Αιμιλία Τσαγκαράτου
Τις τελευταίες μέρες, κάνει το γύρο του κόσμου η είδηση για τα δύο βρέφη από την Παλαιστίνη, την Χάνα και την Μισκ, που ακρωτηριάστηκαν μετά από ισραηλινό βομβαρδισμό που έπληξε το σπίτι τους. Η είδηση θα περνούσε «στα ψιλά» – εξάλλου, χιλιάδες παιδιά ακρωτηριάζονται στη Γάζα τους τελευταίους μήνες – όμως η τραγική ειρωνεία είναι ότι την προηγούμενη μέρα είχαν κάνει το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας, μιας ασθένειας που προκαλεί παράλυση των άκρων. Ότι προσπαθεί να αποτρέψει η επιστήμη, έρχεται ο πόλεμος να το επιφέρει…
Τα ακρωτηριασμένα άκρα των δύο νηπίων συμβολίζουν τις ακρωτηριασμένες ελπίδες των Παλαιστινίων και όσων στέκονται στο πλευρό τους για ειρήνη στην περιοχή. Το τέλος του 2024, βρίσκει τη Γάζα με ορθάνοιχτες τις πληγές της, με πάνω από 45.000 νεκρούς επισήμως, με δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους. Μόνο τις τελευταίες μέρες αναφέρεται ότι 77 άνθρωποι σκοτώθηκαν από χτυπήματα πυραύλων στον καταυλισμούς προσφύγων Νουσεϊράτ και Τζαμπάλια. Άλλες αναφορές κάνουν λόγο για 100 νεκρούς μέσα σε δύο μέρες. Οι τελευταίες δομές υγείας που λειτουργούν στην περιοχή σφυροκοπούνται αδιάκριτα. Το ισραηλινό πυροβολικό βομβάρδισε τον τρίτο όροφο του νοσοκομείου αλ Άουντα στην Τζαμπάλια, ενώ ο στρατός πυροδότησε τηλεκατευθυνόμενα εκρηκτικά στο νοσοκομείο Καμάλ Αντουάν – που μετά βίας λειτουργεί – στην Μπέιτ Λαχία, τραυματίζοντας τουλάχιστον 20 ασθενείς και ιατρικό προσωπικό.
Ωστόσο, σε πολλές γωνιές του πλανήτη, η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη συνεχίζει να φέρνει ελπίδα. Την περασμένη Τετάρτη, οι φοιτητές και το εκπαιδευτικό προσωπικό του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης οργάνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην απόφαση των αρχών του ιδρύματος να χαρακτηρίσει ως «persona non grata» (ανεπιθύμητους) δεκάδες φοιτητές και καθηγητές που διαμαρτυρήθηκαν στις 12 Δεκέμβρη για τη γενοκτονία στη Γάζα, με αποτέλεσμα να απαγορεύεται η πρόσβασή τους στις βιβλιοθήκες και άλλες εγκαταστάσεις.
Όπως δηλώνει και η Παλαιστίνια ακτιβίστρια και φιλόσοφος Γιασμίν Νταχέρ: «Ποτέ άλλοτε η υποστήριξη ενός δίκαιου σκοπού δεν είχε τόσο κόστος, αλλά είναι τόσο πολύτιμη και οικεία σε εκατομμύρια ανθρώπους, όπως είναι ο παλαιστινιακός σκοπός σε αυτόν τον αιώνα. Όσοι συμπαραστέκονται σήμερα στην Παλαιστίνη καταλαβαίνουν ότι αυτό μπορεί να τους κοστίσει – σχέσεις, δουλειές, δημόσιες θέσεις, ή ακόμη και να τους βλάψει σωματικά και συναισθηματικά. Και όμως συνεχίζουν, γνωρίζοντας ότι αυτός ο αγώνας είναι το κλειδί για την αποκάλυψη της βαθιά ριζωμένης διαφθοράς του κόσμου. Όταν οι άνθρωποι λένε: «Η Παλαιστίνη θα μας απελευθερώσει όλους», ξέρουν πολύ καλά τι λένε».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28-29 Δεκεμβρίου
