Γιώργος Κρεασίδης
Την απογοήτευση σκόρπισε στην εθνικιστική Δεξιά και την ακροδεξιά η συγκέντρωση για το μακεδονικό στον Λευκό Πύργο., την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ. Η εικόνα δε θύμιζε σε τίποτα το εθνικιστικό συλλαλητήριο πριν εννιά μήνες στον ίδιο χώρο. Οι συγκεντρωμένοι σε καμιά περίπτωση δεν ξεπερνούσαν τους 5-6 χιλιάδες, παρά την κινητοποίηση δεκάδων φορέων από τη Βόρεια Ελλάδα. Ακόμα και η εικόνα μιας μαχητικής σύγκρουσης με τις δυνάμεις καταστολής χάθηκε μέσα στη γραφικότητα. Το γύρο του διαδικτύου έκανε η σουρεαλιστική φωτογραφία με τον οργισμένο που δείχνει τον πισινό του στην αστυνομία.
Η οργάνωση της εθνικιστικής συγκέντρωσης πέρασε από σαράντα κύματα, καθώς αρχικά είχε ανακοινωθεί σαν συναυλία της Ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης από πρωταγωνιστές του συλλαλητηρίου στις 21 Γενάρη. Θεώρησαν ότι έτσι θα απέφευγαν τα φασιστικά στοιχεία και θα αναζωογονούσαν το κλίμα. Μετά προσπάθησαν να εναγκαλιστούν την υπόθεση οι οργανώσεις που είναι μανδύας για τη φασιστική βία. Οι κύκλοι κοντά στη ΝΔ ήθελαν να αποφύγουν την ημέρα των εγκαινίων που αντικειμενικά συνδέθηκαν με την παρουσία του αμερικάνικου παράγοντα και προτιμούσαν την επομένη. Σε αυτό το κλίμα η συναυλία ματαιώθηκε. Τελικά οι αμερικάνικες πιέσεις είχαν σαν αποτέλεσμα οι παράγοντες γύρω από τη ΝΔ, όπως και η επίσημη Εκκλησία, να ματαιώσουν κάθε διαμαρτυρία. Παρόμοια στάση είχε και η Χρυσή Αυγή, η οποία στην ιστοσελίδα της «αγκαλιάζει» την εθνικιστική συγκέντρωση αφότου έγινε.
Η πρωτοβουλία πέρασε σε ένα ετερόκλητο σύνολο οργανώσεων στις οποίες παροχετεύεται η λαϊκή δυσαρέσκεια που προέρχεται από τα δεξιά. Εθνικιστικές ομάδες με συνθήματα που ξεκινούν από την αντιπολιτική της «αντιπαγκοσμιοποίησης» και φτάνουν μέχρι τον αντισημιτισμό, τη φασιστική δημαγωγία, αλλά και την επίκληση της Ρωσίας του Πούτιν. Παραχριστιανικές οργανώσεις, παλαιοημερολογίτες και εκφράσεις του θρησκευτικού φανατισμού. Μακεδονικά σωματεία με τον τοπικό-πολιτιστικό χαρακτήρα να χάνεται στη σκληροπυρηνική Δεξιά. Δεν έλειψε ο Γ. Καραμπελιάς του Άρδην-Ρήξη, ενώ η εφημερίδα Δρόμος της ΚΟΕ έγραψε πως «η μόνη περίπτωση συγκέντρωσης που δείχνει να μπορεί να πετύχει μια σημαντική παρουσία είναι αυτή έξω από το Βελλίδειο για το Μακεδονικό…».
Αυτή η «κοινωνική» ακροδεξιά λειτουργεί σαν χώρος μιας πρώτης συγκέντρωσης και αντιδραστικής ιδεολογικής κατεργασίας. Πολιτικές δυνάμεις, επίδοξοι ηγέτες και πολιτευτές διεκδικούν να τον εκπροσωπήσουν. Και πρώτη η ΝΔ, που αξιοποιεί το μακεδονικό για να συσπειρώσει ξανά ψηφοφόρους που πήγαν προς την ακροδεξιά. Όμως η αμερικανονατοϊκή σφραγίδα της συμφωνίας των Πρεσπών περιπλέκει τα πράγματα.
