Η λεηλασία της Δυτικής Όχθης από τον ισραηλινό στρατό και τους εποίκους είναι το θέμα του βραβευμένου με Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ Καμία άλλη γη. Όχι ολόκληρης της Δυτικής Όχθης αλλά της περιοχής Μασάφερ Γιάτα όπου βρίσκονται (ή μάλλον βρίσκονταν) καμιά εικοσαριά μικρά χωριά, οικισμοί κτηνοτρόφων.
Οι δημιουργοί της Γιουβάλ Αμπραχάμ, Μπάζελ Αντρα, Χαμντάν Μπαλάλ και Ρακέλ Ζχορ ανέβηκαν στη σκηνή τα ξημερώματα της Δευτέρας 3 Μαρτίου (ώρα Ελλάδας) για να παραλάβουν το βραβείο και δεν έχασαν την ευκαιρία της βράβευσης για να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα ώστε να μπει τέλος στην εθνοκάθαρση και τον εκτοπισμό του Παλαιστινιακού λαού.
«Πριν από δύο μήνες έγινα πατέρας. Η ευχή μου είναι η κόρη μου να μη ζήσει όσα έζησα εγώ – να μην μεγαλώσει με τον διαρκή φόβο της κατεδάφισης του σπιτιού της, του βίαιου εκτοπισμού. Η κοινότητά μου, η Masafer Yatta, βιώνει αυτή τη σκληρή πραγματικότητα κάθε μέρα. Αλλά δεν σιωπά. Συνεχίζουμε ν’ αντιστεκόμαστε. Καλούμε τον κόσμο να σταματήσει την αδικία. Να βάλει τέλος στην εθνοκάθαρση του παλαιστινιακού λαού», δήλωσε ο Παλαιστίνιος Μπάζελ Αντρα.
Ο πόλεμος στη Γάζα και η καταπίεση που ασκεί το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος
Για τους κατοίκους της Μασάφερ Γιάτα δεν υπάρχει «καμία άλλη γη».
Από το 2019 μέχρι τον Οκτώβριο του 2023 ο 22χρονος τότε Μπάζελ Αντρα, βιντεοσκοπεί συστηματικά τις θηριωδίες. Σπιτάκια που γκρεμίζονται από τις μπουλντόζες του στρατού, ξαναχτίζονται μες στη νύχτα και ξανά γκρεμίζονται. Πάνοπλοι στρατιώτες και ένοπλοι έποικοι που πυροβολούν στο ψαχνό όποιον αντιστέκεται στο άδικο. Ο Μπάζελ σπούδασε νομικά, αλλά το μόνο επάγγελμα που μπορεί να ασκήσει είναι αυτό του οικοδόμου. Το υλικό που βιντεοσκοπεί ο ίδιος και άλλοι Παλαιστίνιοι φτάνει στο διαδίκτυο με τη βοήθεια ενός νεαρού Ισραηλινού δημοσιογράφου, του Γιουβάλ.
Επίσημο πρόσχημα για τις βίαιες κατεδαφίσεις αποτελεί η μετατροπή της περιοχής σε ζώνη στρατιωτικών ασκήσεων. Πραγματική επιδίωξη ωστόσο είναι η εκδίωξη του παλαιστινιακού πληθυσμού και η διευκόλυνση των εποικισμών. Όμως για τους κατοίκους της Μασάφερ Γιάτα δεν υπάρχει «καμία άλλη γη». Με τα νύχια γαντζώνονται στη φτωχική γη τους. Εικόνες οδυνηρές, όπως το τσιμέντωμα ενός πηγαδιού από μια ισραηλινή μπετονιέρα, αλλά και φευγαλέες στιγμές χαράς, όπως τα παιχνίδια των παιδιών σε ένα λεηλατημένο τοπίο.
Ένα ντοκιμαντέρ που μας υπενθυμίζει ότι ο πόλεμος στη Γάζα και η καταπίεση που ασκεί το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη είναι οι δύο όψεις του ίδιου βρόμικου νομίσματος. Μια ταινία αξέχαστη.
