Ιωάννα Καρδάρα
▸ Μαζικές μόνιμες προσλήψεις εργαζομένων με πλήρη δικαιώματα
Σε μια περίοδο που η ανάγκη για τήρηση των κανόνων υγιεινής στα σχολεία είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη, οι σχολικές καθαρίστριες βρίσκονται ακόμα στον «αέρα», αφού οι συμβάσεις τους λήγουν στο τέλος Ιουνίου. Οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν να νίπτουν τας χείρας τους και δεν δίνουν σαφείς απαντήσεις για το εάν και πότε θα ανανεωθούν. Όμως, η επαναλειτουργία πλέον όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης έθεσε πιο επιτακτικά από ποτέ το ζήτημα του καθαρισμού των σχολικών μονάδων, με τους κακοπληρωμένους εργαζομένους να καλούνται να επιτελέσουν το έργο τους κάτω από δυσχερείς συνθήκες και με ελάχιστα μέτρα προστασίας. Οι σχολικές καθαρίστριες προσφέρουν πολλά, αμείβονται όμως με πενιχρούς μισθούς και ζουν κάθε χρόνο μέσα στο άγχος για τη συνέχιση της εργασίας τους. Όπως τονίζει στο Πριν εργαζόμενη, εδώ και 16 χρόνια, στην καθαριότητα σχολικών μονάδων, το μέλλον τους είναι εντελώς αβέβαιο. «Δεν μας έχει δώσει κανείς μια απάντηση για το τι μέλλει γενέσθαι, oι συμβάσεις μας λήγουν στο τέλος του μήνα και δεν μας λέει κανείς αν θα ανανεωθούν τον Σεπτέμβριο. Δεν παίρνουμε δώρα, ούτε αποζημιώσεις. Δεν μπορούμε καν να αρρωστήσουμε μέσα στη χρονιά», σημειώνει.
Οι δυσκολίες που συναντούν αναδεικνύονται ακόμη περισσότερο αυτό το διάστημα. Το προσωπικό είναι τις περισσότερες φορές ανεπαρκές, οι ώρες εργασίας εξαντλητικές, οι συμβάσεις δεκάμηνες και οι συνθήκες ολοένα και δυσχεραίνουν. Οι μισθοί κυμαίνονται από 150 έως 590 ευρώ, ενώ αν αρρωστήσουν είναι υποχρεωμένες ή να πάνε στη δουλειά τους ή να βρουν άτομο να τις αντικαταστήσει και η άδειά τους είναι στην ευχέρεια του διευθυντή κάθε σχολείου.
Στον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν έρχονται να προστεθούν και οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν εξαιτίας της πανδημίας. Όπως λέει η εργαζόμενη καθαρίστρια στο 4ο δημοτικό διαμέρισμα, ο υπεύθυνος της σχολικής επιτροπής μπορεί να τους έδωσε ειδικές στολές, ωστόσο αυτές δεν είναι λειτουργικές. Ακόμα, τις μάσκες που χρησιμοποιούν αναγκάστηκαν να τις πληρώσουν από την τσέπη τους. Παράλληλα, παρότι τα σχολεία ήταν κλειστά, η κυβέρνηση, με ρύθμιση που συμπεριέλαβε σε ΠΝΠ έδωσε τη δυνατότητα στους δήμους να μετακινούν τις σχολικές καθαρίστριες σε άλλες υπηρεσίες και στη συνέχεια σε άλλα σχολεία που δεν ήταν της δικής τους αρμοδιότητας. Με τον τρόπο αυτό αναγκάστηκαν να δουλεύουν περισσότερες ώρες σε διαφορετικά κτίρια, αλλά με τους ίδιους μισθούς.
Την ανεπάρκεια προσωπικού καθαριότητας στα σχολεία επισημαίνει και η δημοτική κίνηση Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα, καθώς, όπως αναφέρει, «οι συμβάσεις έργου αντί για μόνιμο προσωπικό καθαριότητας, οδηγούν σε αδιέξοδο τα πράγματα. Επειδή οι συμβασιούχες καθαρίστριες πληρώνονται με βάση τον αριθμό των αιθουσών με τα εξευτελιστικά ποσά των 300 ευρώ το μήνα, τα χρήματα τους αποδίδονται με πολύμηνη καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να μην είναι αποκλειστικής απασχόλησης».
Παράλληλα, όπως καταγγέλλει η κίνηση, τα υπουργεία Εσωτερικών και Παιδείας, δεν ικανοποίησαν αίτημα του δήμου της Αθήνας για προσλήψεις 250 εργαζόμενων ως έκτακτο προσωπικό καθαριότητας των σχολικών μονάδων. Η ανάγκη για μαζικές μόνιμες προσλήψεις εργαζομένων, με πλήρη δικαιώματα, στην καθαριότητα των σχολικών μονάδων όλης της χώρας, φαντάζει πιο επιτακτική από ποτέ.
