ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΛΑΠΑΣ
Την Τετάρτη 7 Δεκέμβρη, στις έξι το απόγευμα, στο υπουργείο Εργασίας είχε μαζευτεί τόσος κόσμος που θύμισε ξανά τις μεγάλες κινητοποιήσεις και την κατασκήνωση των εργαζόμενων στα πεντάμηνα πέρυσι. Το νήμα της αντίστασης έπιασαν φέτος διάφορες συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στα θέματα της εργασιακής επισφάλειας ή και της ανεργίας, εργατικές λέσχες, εργατικά σχήματα που δραστηριοποιούνται σε διάφορα σωματεία καθώς και η Πρωτοβουλία για τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Και από άλλες πόλεις αντίστοιχα εργατικά σχήματα, η «Attack», εργατικές λέσχες και συνελεύσεις εκεί συντονίστηκαν ώστε να γίνει πανελλαδικά μια κοινή δράση ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια. Έτσι την προηγούμενη Τετάρτη σχεδόν συγχρονισμένα είχαμε συγκεντρώσεις συνολικά σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα, Χανιά, Ηράκλειο και Βέροια, ενόψει και της πανελλαδικής απεργίας την επομένη μέρα.
Πώς ξεκίνησε όμως όλη αυτή η ιστορία; Έτοιμη απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι η Σύσκεψη ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια που έγινε στις 10 Νοέμβρη και συμμετείχαν μέλη του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, της ΠΟΕ-ΟΤΑ, του Συντονιστικού Αναπληρωτών-Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, τα εργατικά σχήματα «Λάντζα» στον επισιτισμό-τουρισμό και το «Radical IT» στις τηλεπικοινωνίες-πληροφορική, οι εργατικές λέσχες Ν. Σμύρνης, Ν. Ιωνίας, Περιστερίου, Κερατσινίου-Δραπετσώνας, η Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού, η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης, το Παρατηρητήριο εργατικών θεμάτων της Ανυπότακτης Πόλης, η «Attack» στην Ανεργία και την επισφάλεια, οι «Ενεργοί Άνεργοι», το Δίκτυο Ελευθέρων Φαντάρων «Σπάρτακος» και αγωνιστές/στριες του εργατικού κινήματος.
Κύριοι άξονες της συζήτησης: ο χαρακτήρα της ανεργίας και της εργασίας σήμερα αλλά και η αναβαθμισμένη επίθεση του κεφαλαίου με αιχμή του δόρατος το νέο εργασιακό και συνδικαλιστικό νόμο. Ως βασική πλευρά της ανεργίας αναδείχθηκαν οι λεγόμενες ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης που αλλάζουν το τοπίο τόσο στην ανεργία όσο και στις σχέσεις εργασίας, με την εμπορευματοποίηση της ανεργίας και τους άνεργους να χρησιμοποιούνται σχεδιασμένα ώστε να θεσμοθετείται η πιο άγρια εκμετάλλευση. Ενορχηστρωτής στην προσπάθεια αυτή αποτελούν η Ευρωπαϊκή Ένωση σε απόλυτη συμφωνία και συνεργασία με τις κυβερνήσεις και βασικό εργαλείο στην κατεύθυνση αυτή η χρηματοδότηση από τα προγράμματα ΕΣΠΑ. Αναδείχτηκε ότι οι εξελίξεις αυτές στην εργασία επιδιώκονται από το κεφάλαιο για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης σε βάρος των εργαζόμενων και της νεολαίας.
Η σύσκεψη αυτή σίγουρα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διοργάνωση της Πανελλαδικής Μέρας Δράσης ενάντια στην Ανεργία και την Επισφάλεια. Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που αυτά τα κομμάτια του κινήματος είχαν βρεθεί και συζητήσει για τα ίδια θέματα, όπως μας θύμισε μια αφίσα που πετύχαμε στις εξορμήσεις μας κάπου στα δυτικά. Οι περισσότεροι από εμάς κολλάγαμε ξανά μαζί αφίσες πέρυσι όταν προετοιμάζαμε το Διήμερο ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια.
Η προσπάθεια αυτή δεν ξεκίνησε από το τίποτα. Ξεκίνησε από την ίδια την πραγματικότητα τριγύρω μας. Ένα εργατικό κίνημα σε αποσύνθεση με τις ευλογίες και το σοφό σχεδιασμό τους αστικοποιημένου συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ από τη μια, και μία επίθεση διαρκείας 7 ετών άνευ προηγουμένου στα εργασιακά μας δικαιώματα, στους μισθούς μας, στη ζωή μας την ίδια. Τότε ήταν και που όλες αυτές οι δυνάμεις που συντονίστηκαν τώρα ξεκίνησαν σιγά να «ξεπηδάνε». Από γειτονιά σε γειτονιά με την μορφή εργατικής λέσχης, από χώρο σε χώρο με τη μορφή εργατικού σχήματος και εκεί που κανείς δεν μπορούσε να παρέμβει επίσημα, ξεφύτρωσαν εργατικές συλλογικότητες κάθε είδους και στόχευσης. Στους αγώνες γνωριστήκαμε, συζητήσαμε, διαφωνήσαμε και πορευτήκαμε άλλοτε χώρια και άλλοτε μαζί. Η διαπίστωση της πραγματικότητας δεν άλλαξε μέσα σε αυτά τα 7 χρόνια. Ούτε όταν πιο συντονισμένα βρεθήκαμε για πρώτη φορά στον αγώνα των πεντάμηνων, ούτε όταν συζητάγαμε και προγραμματίζαμε για μήνες το Διήμερο, ούτε και τώρα.
Ο εργασιακός μεσαίωνας προχωρά και προχωρά πάνω μας. Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που θα έρθει προς ψήφιση θα χειροτερέψει ακόμη περισσότερο τις συνθήκες όχι μόνο που ζούμε αλλά και που αγωνιζόμαστε. Με τα παιχνίδια της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, τις κωλοτούμπες του ΠΑΜΕ δεν δίνουμε απαντήσεις. Ο μόνος δρόμος για να εμποδιστεί και να ανατραπεί η κόλαση που διαμόρφωσαν και συνεχίζουν να προωθούν δεν είναι άλλος από αυτόν του πραγματικού ανυποχώρητου αγώνα των εργαζομένων, των ανέργων και της νεολαίας. Τώρα είναι η ώρα για την αποφασιστική ανάπτυξη των αγώνων. Για αυτό και προχωρήσαμε και αυτή την φορά σε αυτήν τη δράση, για αυτό και θα συνεχίσουμε αυτόν το συντονισμό.
