Κάποιοι αφελείς ίσως πίστεψαν ότι ο Τραμπ θα ήταν ο πρόεδρος της ειρήνης. Μόνο που η ειρήνη του προϋποθέτει ανελέητο πόλεμο, με πυραύλους και με δασμούς, έως ότου όλοι υποκύψουν στους όρους του – δηλαδή, στα συμφέροντα του αμερικανικού κεφαλαίου που εκπροσωπεί. Οι Παλαιστίνιοι το έχουν νιώσει στο πετσί τους. Οι λαοί της Βενεζουέλας, του Ιράν και της Υεμένης το ίδιο. Όπως και οι πρόσφυγες και μετανάστες. Ο πλανήτης έχει γίνει ένα ατελείωτο πεδίο μάχης. Και έπεται συνέχεια.
Το Ιράν στο στόχαστρο ΗΠΑ-Ισραήλ
Ο μεγαλύτερος τρομοκράτης του πλανήτη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ετοιμάζονται πυρετωδώς για μια ακόμη επίθεση, με στόχο και πάλι το Ιράν. Οι πληροφορίες και προετοιμασίες δείχνουν πως η εκδήλωσή της είναι θέμα χρόνου, με πιθανότερο σενάριο τη συμμετοχή σε αυτή και του Ισραήλ, το οποίο έχει επίσης βάψει τα χέρια του στο αίμα των Παλαιστινίων και άλλων λαών της περιοχής. Αυτή τη φορά, μάλιστα, οι πληροφορίες αναφέρουν πως δεν θα πρόκειται για στοχευμένα πλήγματα, αλλά για βομβαρδισμούς που θα διαρκέσουν «αρκετές εβδομάδες» και θα έχουν στόχο να τσακίσουν το καθεστώς της Τεχεράνης και να το αναγκάσουν να συνθηκολογήσει άνευ όρων. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, αποτελεί προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για την εδραίωση της «νέας Μέσης Ανατολής» την οποία οραματίζονται Τραμπ και Νετανιάχου, καθώς το Ιράν παραμένει ένας σημαντικός «παίκτης».
Εκβιασμοί, μπλόφες και μύθοι
Υπάρχουν και κάποιοι, βεβαίως, που υποστηρίζουν πως η συγκέντρωση τεράστιας δύναμης πυρός στην περιοχή – δύο αρμάδες με επικεφαλής ισάριθμα αεροπλανοφόρα, καθώς και επιπλέον αεροσκάφη και χιλιάδες στρατού σε δεκάδες αμερικανικές βάσεις – συνιστά απλώς ένα εκβιασμό προς την Τεχεράνη, με σκοπό να αποδεχθεί το σύνολο των όρων που έχουν παρουσιάσει οι ΗΠΑ στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις. Να συνθηκολογήσει, με άλλα λόγια, χωρίς να χρειαστεί πόλεμος και να αποδεχθεί την ταπείνωση και τον ρόλο του κομπάρσου που της επιφυλάσσεται. Εξάλλου, εάν πιστέψουμε όσα έλεγε ο Τραμπ μετά τους βομβαρδισμούς του περασμένου Ιουνίου, οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν είχαν καταστραφεί πλήρως και η δυνατότητα απόκτησης ατομικής βόμβας από αυτό είχε εξαλειφθεί. Ή μήπως δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα και οι εντυπωσιακές εικόνες και βαρύγδουπες δηλώσεις δεν είχαν το ανάλογο αντίκρισμα στην πραγματικότητα;
Στρατηγικός «κρίκος» και για Κίνα-Ρωσία
Το σίγουρο είναι ότι το Ιράν αντιπροσωπεύει ένα πολύ σημαντικό «κρίκο» στην αλυσίδα των διεθνών συσχετισμών και μάλιστα όχι μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά και για τους ανταγωνιστές τους. Κυρίως για την Κίνα, η οποία αγόρασε πέρυσι το 80% του αργού που εξήγε το Ιράν μέσω θαλάσσης, που αντιστοιχεί περίπου στο 15% περίπου των συνολικών εισαγωγών της δια της συγκεκριμένης οδού. Για τη Ρωσία, επίσης, το Ιράν αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο στην ευρύτερη περιοχή, η απώλεια του οποίου θα την αποδυναμώσει σημαντικά. Ίσως είναι ο λόγος που οι τρεις χώρες πραγματοποίησαν αυτή την εβδομάδα κοινές στρατιωτικές ασκήσεις στον Κόλπο του Ομάν, που οδηγεί στα Στενά του Ορμούζ και τον Περσικό, από όπου διέρχεται πάνω από το ένα τέταρτο του αργού που διακινείται παγκοσμίως με πετρελαιοφόρα. Και ίσως γι’ αυτό ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης είναι μεγαλύτερος.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 21-22 Φεβρουαρίου
