Γιώργος Μουρμούρης
▸ Το παρατεταμένο lockdown που ξεκίνησε το Σάββατο 7 Νοεμβρίου και ακόμα συνεχίζεται δεν κατάφερε να αποτρέψει το σαρωτικό χτύπημα του δεύτερου κύματος αλλά επιχειρείται να λειτουργήσει ως «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για την κυβέρνηση.
Δύο μήνες συμπληρώθηκαν από το μεσημέρι της 5ης Νοεμβρίου, όταν Κυριάκος Μητσοτάκης και Σωτήρης Τσιόδρας ανακοίνωναν την επιβολή lockdown «για τρεις εβδομάδες» οι οποίες «θα ήταν αρκετές» για τον περιορισμό του δεύτερου κύματος της πανδημίας που τότε έκανε την εμφάνισή του. Οι «τρεις εβδομάδες» έγιναν τέσσερις και οι τέσσερις ήδη οκτώ, βαδίζοντας πλέον στην ένατη εβδομάδα με αυστηρούς περιορισμούς στην κυκλοφορία, πρόστιμα συνολικού ύψους δεκάδων χιλιάδων ευρώ και «ασφυξία» με υποχρεωτικό εγκλεισμό στο σπίτι από τις 9 το βράδυ. Χωρίς ταυτόχρονα να έχει αλλάξει και κάτι ως προς τον συνωστισμό στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ) σε ώρες αιχμής, καθώς οι επιχειρήσεις κυρίως του δευτερογενούς τομέα όχι απλώς δουλεύουν κανονικά αλλά πολλές έχουν μετατραπεί σε εστίες υπερμετάδοσης του ιού.
Στο διάστημα που μεσολάβησε, το lockdown όχι απλώς δεν κατάφερε να αποτρέψει το σαρωτικό χτύπημα της Ελλάδας από το νέο κύμα της πανδημίας αλλά επιχειρήθηκε να λειτουργήσει ως «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για τις κυβερνητικές ευθύνες ως προς τη διαχείριση του κορονοϊού στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ πρώτου και δεύτερου κύματος. Οι εγκληματικές κυβερνητικές ευθύνες για τη μη θωράκιση του ΕΣΥ, τα ανύπαρκτα ουσιαστικά μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, τον καθημερινό συνωστισμό στα ΜΜΜ που οδήγησαν στην καταστροφή του δεύτερου κύματος, μέσω του lockdown, μετακυλήθηκαν σε εργαζόμενους και νέους, στους κατοίκους ιδίως των μεγάλων αστικών κέντρων και των πιο φτωχών συνοικιών τους, οι οποίοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με την τιμωρητική χρήση του μέτρου: Αυστηρός κατ’ οίκον περιορισμός στους εργαζόμενους της Μάνδρας, του Ασπρόπυργου, της Ελευσίνας και άλλων περιοχών με εξοντωτικά πρόστιμα και έξοδο κυριολεκτικά μόνο για δουλειά.
Η κυβέρνηση κινείται από φιάσκο σε φιάσκο σε επίπεδο διαχείρισης και επικοινωνίας
Στο μεταξύ, στους δύο αυτούς μήνες η κυβέρνηση κινείται από φιάσκο σε φιάσκο σε επίπεδο οργάνωσης, διαχείρισης, επικοινωνίας, σε αποτυχίες που αποκαλύπτουν τον κυνισμό, την σκοπιμότητα και την ταξική διάσταση στο πώς διαχειρίζεται την πανδημία του κορονοϊού. Έτσι η έλευση του εμβολίου της Pfizer δεν αποτέλεσε βεβαίως τη «μαγική λύση» η οποία σε μερικές εβδομάδες θα βελτίωνε θεαματικά την κατάσταση, όπως τον Δεκέμβριο υποσχόταν η κυβέρνηση, αλλά η ίδια η διαδικασία του εμβολιασμού, η πολυσυζητημένη «επιχείρηση Ελευθερία», μετατράπηκε από τις πρώτες ημέρες σε ένα τεράστιο φιάσκο.
Στο πλαίσιο της κυβερνητικής προχειρότητας και αναλγησίας το μεσημέρι του Σαββάτου 2 Ιανουαρίου, ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας ανακοίνωσε την εκ νέου σκλήρυνση του lockdown σε πανελλαδικό επίπεδο, με απαγόρευση κυκλοφορίας ξανά από τις 9 μ.μ. και νέο «λουκέτο» σε όσα καταστήματα είχαν ανοίξει. Μεταξύ άλλων και με τη πολυσυζητημένη μέθοδο του click away, «αφήνοντας ξεκρέμαστους» όσους μικροεπαγγελματίες προσπάθησαν τις ημέρες των εορτών να «πιάσουν» τον βηματισμό των μεγάλων αλυσίδων.
Τις αμέσως επόμενες ημέρες δε το ζήτημα του ανοίγματος των σχολείων μετατράπηκε σε ένα άνευ προηγουμένου γαϊτανάκι διαδοχικών αλληλοαναιρούμενων δηλώσεων κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών, με τις διαφορετικές εκδοχές του τι μέλλει γενέσθαι να διαδέχονται η μία την άλλη μέσα σε διάστημα λίγων ωρών. Μέχρι τελικά να βγει «λευκός καπνός» από την επιτροπή των λοιμωξιολόγων το βράδυ της Πέμπτης.
Η απαγόρευση λειτουργίας των εκκλησιών, στο πλαίσιο της σκλήρυνσης του lockdown, πυροδότησε την οργή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας που μετατράπηκε σε «αντάρτικο», με δημόσια άρνηση συμμόρφωσης στις κυβερνητικές ρυθμίσεις. Ιεράρχες και ιερά σύνοδος διακήρυσσαν την πρόθεσή τους να τελέσουν κανονικά λειτουργίες στους ναούς την ημέρα των Θεοφανίων, εξαναγκάζοντας την κυβέρνηση σε συμβιβασμό: Οι εκκλησίες λειτούργησαν κανονικά, ωστόσο επισήμως δεν επετράπη ο αγιασμός των υδάτων. Συμβιβασμός που, από πλευράς κυβέρνησης, αποδεικνύει για μία ακόμη φορά τα «δύο μέτρα και σταθμά» ως προς την τήρηση των περιοριστικών μέτρων.
Δεν πρόκειται βεβαίως για το αυτονόητο δικαίωμα κάθε θρησκευόμενου να ασκήσει ελεύθερος τα καθήκοντά του στο βαθμό που δεν τίθεται κίνδυνος για την υγεία του ίδιου και των γύρω του, αλλά για τα «στραβά μάτια» της κυβέρνησης σε περιπτώσεις κραυγαλέας παραβίασης των μέτρων σε εκκλησίες. Την ίδια στιγμή που μία ολιγομελής συγκέντρωση στη Νέα Σμύρνη με αίτημα το άνοιγμα του πάρκου της περιοχής στους κατοίκους, ανήμερα των Θεοφανείων, αντιμετωπίστηκε ξανά με τα ΜΑΤ.
«Ο βασιλιάς είναι γυμνός» και ιδιαιτέρως επικίνδυνος
Παρελκόμενα της ριψοκίνδυνης «φυγής προς τα εμπρός» που επιχειρεί η κυβέρνηση με φόντο την τραγωδία στην οποία με αποκλειστικά δική της ευθύνη μετατράπηκε το δεύτερο κύμα της πανδημίας, όλα τα παραπάνω εκθέτουν όχι μόνο τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και ευρύτερα πλευρές και όψεις του συστήματος στα μάτια ανθρώπων από πολλές κοινωνικές κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένου τμήματος του παραδοσιακού «ακροατηρίου» της σημερινής κυβέρνησης.
Η οργή που «σιγοβράζει» αγκαλιάζει εργαζόμενους, άνεργους, μικροεπαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους. Γίνεται δε αντιληπτή από ψύχραιμους παρατηρητές του αστικού μπλοκ που προσπαθούν να «καναλιζάρουν» σε θεσμικές διαδρομές τη διάχυτη δυσαρέσκεια, πριν λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Βραχυπρόθεσμα, την οργή μπορεί να συγκρατεί η άγρια, προληπτική όσο και παραδειγματική καταστολή. Μεσοπρόθεσμα όμως η τακτική αυτή διαβρώνει την εμπιστοσύνη μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας προς το σύμπλεγμα κράτους-κεφαλαίου, καθώς αποκαλύπτει καθημερινά ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός» σε όλα τα επίπεδα. Και ιδιαιτέρως επικίνδυνος.
