Γιάννης Φωτίου
Στα γνώριμα ύδατα της εθνοκεντρικής – έως εθνικιστικής – ρητορικής με παράλληλη υποταγή στα «μεγάλα αφεντικά» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ φαίνεται πως πλέει η Μαρία Καρυστιανού, υπό την ιδιότητά της ως αρχηγού του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Σε ανάρτησή της για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η Μ. Καρυστιανού κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για «δουλικότητα» και «εθνική προδοσία» λόγω της «μη άσκησης βέτο» στη διαδικασία αναβάθμισης της Τουρκίας εντός του ΝΑΤΟ και του συστήματος ευρωπαϊκής άμυνας. Στην ίδια κατεύθυνση, άλλωστε, σε παλαιότερη (στις 10 Ιουνίου) ραδιοφωνική της συνέντευξη είχε υποστηρίξει ότι η (μονομερής) επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, που εάν εφαρμοζόταν θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε «ελληνική λίμνη» ενώ αποτελεί διακηρυγμένη αιτία πολέμου (casus belli) για τον τουρκικό εθνικισμό, είναι «δικαίωμά μας».
Αναφερόμενη, στην ίδια συνέντευξη, στο Μεταναστευτικό είχε ταχθεί υπέρ της «προστασίας των συνόρων» και της απέλασης όσων δεν δικαιούνται άσυλο, συγκρίνοντας τις προσφυγικές ροές με τις… νόμιμες μετακινήσεις της ίδιας προς την Αγγλία όπου χρειάστηκε να ζήσει για κάποιο διάστημα για βιοποριστικούς λόγους. Τουλάχιστον είχε ταχθεί κατά της βύθισης λέμβων με πρόσφυγες από το Λιμενικό…
Όταν όμως, πριν από λίγες ημέρες, ρωτήθηκε σε ανοιχτή εκδήλωση αν μπορεί «να υπάρξει εθνική ανεξαρτησία» εντός ΝΑΤΟ και ΕΕ, η πρόεδρος της «Ελπίδας» απάντησε ότι «δεν φταίει το ΝΑΤΟ και η ΕΕ για όσα συμβαίνουν στη χώρα». Θυμίζοντας το σταθερό μοτίβο του εγχώριου εθνικισμού, ήδη από την εποχή της εθνικοφροσύνης: συντηρητισμός στο εσωτερικό, μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις στις σχέσεις με τα γειτονικά κράτη και υποταγή στα «μεγάλα αφεντικά» της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 11-12 Ιουλίου 2026
