Συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός, γραμματέας του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αριστοτέλης» και μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης. Διωκόμενη από την ΕΛΑΣ με την κατηγορία της απείθειας
Στις 25 Ιούνη η Δήμητρα Τάσσου συνελήφθη από αστυνομικούς με πολιτικά χωρίς κανένα λόγο. Το ξεκάθαρο φιάσκο της ΕΛΑΣ πήρε διαστάσεις, επειδή η ίδια το κατήγγειλε. Η αστυνομία αναγνώρισε το λάθος της… διώκοντάς την! Η ίδια αντιμετωπίζει το περιστατικό ως στιγμιότυπο της ευρύτερης κρατικής αυθαιρεσίας. Γι’ αυτό κι όπως τονίζει: «Το κίνημα είναι αυτό που στηρίζει κάθε αγωνιζόμενο άτομο ενάντια στην τρομοκρατία του κράτους».
Συνέντευξη στον Χρίστο Κρανάκη
Η αστυνομική βία είναι υπόθεση όλων μας!
Σύλληψη-απαγωγή από άντρες με πολιτικά και πολύωρη κράτηση. Στιγμιαίο λάθος ή στιγμιότυπο μίας ευρύτερης κατάστασης;
Αυτό που έγινε αποτελεί μία εικόνα της βίαιης καθημερινότητας και αποδεικνύει την αλαζονεία του κράτους. «Θα σας απαγάγουμε και εσείς δεν θα αντιδράτε γιατί είμαστε η αστυνομία», αυτό μας λένε. Αυτή η ιστορία δεν είναι απλώς ένα «λάθος», ούτε κάποια ανικανότητα των αστυνομικών της συγκεκριμένης επιχείρησης. Αποτελεί άλλη μια ιστορία σε έναν μακρύ κατάλογο αστυνομικής βίας και κρατικής αυθαιρεσίας, υπογραμμίζοντας μάλιστα στο τέλος ότι πρέπει να την αποδεχόμαστε χωρίς να αντιδρούμε και να σκύβουμε το κεφάλι αλλιώς θα υποστούμε και χειρότερα. Η ΕΛΑΣ νομίζει ότι έχει κάθε δικαίωμα να βιαιοπραγεί, να τρομοκρατεί, ακόμα και να δολοφονεί με τις πλάτες ενός κράτους και μιας κυβέρνησης τρομοκράτη.
Παρότι όλοι παραδέχτηκαν πως ήταν μία αστυνομική επιχείρηση που όλα πήγαν λάθος, βρέθηκες με μία μήνυση στην «πλάτη». Γιατί;
Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να βρουν έναν τρόπο να «κουκουλώσουν» την αρπαγή-απαγωγή και την κακοποίηση που είχα υποστεί. Επομένως μου έκαναν μήνυση με στόχο να με συκοφαντήσουν και να με ταλαιπωρήσουν ακόμα παραπάνω. Μάλιστα και το Δελτίο Τύπου της αστυνομίας, που δεν δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχω καμία σχέση με το κύκλωμα ναρκωτικών που έψαχναν -και η αναπαραγωγή του από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Π. Μαρινάκη-, αποδεικνύουν την αλαζονεία της αστυνομίας και την πάγια πολιτική απόφαση της κυβέρνησης, να επιτρέπει στους αστυνομικούς να δρουν ανεξέλεγκτα χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν, είτε είμαστε σε μια πορεία ή κινητοποίηση είτε απλώς περιμένουμε σε μια στάση λεωφορείου.
Αν δεν αντιδρούσες πολιτικά από την πρώτη στιγμή, πιστεύεις θα άλλαζε κάτι;
Έχοντας τη συλλογική εμπειρία στο μυαλό μου επικοινώνησα αμέσως με συντρόφους/ισσες και συναγωνίστριες/ές οι οποίοι συγκεντρώθηκαν ακαριαία έξω από το τμήμα. Αυτή η μαζική συλλογική αντίδραση και δυναμική κινητοποίηση του κόσμου του αγώνα με προστάτεψε και βοήθησε στην απελευθέρωσή μου. Αν δεν αντιδρούσα με αυτόν τον τρόπο ενδεχομένως να είχαν ενεργοποιηθεί χειρότεροι και πιο επικίνδυνοι μηχανισμοί από ότι είχε ήδη συμβεί.
Η κυβέρνηση επιτρέπει στους αστυνομικούς να δρουν ανεξέλεγκτα χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν
Μετά την εμπειρία σου αυτή, τι θα συμβούλευες όσους/ες μελλοντικά βρεθούν στην ίδια θέση;
Αυτή η εμπειρία αναδεικνύει το ότι αστυνομική βία και αυθαιρεσία μπορεί να συμβεί στον καθένα και καθεμία από εμάς. Άρα είναι υπόθεση όλων μας! Το αφήγημα που λέει ότι λαός και νεολαία πρέπει να σκύψουν το κεφάλι σε κάθε συμβάν αυταρχισμού και άκρατης βίας επειδή απλώς γίνεται από όργανα της «τάξης» και του κράτους και στα πλαίσια μάλιστα κάποιας υποτιθέμενης επιχείρησης, δεν θα το αποδεχτούμε! Θέλουν να μας τρομοκρατήσουν και να μας υποτάξουν. Το κύμα αλληλεγγύης που ξεπηδά κάθε φορά που ένα τέτοιο συμβάν λαμβάνει χώρα, όπως και στην δική μου περίπτωση και σε δεκάδες άλλες, είναι αυτό που μας προστατεύει! Να γνωρίζει κάθε ένας και κάθε μια ότι δεν είναι μόνος και μόνη. Τα δίκτυα αλληλεγγύης σε γειτονιές, τα σωματεία, το κίνημα, η συμμετοχή μας σε συλλογικό και οργανωμένο αγώνα είναι αυτά που τελικά στηρίζουν κάθε αγωνιζόμενο άτομο ενάντια στην τρομοκρατία του κράτους και της αστυνομίας.
Ως νέα μητέρα αναγκάστηκες να θηλάσεις κάτω από ακραίες συνθήκες. Πως το βίωσες;
Παρόλο που από την αρχή οι αστυνομικοί γνώριζαν ότι έχω μωρό μερικών εβδομάδων, καθυστερούσαν και συνέχιζαν να με κρατούν για ώρες. Η αστυνομική ασυδοσία και βία δεν σταματά μπροστά σε ένα βρέφος, ή στην περίπτωση ενός ατόμου που χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή ή έχει κάποια άλλη ανάγκη εκείνη την στιγμή. Μόνο τους μέλημα είναι να καλύψουν τις πρακτικές τους και δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα!
Δημοσιεύτηκε στο Πριν στο φύλλο 5-6 Ιούλη 2025
