Φοιτήτρια ΠΑΔΑ και μέλος του Students for Gaza
Το Students for Gaza προχώρησε σε ιδρυτική συνέλευση συγκρότησης την Τρίτη 30/9 στο Πάντειο. Όπως σημειώνει η Μαρία Σουρή, μέλος της κίνησης, η πρωτοβουλία μπορεί να αναδείξει το φιλοπαλαιστινικό αίσθημα που επικρατεί στη νεολαία. Όπως τονίζει, το αίτημα για μία ελεύθερη Παλαιστίνη είναι και θα συνεχίσει να είναι «δουλειά» των φοιτητών
Συνέντευξη στον Χρίστο Κρανάκη
Αφιέρωμα: 2 χρόνια γενοκτονίας στη Γάζα
Την Τρίτη πραγματοποιήθηκε ιδρυτική συνέλευση συγκρότησης της πρωτοβουλίας Students for Gaza. Πώς κύλησε η πρώτη ανοιχτή διαδικασία της κίνησης;
Νομίζω ότι ήδη ότι η επιτυχία της πρώτης συνέλευσης της πρωτοβουλίας, δείχνει πόσο κρίσιμη είναι η ύπαρξη και η λειτουργία της, για την σύνδεση του αντιπολεμικού διεθνιστικού κινήματος με το φοιτητικό. Το αμφιθέατρο ήταν γεμάτο με φοιτητά, από όλες τις σχολές της Αθήνας ενώ διαδικτυακά παρακολούθησε και κόσμος από την Κρήτη, την Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη και την Κομοτηνή. Είδαμε πληθώρα τοποθετήσεων σε σχέση τόσο με την ίδια την εξέλιξη της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού, την ενεργό συμμετοχή ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, αλλά και του ίδιου του ελληνικού κράτους, κι εννοείται σημαντική μεταφορά εικόνας από ιδρύματα που συνεργάζονται με το κράτος-τρομοκράτη. Ακόμα συζητήσαμε πάνω σε πολλές προτάσεις δράσεων. Πραγματικά, νομίζω φάνηκε η αναγκαιότητα να συγκροτηθεί μια τέτοια πρωτοβουλία που θα καταφέρει να μπλοκάρει την πολεμική μηχανή εντός των ίδιων των σχολών μας διακόπτοντας κάθε συνεργασία τους με το Ισραήλ και που θα καταφέρει να εκφράσει υλικά το φιλοπαλαιστινιακό αίσθημα που επικρατεί στη νεολαία εδώ και καιρό.
Με ποιες δομές και μορφές αποφάσισε η συνέλευση πως θα προχωρήσετε και σε ποιες δράσεις;
Η συνέλευση πέρα από τα πολιτικά στοιχεία που κατάφερε να θεμελιώσει, συζήτησε φυσικά και για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί. Τακτικές συνελεύσεις, ομάδες εργασίας και συγκρότηση της πρωτοβουλίας ανά ίδρυμα είναι μερικές από τις δομές που αποφασίστηκαν, ενώ στο πλάνο μπήκαν και συγκεκριμένες δράσεις. Όπως η αντανακλαστική κινητοποίηση σε περίπτωση αναχαίτισης του στόλου (όπως και έγινε), η συμμετοχή στις συγκεντρώσεις κατά της γενοκτονίας, η στήριξη οποιασδήποτε κινητοποίησης του March to Gaza Greece και η συμμετοχή στο αντιπολεμικό διήμερο στην Σούδα 17-18/10.
Πολύς κόσμος, πάντως, παραξενεύεται όταν μιλάτε για «μπλοκάρισμα της συνεργασίας των ελληνικών πανεπιστημίων με το Ισραήλ». Υπάρχει όντως τέτοιο ζήτημα;
Το πραγματικά παράξενο είναι πως όντως τολμάνε και υπάρχουν αρκετά ελληνικά πανεπιστήμια, αυτή τη στιγμή που συντελείται μία γενοκτονία, τα οποία συνεργάζονται με το Ισραήλ άμεσα ή έμμεσα. Είτε με ερευνητικά προγράμματα προς όφελος της πολεμικής βιομηχανίας που στηρίζει το Ισραήλ είτε με συνεργασίες με ισραηλινά πανεπιστήμια. Από το ΕΚΠΑ και την Lockheed Martin, το ΕΛΜΕΠΑ και το ΠΑΔΑ με το UnderSec. μέχρι το ΑΠΘ και το ΔΠΘ, πολλά πανεπιστήμια της χώρας συνεργάζονται στρατηγικά με το Ισραήλ την ίδια στιγμή που αυτό διαπράττει την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.
Μπορεί το φοιτητικό κίνημα να μπλοκάρει, όμως, τη στρατηγική συνεργασίας αυτή;
Εννοείται! Και μάλιστα δεν θα είναι η πρώτη φορά. Ήδη πέρυσι οι φοιτητικοί σύλλογοι του ΕΚΠΑ κατάφεραν να μπλοκάρουν στην πράξη τη συνεργασία της Σχολής Θετικών Επιστημών με την Lockheed Martin, μέσα από αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις και μαζική πίεση. Θεωρούμε ότι χρειάζεται μια μεθοδολογία έρευνας των προγραμμάτων και των συνεργασιών, πλατιάς ενημέρωσης στον κόσμο των σχολών, συνελεύσεις και αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων για κινητοποιήσεις και απαίτηση για διακοπή της συνεργασίας με κάθε μέσο και τρόπο είτε με καταλήψεις στις πρυτανείες ή τους ΕΛΚΕ είτε με άλλες μορφές πίεσης.
Μπορούν αιτήματα για την Παλαιστίνη να κινητοποιήσουν φοιτητές/τριες στην Ελλάδα; Μήπως δεν είναι «δουλειά» τους…
Kαταλαβαίνουμε πως ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού είναι και δικός μας αγώνας για: ελευθερία, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη
Πιστεύω ότι όχι απλώς μπορούν, αλλά πρέπει τα αιτήματα για την Παλαιστίνη να κινητοποιούν το φοιτητικό κίνημα στην Ελλάδα! Η Παλαιστίνη δεν είναι «ένα ακόμα διεθνές ζήτημα», είναι ένας ζωντανός αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τη γενοκτονία, την κατοχή, την καταστολή κ.ο.κ. Ο παλαιστινιακός λαός δίνει μια ηρωική μάχη δεκαετίες τώρα, κι αυτή η μάχη έχει άμεσες συνδέσεις με τη δική μας πραγματικότητα. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε τη λογική ότι αυτά «δεν είναι δουλειά» των φοιτητών. Είναι μια αντίληψη που προωθεί την αποπολιτικοποίηση, τον ατομισμό και τη σιωπή. Η αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό δεν είναι κάποια «πολυτέλεια» ή αφηρημένος «ανθρωπισμός». Είναι μια πολιτική στάση με ταξικό, διεθνιστικό περιεχόμενο. Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε πως ο εχθρός δεν είναι μόνο εδώ αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Είναι το ΝΑΤΟ, είναι οι πολεμικές συμμαχίες, είναι οι κυβερνήσεις που συνεργάζονται με το κράτος του Ισραήλ και νομιμοποιούν τη γενοκτονία. Για μας, τα παραπάνω δεν είναι άσχετα με τα καθήκοντα του φοιτητικού κινήματος εδώ. Οι ίδιες κυβερνήσεις που στηρίζουν το Ισραήλ, είναι αυτές που φέρνουν την πανεπιστημιακή αστυνομία, που διαλύουν τη δημόσια παιδεία, που κάνουν deals με πολεμικές βιομηχανίες μέσα στα πανεπιστήμια. Άρα ο αγώνας για την Παλαιστίνη είναι και δική μας υπόθεση. Όχι γιατί «λυπόμαστε» – αλλά γιατί καταλαβαίνουμε πως ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού είναι και δικός μας αγώνας για: ελευθερία, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη. Θέλουμε ένα φοιτητικό κίνημα ζωντανό, διεθνιστικό, ριζοσπαστικό. Που δεν σιωπά μπροστά σε εγκλήματα, αλλά τα καταγγέλλει, οργανώνει δράσεις, βγαίνει στον δρόμο. Όπως έγινε και φέτος, με δεκάδες συλλόγους να παίρνουν θέση, να οργανώνουν εκδηλώσεις και πορείες για την Παλαιστίνη. Άρα ναι – είναι απολύτως δουλειά μας. Και θα συνεχίσει να είναι!
Η φοιτητική Ιντιφάντα στις ΗΠΑ, όμως, δεν έχει φτάσει ακριβώς ακόμα στην Ελλάδα. Πώς μπορεί να αντιστραφεί αυτό;
Νομίζω η πρωτοβουλία Students for Gaza συνιστά την αρχή αυτή της αντιστροφής. Μια πρωτοβουλία η οποία ονομάζει τη γενοκτονία ως τέτοια, καταδικάζει τους ενόχους που είναι φυσικά το Ισραήλ αλλά όχι μόνο, μιας και έχει συμμάχους τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ την ΕΕ και το ίδιο το ελληνικό κράτος. Μια πρωτοβουλία που αντιλαμβάνεται τον τρόπο με τον οποίο τα πανεπιστήμια μας συμβάλλουν σε αυτή τη γενοκτονία και κάνει ξεκάθαρο ότι δεν θα επιτρέψουμε να συμβαίνει ένα τέτοιο έγκλημα στο όνομα μας. Θα μπλοκάρουμε την πολεμική μηχανή εντός των σχολών μας, θα απαιτήσουμε να μπει εδώ και τώρα τέλος στην γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Με Γενικές Συνελεύσεις, καταλήψεις, κινητοποιήσεις θα καταλύσουμε τα πάντα, έως ότου η Παλαιστίνη είναι πραγματικά ελεύθερη!
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 4-5 Οκτωβρίου
