Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Είναι ειλικρινής ο Μητσοτάκης, όταν διαβεβαιώνει ότι η δικαιοσύνη αντικειμενικά θα προσδιορίσει τα αίτια και τις ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών; Και πόσο ανεξάρτητη είναι η αστική δικαιοσύνη;
Η ηγεσία της ΝΔ θορυβημένη από την πρωτοφανή λαϊκή έξαρση και την απαίτηση ν’ αποδοθεί δικαιοσύνη για τον οικτρό θάνατο 57 ανθρώπων (στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά), ανακρούει πρύμνα και με πρωτεργάτη τον Μητσοτάκη σε ρεσιτάλ δημαγωγίας, ως μετανοούσα Μαγδαληνή, διαβεβαιώνει ότι η υπόθεση θα εξεταστεί ενδελεχώς απ’ τη δικαιοσύνη και ο πέλεκύς της θα πέσει επί της κεφαλής των ενόχων, που θα προκύψουν απ’ την ανακριτική διαδικασία. Μέχρι πρότινος η ηγεσία της ΝΔ απέδιδε το δυστύχημα στην αβλεψία και ασυνειδησία ενός σταθμάρχη, στο «ανθρώπινο» λάθος, όπως διακήρυσσε. Εξαρχής, η ΝΔ επιχείρησε να υποβαθμίσει, να συγκαλύψει το θέμα και ν΄ αποποιηθεί την ευθύνη του τραγικού δυστυχήματος, αν και τα κραυγαλέα στοιχεία βοούσαν για την ενοχή της.
Ακόμη κι αν η ευθύνη επικεντρωνόταν σ’ έναν σταθμάρχη, όπως διακήρυσσε η κυβερνητική προπαγάνδα, πάλι προέκυπτε κραυγαλέα η ευθύνη των κυβερνώντων, αφού ο εν λόγω είχε διοριστεί παράνομα, εφόσον υπερέβαινε τη νόμιμη ηλικία και στερούνταν βασικών προσόντων, που απαιτούνται για την εξασφάλιση της ασφαλούς λειτουργίας των σιδηροδρόμων.
Η συσσώρευση στοιχείων κραυγαλέων, που αποδείκνυαν τις εγκληματικές ελλείψεις στη λειτουργία των σιδηροδρόμων, αλλά κυρίως ο άκαμπτος αγώνας των γονέων των θυμάτων με κορύφωση τις πρόσφατες μεγαλειώδεις διαδηλώσεις σ’ όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό που απαιτούσαν την τιμωρία των ενόχων, θορύβησαν τη κυβέρνηση, που για ν’ αποφύγει τα χειρότερα, αναζήτησε σωτηρία δήθεν στη δικαιοσύνη, που την είχε αποκλείσει αρχικά απ’ τη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Τώρα, η ΝΔ με στροφή 180 μοιρών «θεοποιεί» τη δικαιοσύνη, που προηγουμένως είχε ουσιαστικά αποκλείσει απ’ τη διερεύνηση της υπόθεσης. Τώρα, με κροκοδείλια δάκρυα και διαβεβαιώσεις σεβασμού, διακηρύσσει ότι μόνο η «αδέκαστη δικαιοσύνη» είναι αρμόδια να διαλευκάνει και ν’ αξιολογήσει την υπόθεση.
Θεωρεί ότι ο λαός δεν εμπιστεύεται πλέον τη κυβέρνηση, αλλά εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη, η οποία σύμφωνα με το σύνταγμα είναι ανεξάρτητη εξουσία, δεν ποδηγετείται από την εκτελεστική εξουσία και θα διερευνήσει επομένως αμερόληπτα την υπόθεση.
Η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη εξουσία, αλλά θεσμικό όργανο του αστικού κράτους, το οποίο υπερασπίζει και περιφρουρεί
Ασφαλώς, η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη εξουσία, αλλά θεσμικό όργανο του αστικού κράτους, το οποίο υπερασπίζει και περιφρουρεί. Θεσμική απόδειξη αποτελεί η επιλογή απ’ την εκάστοτε κυβέρνηση της ηγεσίας της δικαιοσύνης, η οποία με τη σειρά της ορίζει με ταξικά κριτήρια το προσωπικό στον μηχανισμό της δικαιοσύνης. Τοιουτοτρόπως, η εκάστοτε εκτελεστική εξουσία ελέγχει και ποδηγετεί τη δικαιοσύνη, εξασφαλίζοντας την ενιαία στήριξη της αστικής εξουσίας. Βέβαια, στην αστική εξουσία και στη δικαιοσύνη, επομένως, ενδημεί και το φαινόμενο της σχετικής αυτοτέλειας για λόγους προσωπικής εντιμότητας ή και σχετικής ιδεολογικοπολιτικής διαφοροποίησης δικαστών απ’ την αστική εξουσία και την εκάστοτε κυβέρνηση.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του δικαστή Σαρτζετάκη (που επί μεταπολίτευσης διετέλεσε Πρόεδρος της Δημοκρατίας) που το δημοκρατικό φρόνημά του και η εντιμότητά του δεν του επέτρεψαν να συγκατανεύσει στην τρομοκρατία της δεξιάς κυβέρνησης, ώστε να συγκαλύψει τη δολοφονία του αγωνιστή Λαμπράκη από τις ενδημούσες τότε παρακρατικές συμμορίες υπό την κάλυψη του συστήματος.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στριμωγμένη ούσα, καταφεύγει και επικαλείται τη δικαιοσύνη, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα περιόριζε την ευθύνη στο ανθρώπινο λάθος και στην αντίστοιχη τιμωρία του. Η λαϊκή κατακραυγή όμως υποχρεώνει πλέον τον Μητσοτάκη να θυσιάσει, μάλλον, δύο-τρία πολιτικά στελέχη του, όχι κορυφαία πάντως, ώστε μια αναβαθμισμένη παραλλαγή της ατομικής ευθύνης να σώσει το κύρος της κυβέρνησής του με ελαφρά πλήγματα απ΄τη δικαστική διαδικασία και άμβλυνση της κοινωνικής οργής.
Βέβαια, ο Μητσοτάκης και η ΝΔ στον τομέα της απόκρυψης των ευθυνών τους για το έγκλημα των Τεμπών, παρά την επίκληση της δικαιοσύνης, έχουν κάνει τα πάντα ώστε να αποδοθεί το έγκλημα σε ατομική και όχι σε πολιτική ευθύνη: Έσπευσαν εξαρχής ν’αποδώσουν την ευθύνη στον ανεπαρκή σταθμάρχη, που όμως από τον μηχανισμό της κυβέρνησης είχε διοριστεί στην κρίσιμη αυτή θέση.
Έσπευσαν, μ΄ επικεφαλής τον υφυπουργό Χρήστος Τριαντόπουλο, απ΄τις πρώτες μέρες να μεταφέρουν το έδαφος πάνω στο οποίο είχε συμβεί η σύγκρουση και να μπαζώσουν με τόνους υλικών τον χώρο του δυστυχήματος, ώστε ν΄ αποκλειστεί η διερεύνησή του για τη διαπίστωση των αιτίων και ευθυνών της καταστροφής του τραίνου. Επιπλέον, κρίσιμες και αποκαλυπτικές συνομιλίες και video αποκρύφτηκαν και, το κυριότερο, η ανεξέλεγκτη φόρτωση εμπορευμάτων, στα οποία πιθανότατα κρύβονταν εύφλεκτα υλικά, που στην πρόσκρουση των τραίνων σχημάτισαν το τεράστιο «μανιτάρι» της έκρηξης, στοιχεία που με φροντίδες των αγωνιζόμενων για την αλήθεια γονέων, ήλθαν στο φως.
Ιλαροτραγική συγκάλυψη ευθυνών αποτέλεσε και η περίπτωση του τότε υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Κ. Καραμανλή, που ενώ ως υπουργός Μεταφορών έχων την πολιτική ευθύνη παραιτήθηκε, στη συνέχεια με το πόρισμα της Βουλής θεωρήθηκε εν τοις πράγμασι μη υπεύθυνος για το δυστύχημα και λόγω «ευδόκιμης» θητείας περιελήφθη στα εκλογικά ψηφοδέλτια της ΝΔ και επανεκλέχτηκε βουλευτής! Ούτε γάτα ούτε ζημιά…
Το κυριότερο, στη θωράκιση του αστικού κράτους και στην αλληλουχία και σύνδεση των τμημάτων του, χαρακτηριστική είναι η δυνατότητα της πλειοψηφίας της Βουλής ή επιτροπών να μην παραπέμψουν στη δικαιοσύνη, με την πλειοψηφία που διαθέτουν, έναν βουλευτή ή υπουργό, ακόμη και αν έχουν προκύψει στοιχεία, που δύνανται να θεμελιώσουν την ενοχή του.
Έτσι στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, ο πρώην υπουργός Μεταφορών Κ. Καραμανλής, δεν παραπέμφθηκε στη δικαιοσύνη, όχι γιατί δεν αποδείχτηκαν οι ευθύνες του, αλλά γιατί στην αρμόδια επιτροπή, η ΝΔ αποτελούσε την πλειοψηφία! Πώς να πιστέψει λοιπόν κανείς ότι η ΝΔ και η ηγεσία της είναι ειλικρινής, όταν διακηρύσσει ότι θα συνδράμει αποφασιστικά τη δικαιοσύνη, ώστε να εντοπίσει τους υπεύθυνους για το έγκλημα των Τεμπών;
