Κωστής Ζαχαρόπουλος
▸Στις 22 Μάη, οι φοιτητικοί σύλλογοι πανελλαδικά πάνε προς τις κάλπες τους.
Ούτε τρεις μήνες μετά τη λήξη των καταλήψεων και με το υπουργείο Παιδείας να βρίσκεται σε μία φαινομενική αντεπίθεση σε όλα τα επίπεδα, το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε σημείο επανασχεδιασμού και προετοιμασίας για τις μάχες που ήδη έχουν ξαναρχίσει.
Και εδώ διακρίνεται το ειδικό βάρος των φετινών φοιτητικών εκλογών. Για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, για τα σχήματα της ATTACK και για τους-τις αγωνιστ(ρι)ες που συμπορεύονται μαζί τους στους φοιτητικούς συλλόγους, οι κάλπες αποτελούν έναν παλμογράφο των πολιτικών ρευμάτων στις σχολές και δίνουν μήνυμα στην κυβέρνηση. Φέτος λοιπόν, ο παλμογράφος αυτός οφείλει να δείξει μία ποιοτική αναβάθμιση.
Ο αγώνας που έδωσε σύσσωμη η πανεκπαιδευτική κοινότητα με διάρκεια και πολιτικό νεύρο, ο ίδιος αγώνας που ολόκληρο το αστικό σύστημα με τα επιτελεία του προσπαθεί να μας πείσει πως έληξε με ήττα, είναι το βασικό επίδικο των φετινών εκλογών. Στις 22 Μάη θα φανεί μια πανελλαδική εικόνα που επιβεβαιώνει την κυβερνητική ρητορική περί μειοψηφικών αντιλήψεων, μία εικόνα που αποτυπώνει την –ηττοπαθή– λογική πως τώρα είναι η ώρα για «πολιτικά ταμεία» ή ένας προάγγελος των αγώνων που έρχονται;
Χωρίς μεσσιανισμούς και λογικές ανάθεσης, η ATTACK στα ΑΕΙ, τα σχήματα και οι αγωνιστ(ρι)ες της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, διαλέγουν ξεκάθαρα την τρίτη απάντηση. Ο αγώνας για δημόσια και δωρεάν παιδεία κάθε άλλο παρά ξοφλημένος είναι, αλλά το φοιτητικό κίνημα για να βγει τελικά νικηφόρο πρέπει να αναβαθμιστεί πολιτικά από τη βάση του.
Σε κατεύθυνση ολικής ρήξης με το σύστημα που γεννά ιδιωτικοποιήσεις και εξαθλιωμένη παιδεία, στις 22 Μάη οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καλούνται να ψηφίσουν όχι μόνο όπως αγωνίστηκαν, αλλά και με τα μάτια στραμμένα στο πώς θα βγουν τελικά νικητές!
