Με 25 ευρώ θα επιβαρύνεται όποιος τολμήσει να νοσηλευτεί έστω και για μια ημέρα: αυτός ήταν ο πρωτοχρονιάτικος μποναμάς του υπουργού… Δυστυχίας Άδωνη Γεωργιάδη στον ελληνικό λαό. Το νέο αυτό χαράτσι αφορά ασφαλισμένους και ανασφάλιστους αδιακρίτως, αφού τα 25 ευρώ δεν θα καταβάλλονται από τον ασφαλιστικό φορέα αλλά από τον ίδιο τον ασθενή. Τα 5 ευρώ θα εισπράττονται στην είσοδο και τα υπόλοιπα 20 στην έξοδο από το νοσοκομείο.
Θύελλα διαμαρτυριών ξεσήκωσε το νέο χαράτσι, που είχε προαναγγελθεί από το Σεπτέμβριο του 2013, αν και τότε ο Άδ. Γεωργιάδης είχε δηλώσει ότι θα εξαιρούνται όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών επισημαίνει ότι οι φτωχοί ασθενείς εξωθούνται στην «αναγκαστική αποφυγή της νοσηλείας», η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας χαρακτηρίζει το μέτρο «καταστροφικό», ενώ και οι φαρμακοποιοί καταγγέλλουν την είσπραξη 1 ευρώ για κάθε συνταγή. Έντονη ήταν και η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και των ΑΝΕΛ.
Αηδία προκαλεί η υποκριτική διαφωνία του ΠΑΣΟΚ με το μέτρο καθώς οι βουλευτές του ψήφισαν το νόμο στη Βουλή. Έτσι είχε «διαφωνήσει» το ΠΑΣΟΚ και τον Ιούνιο με το «μαύρο» στην ΕΡΤ για να ψηφίσει, λίγους μήνες αργότερα, το έκτρωμα της ΝΕΡΙΤ.
Πλήρωσε για να μπεις στο νοσοκομείο, πλήρωσε για να βγεις. Αυτό το εισιτήριο σε δύο δόσεις θυμίζει μια νόστιμη ιστορία που αφηγείται η Σπεράντζα Βρανά. Στη δεκαετία του ’50, ένα θεατρικό μπουλούκι έδωσε μια παράσταση στο καφενείο ενός ορεινού και απομακρυσμενου χωριού. Ένας τσοπάνος, που πρώτη φορά στη ζωή του έβλεπε θέατρο, πλήρωσε εισιτήριο, είδε το έργο, αλλά μετά το τέλος της παράστασης, ενώ όλοι οι θεατές είχαν αναχωρήσει και το καφενείο, αυτός εξακολουθούσε να κάθεται αλυγιστος στην καρέκλα του. Όταν τον ρώτησαν γιατί δε φεύγει, τους απάντησε: «Έδωκα όλα μου τα λεφτά για να μπω μέσα και τώρα δεν έχω να πληρώσω για να βγω όξω!»
Αυτή η κυβέρνηση πρέπει και να πληρώσει και να βγει όξω, δε συμφωνείτε;
