Διαδηλώσεις στις ΗΠΑ
Το κατεστημένο των Ρεπουμπλικάνων δεν κατάφερε να σταματήσει τον Ντόναλντ Τραμπ. Ούτε η Χίλαρι Κλίντον και οι Δημοκρατικοί πέτυχαν να ανακόψουν τον δρόμο του προς τον Λευκό Οίκο. Στο κενό έπεσαν και οι απειλητικές προειδοποιήσεις κορυφαίων πρώην και νυν στελεχών του Πενταγώνου και των μυστικών υπηρεσιών για το πόσο επικίνδυνος μπορεί να αποδειχθεί ως πρόεδρος. Ναυάγησαν και οι προσπάθειες της CIA, η οποία θύμισε εποχές… Μακάρθι, επισείοντας τη δαμόκλειο σπάθη της ρωσικής απειλής.
Θα καταφέρουν, άραγε, τα εκατομμύρια των διαδηλωτών που πλημμύρισαν τους δρόμους δεκάδων αμερικανικών πόλεων, να πετύχουν εκεί που όλοι οι άλλοι απέτυχαν; Θα γίνει αυτό το πολύμορφο και πολύχρωμο κίνημα το τείχος πάνω στο οποίο θα συντριβούν τα αντιδραστικά σχέδια του Τραμπ και της νέας κυβέρνησης, όπως έγινε την περίοδο του πολέμου στο Βιετνάμ;
Θα κάνουν –και πώς;– το επόμενο βήμα τους οι γυναίκες που συγκλόνισαν και έδωσαν τον τόνο στο μεγαλειώδες και πρωτόγνωρο κίνημα αμφισβήτησης και απονομιμοποίησης του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών; Θα δέσουν τον αγώνα τους για σεβασμό, ισότητα, χειραφέτηση και αποτροπή του σεξιστικού μεσαίωνα με τις αγωνίες των μειονοτήτων και των μεταναστών, που βρίσκονται ήδη υπό διωγμό; Θα του δώσουν, στοιχειωδώς έστω, ταξικό περιεχόμενο και προοπτική, υπερασπίζοντας κατακτήσεις και διεκδικώντας τα σύγχρονα δικαιώματα της λαϊκής πλειοψηφίας;
Τα παραπάνω ερωτήματα είναι πραγματικά, ουσιαστικά και ταυτόχρονα επιτακτικά; Αναμφίβολα, το «αυθόρμητο» της πρώτης έκρηξης εντυπωσίασε για μια ακόμη φορά και έστειλε ξανά για… επισκευή τους σένσορες της κοινωνικής οργής. Άλλωστε, την αφορμή για τις τεράστιες συγκεντρώσεις των γυναικών έδωσε μια απλή ανάρτηση στο Facebook από την Τεράζα Σουκ, η οποία απευθυνόταν σε 40 φίλες της καλώντας της να διαμαρτυρηθούν κατά του νέου προέδρου – εν ριπή ορθαλμού, όμως, το κάλεσμα έφτασε και βρήκε ανταπόκριση σε εκατομμύρια νοικοκυριά.
Τώρα, το στοίχημα ανάγεται αναγκαστικά το «συνειδητό». Ποια συνέχεια, με ποιο περιεχόμενο και με ποιο τρόπο. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, καθώς το κατεστημένο θα ενωθεί σε μία γροθιά εάν αισθανθεί ότι απειλούνται οι βαθύτερες επιλογές του και δεν αμφισβητείται μόνο ο Τραμπ. Ήδη, οι Δημοκρατικοί έχουν στείλει τα πρώτα προειδοποιητικά μηνύματα – ως εδώ και μη παρέκει.
Τώρα, λοιπόν, θα φανεί «πόσα απίδια παίρνει ο σάκος». Ειδάλλως, τα όσα συνέβησαν κατά την ορκωμοσία Τραμπ θα μείνουν μια γλυκιά ανάμνηση, για να δίνουν τροφή στις αναλύσεις των γραφείων και τις συζητήσεις των παρεών. Ίσως και ψήφους στη Μισέλ Ομπάμα, μετά από κάποια χρόνια…
Γ.Π
