Χτυπάνε τα πάρκα και τις πλατείες, στοχεύουν όμως τη νεολαία!

Γιώργος Παπανικολάου Πλατεία Αγίας Παρασκευής, πλατεία Αγίου Γεωργίου. Υπήρξαν το ξαφνικό επίκεντρο του ενδιαφέροντος, σαν τόποι υποκινούμενων μαζικών «πάρτι», διακίνησης ναρκωτικών, αλητείας και… τεντιμποϊσμού. Ή τουλάχιστον, ως τέτοιοι προβλήθηκαν για να δικαιολογήσουν τις επιθέσεις της αστυνομίας εκεί: στην πρώτη περίπτωση, περισσότερο τηλεοπτικό σόου, στη δεύτερη, βαρβαρότητα άνευ προειδοποίησης και τηλεοπτικής κάλυψης. 37 προσαγωγές και 5 συλλήψεις, μετρήθηκαν στην Κυψέλη. Τα κανάλια μας ενημέρωσαν για το παρελθόν κάποιων προσαχθέντων, οι οποίοι έχουν… ξαναπροσαχθεί μετά από επεισοδιακές πορείες. Αξίζει να σταθεί κανείς, πέρα από το νομικά αστείο του πράγματος, στο ότι ενοχοποιείται η συμμετοχή σε… ανατρεπτικές πράξεις. Κάποιος που ίσως συμμετείχε σε μια πορεία όπου ίσως κάποιοι έκαναν επεισόδια και τότε είχε προσαχθεί, ε, δε μπορεί απλά να πίνει ανέμελος μπύρα σε μια πλατεία κοντά στο σπίτι του, κάποιο σχέδιο θα έχει, κάποια «ΑΝΤΑΡΣΥΑ» θα τον υποκινεί σε πάρτι(!) υπαίθριο και, τελικά, πρέπει το κράτος να τον αντιμετωπίσει. Φυσικά, οι ίδιοι οι κυβερνώντες δεν πιστεύουν τα φούμαρα που πουλάνε στους ψηφοφόρους. Μήπως άραγε είναι νέο φαινόμενο να μαζεύονται οι νέοι και οι νέες στις πλατείες; Ή άραγε δε γνωρίζουν πού πραγματικά γίνεται η μεγάλη διακίνηση ναρκωτικών; Προφανώς, η κυβέρνηση γνωρίζει. Και προφανώς, βρίσκεται ήδη στην επόμενη μέρα της πανδημίας και παίρνει τα μέτρα της. Μια μέρα με οικονομική κρίση άνευ προηγουμένου, ανεργία που θα αγγίξει δυσθεώρητα ύψη και που κυρίως θα χτυπήσει αυτούς που τώρα βγαίνουν στην αγορά εργασίας. Αυτή λοιπόν η νέα γενιά πρέπει προληπτικά να στοχοποιηθεί, να ενοχοποιηθεί, να της «σπάσει ο τσαμπουκάς», μπροστά στη θύελλα που έρχεται. «Πρεζάκηδες», αλητήριοι, ανεύθυνοι που διασπείρουν τον κορονοϊό, ατομιστές κι φυσικά ανίκανοι: έτσι θα πρέπει να αποτυπωθούν στη συλλογική συνείδηση αυτοί που είναι πολύ πιθανό, κι ίσως αναπόφευκτο, να εξεγερθούν. Τι δίκιο μπορεί να έχουν τέτοιοι άνθρωποι να διαμαρτύρονται; Τι αξίζουν περισσότερο από ψίχουλα και φτώχεια; Από τα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ, το «ντου» στις προβολές του Τζόκερ, μέχρι τις νέες «πλατείες», ένα χάσμα έχει ανοίξει ανάμεσα σ’ αυτούς που αναπολούν την «κανονικότητα» και σε όσους δε είχαν ούτε βρίσκουν θέση σε αυτήν: η κυβέρνηση το αναγνωρίζει, κι επιχειρεί να το καλύψει με βία και προπαγάνδα. Οι νέοι όμως δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν, έχουν έναν ολόκληρο κόσμο να κερδίσουν. Οι πρώτες δονήσεις στην ελληνική κοινωνία σήμερα δεν είναι οι σπασμοί ενός παρελθόντος που πεθαίνει από την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, αλλά –αντίθετα– ενός μέλλοντος που γεννιέται. Όσοι ελπίζουν σε ένα ιδιότυπο «τέλος της ιστορίας» αλά ελληνικά, σύντομα θα διαψευστούν…   http://prin.gr/?p=31344