Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για τη συγκέντρωση και την εξάπλωση της φτώχειας. Το 2016 το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού θα κατέχει πλούτο πολύ περισσότερο από όσο θα έχει στα χέρια του το υπόλοιπο 99% της Γης, λέει σε ανακοίνωσή της η μη κυβερνητική οργάνωση Όξφαμ.
Κι όμως αυτή η εικόνα δεν είναι εξωτική, δεν αφορά μόνο ή κυρίως τις υπανάπτυκτες χώρες αλλά ακριβώς τις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, ανάμεσα σε αυτές και την Ελλάδα της μνημονιακής καπιταλιστικής κόλασης. Σύμφωνα με παλιότερα στοιχεία της ελβετικής τράπεζας Κρεντί Σουίς το πλουσιότερο 1% των Ελλήνων κατείχε το 2000 το 54,1% του πλούτου, το 2007 το 48,6% και το 2014 το 56,1%. Σε άλλη έρευνα έχει καταγραφεί πως το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε προ Μνημονίου 5,8 φορές υψηλότερα εισοδήματα από το 20% του φτωχότερου. Το 2013 η διαφορά ήταν 6,6 φορές. Επομένως μέσα στην κρίση διευρύνεται η εισοδηματική διαφορά. Το 2013 505 άτομα δήλωναν στη χώρα μας περιουσία 60 δισ.
Το 2014 οι πλουσιότεροι αυξήθηκαν σε 565 και οι περιουσίες τους αβγάτισαν στα 70 δισ. ευρώ, σύμφωνα με μελέτη της UBS. Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει πως υπάρχει πλούτος, συσσωρευμένος, δημιούργημα της σύγχ σρονης εργατικής τάξης και στην Ελλάδα και διεθνώς, που τον έχουν κλέψει οι κεφαλαιούχοι, τον στερούν από τον κόσμο της εργασίας, που στενάζει στη φτώχεια, την ανεργία, την υπερεκμετάλλευση.
Μια Αριστερά άξια του ονόματός της θα έπρεπε να βάζει στην πρώτη γραμμή του αγώνα της την ανάγκη να περάσει ο πλούτος αυτός στους δημιουργούς του. Στο κουραστικά επαναλαμβανόμενο ερώτημα «πού θα βρείτε τα λεφτά» η Αριστερά δεν μπορεί παρά να απαντά, μαζί με την αναγκαία παύση πληρωμής του χρέους και την εθνικοποίηση των τραπεζών, στις τσέπες των καπιταλιστών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξεκαθαρίζει: οι εργαζόμενοι δεν θα ανασάνουν, εάν δεν χάσει κέρδη, περιουσία και δύναμη το κεφάλαιο. Για να περάσει όλος ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων.
