Τώρα μπορούμε να τους ρίξουμε!

Σύνθημα παλλαϊκού – πανεργατικού ξεσηκωμού για να μην περάσει το βάρβαρο καταστροφικό πακέτο που φέρνει η συγκυβέρνηση Σαμαρά στη Βουλή, διαπερνά τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές, όλους τους εργαζόμενους, τον λαό, τη νεολαία, τους άνεργους, τους συνταξιούχους. Η κυβέρνηση τρεκλίζει υπό το βάρος της ολοκληρωτικής αντιλαϊκής – αντεργατικής της πολιτικής, παρουσιάζει σημάδια αποσάθρωσης, με το ΠΑΣΟΚ να διαλύεται, τη ΔΗΜΑΡ να προσπαθεί να διαφοροποιηθεί διακριτικά από τον κυβερνητικό Τιτανικό και τη ΝΔ να μην αντέχει να σηκώσει μόνη της ολόκληρο το έγκλημα. Οι εργαζόμενοι βλέπουν ότι είναι δυνατό να στριμώξουν πλέον αποφασιστικά την κυβέρνηση και να πετύχουν απόκρουση των μέτρων, οδηγώντας και την κυβέρνηση Σαμαρά σε πρόωρη ανατροπή. Δεν θα πέσει μόνη της. Πρέπει να την ρίξουμε! Για να γίνει όμως αυτό πρέπει η 48ωρη απεργία της Τρίτης και της Τετάρτης 6 και 7 Νοεμβρίου να έχει πρωτοφανή επιτυχία. Να πλημμυρίσουν οι δρόμοι και να παραμείνει ο κόσμος μαζικά στο Σύνταγμα και στις άλλες πλατείες των πόλεων και την Τρίτη και την Τετάρτη. Δεν υποχωρούμε, εάν δεν δικαιωθούμε! Να περικυκλωθεί η Βουλή από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Ο αγώνας ξεκινά και παίρνει χαρακτηριστικά διάρκειας. Ήδη οι απεργοί εργάτες των ΟΤΑ ξεκινούν με αποχή από την εργασία και καταλήψεις σε πολλά δημαρχεία, που μπορούν να μετατραπούν σε κέντρα αγώνα σε επίπεδο πόλης και γειτονιάς. Συγκοινωνίες και υγεία μπαίνουν στον αγώνα από αύριο. Απεργούν αύριο και στα ΜΜΕ. Ακόμα κι αν καταφέρουν με χίλιους εκβιασμούς και κοινοβουλευτικά τερτίπια να περάσουν τα μέτρα την Τετάρτη, ο αγώνας θα συνεχισθεί για να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση που καταπατά τα δικαιώματα, τη θέληση και το μέλλον λαού και νεολαίας. Για να πετάξουμε έξω την τρόικα, την ΕΕ και το ΔΝΤ, να ηττηθεί η κανιβαλική επίθεση του κεφαλαίου. Με απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις, με νέες μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στον προϋπολογισμό, τη διεθνή απεργία στις 14 Νοέμβρη και το τριήμερο του Πολυτεχνείου. Απαραίτητο είναι να συγκροτηθεί ένα κέντρο αγώνα μέσα στο εργατικό κίνημα, ενωτικό και δημοκρατικό, με τα πρωτοβάθμια σωματεία, τους συντονισμούς σωματείων και κλάδων και όσα συνδικάτα – ομοσπονδίες κινούνται με λογική αποφασιστικού αγώνα.