Διεύρυνση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, εκκένωση περισσότερων περιοχών από τους Παλαιστίνιους κατοίκους τους και μετατροπή τους σε ασφαλείς ζώνες, εκβιαστικά τελεσίγραφα και εξώθηση σε φυγή. Το σχέδιο του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας είναι σαφές, απάνθρωπο, γενοκτονικό. Η απάντηση είναι μία και πρέπει να δοθεί αποφασιστικά: Η ιστορία έχει μια σωστή πλευρά, με την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά!
Βόμβες στη Συρία, μήνυμα στην Τουρκία
Το κράτος-τρομοκράτης δεν περιορίζει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας, καθώς το σχέδιό του είναι να διευρύνει τον «ζωτικό του χώρο», τις σφαίρες επιρροής του και τα σύνορά του και προς άλλες κατευθύνσεις, εκμεταλλευόμενο την αλλαγή του χάρτη στη Μέση Ανατολή. Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι νέοι βομβαρδισμοί που πραγματοποίησε στη Συρία αυτή την εβδομάδα, στέλνοντας κυρίως ένα μήνυμα προς έναν από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές του στην περιοχή – την Τουρκία. Πράγματι, με δεδομένο ότι οι στρατιωτικές υποδομές της Συρίας έχουν καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά και το νέο και φιλικό προς την Άγκυρα καθεστώς της δεν συνιστά (για την ώρα) απειλή για το Ισραήλ, στόχος των νέων πληγμάτων ήταν να σταλεί προς τον Ερντογάν ένα μήνυμα ότι δεν θα τον αφήσει να μετατρέψει τη Συρία σε προτεκτοράτο.
Πιο κοντά η στρατιωτική επιδρομή στο Ιράν
Την ίδια στιγμή, μια στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των άλλων «προθύμων» κατά του Ιράν φαντάζει ολοένα πιο πιθανή. Μετά το τελεσίγραφο του Τραμπ στην Τεχεράνη, που την καλεί να συνθηκολογήσει άνευ όρων και να υπογράψει τη συμφωνία που της έχει παρουσιάσει για το πυρηνικό της πρόγραμμα, τη σκυτάλη πήρε η Γαλλία. «Απομένουν μόλις μερικοί μήνες μέχρι τη λήξη της συμφωνίας (του 2015). Σε περίπτωση αποτυχίας (να συναφθεί μία νέα), η στρατιωτική αντιπαράθεση θα μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη», δήλωσε χαρακτηριστικά ενώπιον της βουλής ο υπουργός Εξωτερικών. Επιβεβαίωσε, έτσι, ότι το Παρίσι έχει συνειδητά επιλέξει τον ρόλο της αιχμής του δόρατος στην πολεμική στροφή που επιχειρεί συνολικά η ΕΕ, επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί την στρατιωτική του υπεροπλία έναντι της Γερμανίας και να αποκτήσει πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό ενός του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού οικοδομήματος.
Οι φίλοι ενός εγκληματία πολέμου
Τίποτα από τα παραπάνω, βεβαίως, ούτε η γενοκτονία στη Γάζα, ούτε τα συνεχή πλήγματα στη Συρία και τον Λίβανο ή οι απειλές προς το Ιράν, εμπόδισαν τον Νετανιάχου να επισκεφθεί την Πέμπτη ένα από τα φιλαράκια του: τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπάν, ο οποίος έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του το ένταλμα σύλληψης που έχει εκδώσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο σε βάρος του Νετανιάχου για εγκλήματα πολέμου σε βάρος των Παλαιστινίων. Άλλωστε, δεν είναι ο μόνος που το κάνει. Τον ίδιο ακριβώς δρόμο ακολουθεί και ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο οποίος την περασμένη Κυριακή όχι απλώς βρέθηκε στην Ιερουσαλήμ – σε μικρή απόσταση από εκεί όπου οι έποικοι τρομοκρατούν και δολοφονούν, ενώ ο στρατός συλλαμβάνει, γκρεμίζει σπίτια και εκκενώνει βίαια γειτονιές – αλλά αγκάλιασε τον Νετανιάχου σαν αδερφό του. Ίσως και να είναι, τελικά.
