Τη διεθνιστική αλληλεγγύη στον κουβανικό λαό εκφράζει σε ανακοίνωσή του το ΝΑΡ κόντρα στις ιμπεριαλιστικές μεθοδεύσεις και τη συντονισμένη εκστρατεία αποσταθεροποίησης της κουβανικής κυβέρνησης. Εξοργιστική η απύθμενη χυδαία υποκρισία απέναντι στη χώρα του Φιντέλ, του Καμίλο και του Τσε. Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση:
Λύσσαξαν τα ΜΜΕ της «πολιτισμένης Δύσης» για τις «διαδηλώσεις στην Κούβα» και τους έπιασε ο πόνος για τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Συγκινηθήκαμε από τον πόνο των εγχώριων και των ξένων κέντρων, πρωτοστατούντος του Μπάιντεν..
Η αλήθεια είναι πως για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα ήταν χρήσιμο να ρωτήσουμε την οικογένεια του Τζορτζ Φλόιντ, τους χιλιάδες δολοφονημένους από τον κρατικό ρατσισμό των ΗΠΑ, τους χιλιάδες κακοποιημένους διαδηλωτές στην Κολομβία, τη Χιλή και αλλού, τα εκατομμύρια δολοφονημένους, ακρωτηριασμένους και εκτοπισμένους του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Λιβύης, της Λ. Αμερικής των απανταχού αστικών και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.
Κρατάει χρόνια η αντίσταση του κουβανέζικου λαού. Αυτό που δεν μπορούν να χωνέψουν απ τον Μπάιντεν μέχρι τον ανεκδιήγητο Κ. Μητσοτάκη (που έσπευσε να αναγνωρίσει τον πραξικοπηματία Γουαϊδό στη Βενεζουέλα) είναι ότι υπάρχει μια χώρα και ένας λαός που δεν έχει ανεργία και αναλφαβητισμό, που αντιμετώπισε με υποδειγματικό τρόπο την πανδημία, που έχει το 1/10 απ τους νεκρούς της «ανεπτυγμένης» Ελλάδας, που κατασκεύασε το δικό του εμβόλιο και δεν είναι υποχείρια της κάθε Pfizer, που δεν ζει στην εξαθλίωση, τον έλεγχο των συμμοριών, των ναρκεμπόρων και των προστατών όπως η Αϊτή, το Μεξικό, η Κολομβία και πολλές χώρες της Λ. Αμερικής. Ένας λαός που με την επανάσταση και την όλη πορεία του, παρά τα μεγάλα προβλήματα και δυσκολίες, αποτελεί ένα διαφορετικό παράδειγμα για όλο τον κόσμο.
Για αυτό και προσπαθούν να τους πνίξουν με το εμπάργκο όλες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ. Για αυτό και συγκεντρώνουν το μίσος των αστικών τάξεων όλου του πλανήτη.
Δεν ψάχνουμε για «σοσιαλιστικούς παράδεισους». Ξέρουμε πως ο κουβανικός λαός έχει προβλήματα, που σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στο απαράδεκτο πολυετές εμπάργκο και στη διαρκή ιμπεριαλιστική πίεση.
Τα προβλήματα αυτά όμως θα ξεπερνιούνται όσο παραμένουν ζωντανές και ενισχύονται στις νέες συνθήκες οι κατακτήσεις της επανάστασης και όχι με την ανατροπή τους και την επιστροφή στη ζούγκλα της ελεύθερης αγοράς, που επιδιώκουν οι δυνάμεις της αντεπανάστασης.
Θα ξεπερνιούνται όσο αποτυγχάνουν τα σχέδια του ιμπεριαλισμού και των αστικών κύκλων και με το σπάσιμο του απάνθρωπου εμπάργκο και όχι με την επικράτηση των επιδιώξεων των ΗΠΑ και της μαφίας του Μαϊάμι.
Γι’ αυτό είναι εξοργιστική η απύθμενη χυδαία υποκρισία όλου του αστικού βόθρου απέναντι στη χώρα του Φιντέλ, του Καμίλο και του Τσε.
Η επανάσταση θα αντέξει και με την διεθνιστική αλληλεγγύη κάθε αριστερού και προοδευτικού ανθρώπου θα νικήσει.
