Ενώ η φτώχεια στην Ελλάδα βρίσκεται σε υψηλότατα επίπεδα, ο βασικός αλλά και ο μέσος μισθός παραμένουν σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα, ουσιαστικά εξαθλίωσης. Μάλιστα, σε πρόσφατα στοιχεία της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, το μέσο κατώτατο ωρομίσθιο στην Ελλάδα είναι 3,76 ευρώ, έχοντας πιάσει πάτο, καθώς βρίσκεται κάτω από την Πορτογαλία (3,83) και την Ισπανία (5,76), και είναι πολύ μικρότερο της Γερμανίας (9,35), του Βελγίου (9,66) ή της Γαλλίας (10,15). Ξεπερνά λίγο της Λιθουανίας (3,72), της Πολωνίας (3,5) και των άλλων ανατολικών χωρών, που όμως έχουν πολύ φθηνότερο επίπεδο διαβίωσης.
Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, βγαίνουν τα μνημονιακά κόμματα του νέου αστικού δικομματισμού που χαντάκωσαν τους μισθούς να πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Η κυβέρνηση μιλά για ψιλο-αυξήσεις ανάλογες με την παραγωγικότητα και ενεργοποιεί τον νόμο Βρούτση,που μετά από διαβούλευση με τους «κοινωνικούς φορείς» (δηλαδή τους εργοδότες) θα καταλήξει σε έξι μήνες! Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, εκ του ασφαλούς, προτείνει αύξηση 7,5% φέτος και 7,5% του χρόνου. Ξεχάσαμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε στη μνημονιακή κατάψυξη τους μισθούς για τέσσερα χρόνια, κι όταν προχώρησε σε αύξηση του κατώτατου μισθού (όχι βεβαίως στα 751) δεν ανέβηκε συνολικά ο μέσος μισθός, απεναντίας έπεσε 2,4% το 2019!
Ήρθε η ώρα το εργατικό κίνημα να διεκδικήσει ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Κανείς/καμιά να μην αμείβεται με κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά, όπως ζητούν τα ταξικά σχήματα και οι Παρεμβάσεις. Και μάλιστα με μείωση των ωρών εργασίας, 35ωρο-5ήμερο-7ωρο. Ας τελειώνουμε με την ελεημοσύνη…
