Δεκαέξι χρόνια μετά την κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, λαός και νεολαία γέμισαν τους δρόμους της χώρας, ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, διατηρώντας την εξέγερση του Δεκέμβρη ζωντανή στη συλλογική μνήμη.
Η φετινή επέτειος μνήμης και αγώνα, σε μια περίοδο αυταρχικοποίησης του αστικού κράτους και θωράκισης της δικτατορίας του κεφαλαίου και των πολέμων του, σημαδεύτηκε ξανά από την έξαρση της αστυνομικής βίας και καταστολής.
Συνεχίζοντας την πολιτική μαζικών προληπτικών προσαγωγών και συλλήψεων στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου και της απεργίας στις 20 Νοέμβρη, η αστυνομία υπό τις εντολές του «σερίφη» Χρυσοχοΐδη και της κυβέρνησης έστησε μπλόκα, τρομοκρατώντας νέους και νέες που προσέγγιζαν τις συγκεντρώσεις και με πάνοπλους αστυνομικούς περικύκλωσε ασφυκτικά τις πορείες δημιουργώντας κλίμα απαγορεύσεων και αστυνομοκρατίας. Σαν να μην έφτανε αυτό, μετά το τέλος της πορείας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη προχώρησε σε όργιο καταστολής και βίας με ξύλο, χημικά και κυνηγητό, ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, πογκρόμ συλλήψεων και αυθαιρεσιών. Χαρακτηριστικά είναι τόσο ο ξυλοδαρμός δικηγόρου στην Αθήνα που διαμαρτυρήθηκε, μιας και βρέθηκε μάρτυρας μπροστά σε αναίτιες προσαγωγές, η σύλληψη και ο σοβαρός τραυματισμός του γιατρού από το Ασκληπιείο Βούλας, όσο και οι μαζικές, αναίτιες προσαγωγές στη Θεσσαλονίκη, που μετατράπηκαν σε 112 συλλήψεις. Νέα ποιότητα στην κρατική τακτική συνιστά η ανακοίνωση κράτησης των 12 συλληφθέντων στην Αθήνα από την Παρασκευή μέχρι και την Τετάρτη που θα μπορέσουν να απολογηθούν και η απόδοση στους 10 συλληφθέντες κακουργηματικών κατηγοριών.
Ίδιο σκηνικό και στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, όπου εκατοντάδες διαδηλωτές και συγγενείς των άδικα συλληφθέντων συγκεντρώθηκαν ως ένδειξη διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης με την αστυνομία να επιχειρεί τη διάλυση του κόσμου με τη ρίψη χημικών και κρότου λάμψης ακόμα και στους κλειστούς χώρους των δικαστηρίων.
Είναι ξεκάθαρο το μήνυμα που θέλουν να στείλουν κυβέρνηση και κεφάλαιο προς το λαϊκό κίνημα και κάθε αγωνιζόμενη φωνή: «Μπορεί να είσαι ο επόμενος!».
Η βιομηχανία διώξεων και καταστολής που εξαπολύει η κυβέρνηση της ΝΔ στοχεύει στην τρομοκράτηση του αγωνιζόμενου λαού, της νεολαίας και των εργαζομένων. Ξεκινά από τις πειθαρχικές διώξεις εκπαιδευτικών για συνδικαλιστική δράση και για συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση, τις τρομοκρατικές απολύσεις όπως του γ.γ. του Δ.Σ. του Συλλόγου Διδακτικού Προσωπικού του ΕΚΠΑ, την ποινικοποίηση της συμμετοχής σε διαδηλώσεις, τις κατασκευασμένες κατηγορίες σε βάρος των θυμάτων των αστυνομικών ξυλοδαρμών και φτάνει μέχρι την προφυλάκιση Ρωμανού για αποτύπωμα σε «σακούλα».
Στη χώρα των Τεμπών, της Πύλου, των παρακολουθήσεων, της ακρίβειας και των αβάσταχτων ενοικίων, η διασφάλιση της κυριαρχίας κυβέρνησης και κεφαλαίου απαιτεί την πάταξη κάθε μορφής αντίδρασης, κάθε συλλογικής διεκδίκησης, κάθε φωνής που απειλεί το σύστημα. Αντιτρομοκρατική και τρομονόμος συνιστούν την αιχμή του δόρατος αυτής της αυταρχικής θωράκισης του κράτους· η πρώτη, που με τις υπερεξουσίες της λειτουργεί, πλέον, εκτός του οποιουδήποτε νομικού πλαισίου, ως πραγματικό παρακράτος. Ο δε τρομονόμος, από κοινού με την διαρκώς αυστηροποιούμενη ποινική νομοθεσία (Π.Κ. και Κ.Π.Δ.), σαν το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο για το «κυνήγι μαγισσών», με τα σαρωτικά πλαίσια ποινής, την παροχή υπερεξουσιών στις ανακριτικές αρχές, την αντιστροφή του τεκμηρίου αθωότητας κ.ά.
Η παραπάνω εκστρατεία κατατρομοκράτησης συμπυκνώνεται και στο πρόσωπο του Ν. Ρωμανού και των λοιπών προφυλακισθέντων, για την «υπόθεση των Αμπελοκήπων», όπου με βάση είτε ανύπαρκτα, είτε επισφαλή αποδεικτικά στοιχεία, οι δικαστικές αρχές τους οδήγησαν «προληπτικά» στην φυλακή, όπως ακριβώς συνέβη και παλαιότερα, σε περιπτώσεις όπως των Θεοφίλου, Ηριάννας κτλ.
Αν, όμως όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν κάτι πέρα από την σύγχυση του αστικού στρατοπέδου εξαιτίας της αδυναμίας του να κρατήσει για πολύ ακόμα αφανή την λαϊκή οργή, μέσα από επικοινωνιακά σόου και έκτακτα επιδόματα, αυτό είναι πως «η γενιά του Δεκέμβρη» δεν θα πάψει να προκαλεί τρόμο, σε όσους διαχρονικά στερούν καθημερινά από την νεολαία και τον εργαζόμενο λαό, το δικαίωμα στην (αξιοπρεπή) ζωή. Τους φοβίζει η ανεξάρτητη μαζική και μαχητική πάλη που θα υπερβαίνει τα όρια του συστήματος.
Το λαϊκό κίνημα δεν εκφοβίζεται από τις σκευωρίες. Η εξέγερση του Δεκέμβρη μας καλεί στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής. Οι αγώνες και η αλληλεγγύη μας θα τους σαρώσουν.
ΝΑΡ για τη Κομμουνιστική Απελευθέρωση
νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση
