Κώστας Πετρόπουλος
▸«Ευχαριστούμε θερμά τις τέσσερις τράπεζες, Εθνική, Πειραιώς, Άλφα και Eurobank, με χρήματα των οποίων ανακαινίσθηκε πλήρως το σχολείο μας, μέσω του προγράμματος “Μαριέττα Γιαννάκου”….».
Το παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από την εναρκτήρια ομιλία διευθυντή Δημοτικού Σχολείου στο κέντρο Αθήνας, την είσοδο του οποίου και το προαύλιο αυτού…. κοσμούν δύο πινακίδες με τα λογότυπα των τεσσάρων χορηγών. Προς εμπέδωση του… κοινωνικά ευαίσθητου ρόλου των τραπεζών.
Λίγο βορειότερα τη Πέμπτη 11/9, κατά τη διάρκεια του αγιασμού στο 8ο Δημοτικό σχολείο Νέας Φιλαδέλφειας, ο Κ. Μητσοτάκη, ευχαρίστησε τις τέσσερις συστημικές τράπεζες για την προσφορά τους στην ανακαίνιση του σχολείου, παρουσία του πρόεδρου της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, Γκίκα Χαρδούβελη, αλλά και των επικεφαλής συμβούλων των τεσσάρων δωρητών.
Μετά λοιπόν τη γενική αγανάκτηση που προκάλεσαν το καλοκαίρι οι χρεώσεις των τραπεζών σε κοινές τραπεζικές εργασίες, θα πρέπει να τις… ευχαριστήσουμε για τις πρωτοβουλίες τους για τη μόρφωση των παιδιών μας!
Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι;
Να διευκρινίσουμε ότι η συντήρηση, η επισκευή και η αναβάθμιση των κτιριακών υποδομών των δημόσιων σχολείων είναι υποχρέωση του κράτους, προκειμένου να προάγει την παιδεία των πολιτών όπως προβλέπεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος. Θα πρέπει λοιπόν να δίνονται χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για την υλοποίηση των αναγκαίων εργασιών.
Το Πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», στα πλαίσια του οποίου χρηματοδοτούνται οι ανακαινίσεις των σχολείων χρηματοδοτείται με 250 εκ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Οι τράπεζες μέχρι σήμερα έχουν διαθέσει 100 εκ. ευρώ, ενώ έχουν δηλώσει τη πρόθεσή τους να διαθέσουν άλλα 300 εκ. την επόμενη τριετία, που προβλέπεται να ολοκληρωθεί η ανακαίνιση 2.500 σχολείων.
Σε τι αντιστοιχεί όμως αυτή η δωρεά των τραπεζών; Με δεδομένο ότι τα κέρδη τους το 2024, ανήλθαν στα 4,7 δισ. ευρώ, τα 100 εκ. ευρώ αντιστοιχούν σε κάτι παραπάνω από το 2% αυτών. Ποσοστό πολύ μικρό με δεδομένο ότι τα κέρδη αυτά είναι αυξημένα κατά 28% σε σχέση με το 2023, αλλά κυρίως προέρχονται από το ξεζούμισμα της πλειοψηφίας των εργαζομένων, που συναλλάσσονται μαζί τους.
Αν δε το ποσό αυτό – ή ακόμα και τα 300 εκ. ευρώ που θα δώσουν – το δούμε ως «αντίδωρο» στη γενναία στήριξη – ύψους 50 δισ. ευρώ – που έλαβαν τα χρόνια 2013 – 2015, για την ανακεφαλαιοποίησή τους, τότε ούτε λόγος για ευχαριστίες.
Πολύ περισσότερο όταν το «φέσι» που φόρεσαν στα δημόσια οικονομικά, οι ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, επιβάλουν ακραία λιτότητα στην εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών σε υγεία, παιδεία και πολιτισμό, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι απαιτήσεις των δανειστών (βλ. αιματηρά πλεονάσματα).
Γενικά οι προσφορές τραπεζών, εφοπλιστών κλπ προς δημόσιους φορείς και υπηρεσίες, περισσότερο θυμίζουν «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι…».
