία, μέρος της κάρας βρίσκεται στη μονή Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων και άλλα λείψανα θα βρούμε στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγ. Μάρκου Βενετίας, στη ρωμαιοκαθολική Μονή Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στο Τορτσέλλο της Βενετίας, στο ρωμαιοκαθολικό καθεδρικό ναό του Ριέτι της Ιταλίας, στη Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους, στις Μονές Χιλανδαρίου, Καρακάλου και Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους, στο προσκύνημα Δήμου Αγίας Βαρβάρας Αττικής, στον καθεδρικό ναό Αγ. Βλαδιμήρου Κιέβου και στη Λαύρα Αγ. Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρούπολης.
