Γιώργος Μουρμούρης
▸ Σε μαζικές «τυφλές» προφυλακίσεις οδηγεί ο «τρομονόμος» 187Α
Τέσσερις μήνες συμπληρώνονται από τις 22 Νοεμβρίου 2024, όταν ο Νίκος Ρωμανός προφυλακίστηκε αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες λόγω ενός αποτυπώματος που φέρεται να βρέθηκε σε πλαστική σακούλα στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, όπου στις 31 Οκτωβρίου 2024 σημειώθηκε έκρηξη με έναν νεκρό και μία σοβαρά τραυματία. Τέσσερις μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων δεν βρέθηκε κανένα άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος του Ρωμανού, ο οποίος δεν θα βρισκόταν στη φυλακή αν δεν του είχαν απαγγελθεί κατηγορίες με βάση τον «τρομονόμο» 187Α –και κυρίως, αν δεν λεγόταν Ρωμανός…
Τα παραπάνω τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε η Επιτροπή Αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό το απόγευμα της Τετάρτης 19/3 στην αίθουσα του ΔΣΑ. Λαμβάνοντας πρώτος τον λόγο ο δικηγόρος Νίκος Αλετράς, συνήγορος του Νίκου Ρωμανού, ξεκαθάρισε ότι στους τέσσερις μήνες που μεσολάβησαν δεν βρέθηκε κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος του 32χρονου. «Από εκθέσεις DNA, άρσεις απορρήτου επικοινωνιών και το βιντεοληπτικό υλικό που συγκεντρώθηκε, δεν προέκυψε τίποτα σε βάρος του Νίκου», υπογράμμισε.
«Αν (ο 32χρονος) δεν λεγόταν Νίκος Ρωμανός πιθανότατα θα είχε άλλη αντιμετώπιση», υποστήριξε από την πλευρά της η δικηγόρος Λίλα Ραγγούση, επίσης συνήγορος του Ρωμανού, κάνοντας λόγο για επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης από πλευράς κυβέρνησης και διωκτικών μηχανισμών. Ξεκαθάρισε ότι θα ήταν αδιανόητο ο Νίκος Ρωμανός να καταδικαστεί με βάση το μερικό αποτύπωμα στη σακούλα, ενώ ξεκαθάρισε ότι παραβίαση του νομικού πλαισίου θα αποτελέσει και τυχόν απόρριψη της αίτησης άρσης της προσωρινής κράτησης, που σκοπεύουν να υποβάλουν άμεσα οι συνήγοροι του 32χρονου.
Παίρνοντας τον λόγο ο Πέτρος Δαμιανός, πρώην διευθυντής του γυμνασίου – λυκείου φυλακών Αυλώνα, υπενθύμισε την προσωπική πορεία του Νίκου Ρωμανού, από την εκτέλεση –μπροστά στα μάτια του– του φίλου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2008, ως τη σύλληψή και τον βασανισμό του για την υπόθεση του Βελβεντού, την φυλάκισή του και τη σκληρή απεργία πείνας, το 2014, για να του επιτραπεί να σπουδάσει. Αποκάλυψε δε ότι πριν τη σύλληψή του, ο Ρωμανός σχεδίαζε να ανοίξει έναν μικρό εκδοτικό οίκο. Στο ίδιο μήκος κύματος και η τοποθέτηση του Γιώργου Θαλάσση, πρώην καθηγητή του Νίκου Ρωμανού και του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο οποίος περιέγραψε πώς μετά τον Δεκέμβρη του 2008 το περιβάλλον του σχολείου στράφηκε ενάντια στον Ρωμανό, ο οποίος σύντομα αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει.
Παίρνοντας τον λόγο ο δικηγόρος Γιώργος Κακαρνιάς, συνήγορος του Δημήτρη Π., περιέγραψε τον «τρομονόμο» 187Α ως μια «μαύρη τρύπα» που οδηγεί σε μαζικές, «τυφλές» προφυλακίσεις με «μισά αποτυπώματα, ανώνυμες επιστολές και τηλεφωνήματα και ανύπαρκτα δείγματα DNA». «Ακόμα και στις περιπτώσεις που οι κατηγορίες με βάση τον 187Α κατέπεσαν, άνθρωποι έβγαλαν πολλά χρόνια στις φυλακές, είδαν τα πρόσωπά τους στα κανάλια και τα ονόματά τους παραμένουν στις λίστες τρομοκρατών», εξήγησε.
Την ύπαρξη και δεύτερου ατόμου που παραμένει προφυλακισμένος για την υπόθεση των Αμπελοκήπων με βάση ένα μερικό δακτυλικό αποτύπωμα υπενθύμισε ο δικηγόρος Αλέξανδρος Κανελλόπουλος, συνήγορος του Αργύρη Κ., τονίζοντας ότι τόσο ο Ρωμανός όσο και ο 26χρονος εντολέας του κλήθηκαν να εξηγήσουν πώς βρέθηκε το αποτύπωμά τους στην πλαστική σακούλα –πρακτική αντίθετη προς τη νομολογία, αφού το βάρος της απόδειξης μιας κατηγορίας έχει η κατηγορούσα αρχή και όχι ο κατηγορούμενος.
Ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, συνήγορος της Μαριάννας Μ., υπογράμμισε ότι η νεαρή γυναίκα που τραυματίστηκε σοβαρά στην έκρηξη στους Αμπελόκηπους κλήθηκε να απολογηθεί νοσηλευόμενη στον «Ευαγγελισμό», χωρίς να είναι σε θέση να διαβάσει τη δικογραφία και να συνεννοηθεί με τον δικηγόρο της. Τόνισε ακόμα ότι στην περίπτωση των Αμπελοκήπων, η αντιτρομοκρατική επιχείρησε να διευρύνει τα όρια της υπόθεσης για να δείξει ότι εξάρθρωσε τρομοκρατική οργάνωση, κάτι που δεν επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις των επόμενων μηνών.
Παίρνοντας τελευταία τον λόγο, η Άννυ Παπαρούσου επανήλθε στο ζήτημα του «τρομονόμου», κάνοντας λόγο για έναν νόμο ευρύ και αμφίσημο, που μπορεί να ερμηνευθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Τόνισε δε ότι «αν μια πράξη δεν περιγράφεται ως προς όλα της τα στοιχεία (όπως συμβαίνει στον 187Α), τότε ο νόμος είναι αντισυνταγματικός», ενώ τόνισε ότι από τη δικαστική και την πολιτική εξουσία έχει γίνει κατάχρηση των δυνατοτήτων που δίνει ο «τρομονόμος», με τις ζωές νέων ανθρώπων –που συνήθως στο τέλος αθωώνονται– να διαλύονται λόγω της αναίτιας, πολύμηνης προφυλάκισης, με κατηγορίες που –όπως τόνισε– συνήθως καταρρέουν στα δικαστήρια. «Το ίδιο θα γίνει και εδώ», κατέληξε.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 22-23 Μαρτίου
