του Θανάση Σκαμνάκη
Αίσιον και ευτυχές το νέον έτος, όπως λένε στις ευχές. Οι οποίες μερικές φορές βγαίνουν. Αν και ποτέ ακριβώς όπως τις θέλουμε. Επί του προκειμένου, δεν ξέρω αν ο χρόνος που πατήσαμε ήδη θα εξελιχθεί αίσιος και ευτυχής, αλλά πως θα είναι ενδιαφέρων είναι βέβαιο. Από την πρώτη μέρα, κι από τις τελευταίες του προηγούμενου, φάνηκε πως έχει διαθέσεις να αλλάξει πολλά δεδομένα. Κι αρχίζει τσάκα-τσάκα με εκλογές. Σε τρεις βδομάδες.
Ακόμα κι εκείνοι που θεωρούν πως αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο οι αστοί θα τις είχαν κηρύξει παράνομες είναι σε θέση να διαπιστώσουν πως αυτή τη φορά απειλείται κάτι σημαντικό. Όχι γιατί οι επίδοξοι διάδοχοι στα κυβερνητικά μέγαρα δείχνουν αποφασισμένοι να φέρουν τα πάνω κάτω, αλλά κυρίως γιατί οι άνεμοι που προμηνύονται είναι σίγουρο πως θα ανακατώσουν τόσο πολύ τα σκηνικά, ώστε ο σκηνοθέτης μπορεί να καταλήξει σε άλλο έργο από ό,τι είχε γράψει στο σενάριο. Οπότε έχουμε πλέον σοβαρούς λόγους να ευχόμαστε και να νιώθουμε πεπεισμένοι πως οι ευχές μας θα πιάσουν τόπο. Φυσικά, επειδή με τις ευχές δεν… βάφονται αυγά, κι επειδή με την αναμονή δεν πλησιάζει η ώρα αλλά το τέλος, καλό θα ήταν να «πάρουμε μέτρα κι εμείς», που έλεγε κι ο ποιητής, σκεφτόμενος και περιμένοντας το μέλλον. Κι επειδή επίσης η Αριστερά είναι εκ φύσεως ανήσυχη, εκ πεποιθήσεως δύσπιστη κι εξ ανάγκης ευρηματική, κι επειδή εξ αυτών των λόγων δεν νοείται να θεωρεί πως οι εποχές αλλάζουν με θεϊκές βουλήσεις και εντολές, καλό είναι να σχεδιάσει, να φανταστεί και να πράξει.
Στην περίπτωσή μας είναι βέβαιο πως δεν έχουμε την πολυτελή τρυφηλότητα της τύρβης περί άλλων – κατά τη συνήθεια, όταν γίνεται εξέγερση να μιλάμε για πολιτική κι όταν γίνεται πολιτική να μιλάμε για εξέγερση. Σε κάθε περίπτωση αλλάζουν ρόλοι και υποχρεώσεις σε μια εποχή με νέα χαρακτηριστικά κι όπου το τοπίο γίνεται όσο ποτέ ρευστό, και εδώ και αλλού. Με τα μάτια και το μυαλό, και με επίγνωση των αλλαγών, πρέπει να δούμε τι κάνουμε τώρα και τι κάνουμε μετά, καθώς ως φαίνεται θα κληθούμε να δώσουμε απαντήσεις, σε σύντομο χρόνο για πολύ σημαντικά πράγματα. Οπότε η αναβολή για την επομένη μπορεί να γίνεται ματαίωση και θάνατος. Που σημαίνει πως δεν έχουμε καιρό.
Ξεκίνησαμε το 2015 με θετικούς οιωνούς, στην εμφάνιση των οποίων είχαμε κι εμείς τη συμβολή μας. Αλλά, αντίθετα απ’ ό,τι γίνεται με τον καιρό, στην πολιτική περίπτωσή μας δεν φτάνει να παρακολουθούμε τους οιωνούς. Πολύ περισσότερο σε μια εποχή σαν κι αυτήν όπου οι δυνατότητες είναι πολλές αλλά και οι συγχύσεις ακόμα περισσότερες. Και δεν ξέρω αν το 2015 θα είναι ή επιβάλλεται να είναι, όπως έγραψε κάποιος αναγνώστης σε επιστολή του προς την εφημερίδα, η χρονιά της εκπλήρωσης των ουτοπιών –πολύ φορτίο του βάζουμε– αλλά είναι βέβαιο πως μπορεί ν’ αλλάξει πολλά. Ας ελπίσουμε λοιπόν, και κυρίως ας αλλάξουμε κι εμείς για να ανταποκριθούμε σε μια πρόκληση από τις σπάνιες της πορείας μας.
