της Ειρήνης Δαφέρμου
Μία μόλις ημέρα μετά την ορκωμοσία του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, πάνω από ένα εκατομμύριο γυναίκες συγκεντρώθηκαν στην Ουάσιγκτον στην πιο μαζική αντικυβερνητική διαδήλωση των τελευταίων χρόνων. Η Πορεία των Γυναικών στις 21 Ιανουαρίου έγραψε ιστορία και έδωσε το στίγμα ενός πολύμορφου κινήματος που δεν είναι διατεθειμένο να σωπάσει.
Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε μέσα από μία επιτροπή που συγκροτήθηκε γι’ αυτό το σκοπό από γυναίκες διαφορετικού χρώματος, εθνικότητας και θρησκεύματος. Όχι όμως και τάξης. Μία ομάδα μεσοαστών γυναικών καριέρας κατάφερε να κινητοποιήσει πάνω από 6 εκατομμύρια γυναίκες συνολικά στις διαδηλώσεις εκείνης της ημέρας. Γιατί;
Η κρίση του καπιταλισμού και οι προσπάθειες υπέρβασής της από την πλευρά του συστήματος έχει οδηγήσει στην άσκηση θανατοπολιτικής για τα πιο καταπιεζόμενα υποκείμενα. Οι γυναίκες, οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τα Άτομα με Αναπηρία βίωσαν διπλά την επίθεση στην εργατική τάξη.
Οι πρώτες πράξεις της κυβέρνησης των Ρεπουμπλικάνων έστειλαν σαφές μήνυμα. Κατάργηση του βραχύβιου προγράμματος δημόσιας περίθαλψης, του γνωστού ObamaCare, με βαθύτατες συνέπειες για τις γυναίκες, με την κατάργηση της παροχής δωρεάν εξετάσεων προγεννητικού ελέγχου να είναι μία από τις πλέον σοβαρές. Απόρριψη της πρότασης για επέκταση της άδειας ανατροφής στις 16 εβδομάδες. Κατάργηση της χρηματοδότησης των προγραμμάτων ενημέρωσης για τις αμβλώσεις. Έλεγχος επί του γυναικείου σώματος από το κράτος με κάθε τρόπο και επιστροφή στο σπίτι για την ανάληψη φροντίδας όσων έχουν ανάγκη στην οικογένεια, των παιδιών, των ασθενών, των γηραιοτέρων κ.λπ.
Οι πολιτικές αυτές είναι κοινές σε όλο τον δυτικό κόσμο. Στην Ισπανία, στην Ιρλανδία, στην Πολωνία και στην Τουρκία οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να περάσουν νόμους που θα καταργούσαν επί της ουσίας το δικαίωμα στην άμβλωση. Στην Αγγλία, μέσω της πολιτικής αξιολόγησης των δημόσιων δομών, κλείνουν οι στέγες για τις κακοποιημένες γυναίκες σε μία χώρα που δολοφονούνται δύο την εβδομάδα από τους συντρόφους τους. Στην Ρωσία ψηφίστηκε νόμος που περιορίζει τις ποινές στις περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας, κάτω και από την πίεση της ορθόδοξης εκκλησίας, καθώς θεωρήθηκε ότι η προστασία της γυναίκας από την συζυγική βία διαλύει την οικογένεια. Στην Ελλάδα οι γυναίκες βιώνουν διπλά την ανεργία και την εκμετάλλευση εν μέσω κρίσης. Μικρότερα μεροκάματα, απολύσεις λόγω εγκυμοσύνης, σεξουαλικές και σωματικές επιθέσεις από τα αφεντικά, και επιστροφή στο σπίτι για να καλύψουν τις ανάγκες, να αναλάβουν τη φροντίδα της οικογένειας ξανά και ξανά.
Η επάνοδος των φεμινισμών, η μαχητική άρνηση των γυναικών να υποταχθούν στις πολιτικές που τις σκοτώνουν, συγκροτεί ένα διεθνές ετερόκλητο και πολύμορφο κίνημα. Και μπορεί στην οργανωτική επιτροπή της Πορείας των Γυναικών να συμμετέχουν μεσοαστές, αλλά τα εκατομμύρια που πλημμύρισαν τους δρόμους στην Αμερική και αλλού είναι κυρίως οι γυναίκες που μαζί με την επιθυμία για ζωή αναζητούν και τους υλικούς όρους για να την κάνουν αξιοβίωτη. Οι γυναίκες της τάξης μας, εκείνες που με τον διπλό τους αγώνα ενάντια σε πατριαρχία και καπιταλισμό φτιάχνουν ένα νέο λεξιλόγιο για τον επαναστατικό φεμινισμό.
Με ροζ σκουφάκι, με καπέλο μάγισσας, με πλακάτ και με πανό – Go Sisters Go!
