Κολωνός: Μάχη για δικαίωση της 12χρονης και της οικογένειας

Ενημέρωση (από prin.gr): Προκλητική εισαγγελική πρόταση-πλυντήριο.

Την ενοχή της μητέρας της 13χρονης για όλες τις κατηγορίες πρότεινε η εισαγγελέας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου. Ειδικότερα, η εισαγγελέας ζήτησε με την πρότασή της την ενοχή της μητέρας για διακεκριμένη μαστροπεία μέσω αφόρητων πιέσεων, συναισθηματικού εκβιασμού και προτροπών προς την κόρη της να εκδίδεται. Παράλληλα την κατηγορεί για μαστροπεία μέσω πληροφοριακών συστημάτων, και διακίνηση πορνογραφικού υλικού της κόρης της.

Λίγη ώρα νωρίτερα η εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή του βασικού κατηγορούμενου Ηλία Μίχου για μόλις 4 από τα 7 αδικήματα που κατηγορείται. Ζήτησε συγκεκριμένα την αθώωση του βασικού κατηγορούμενου Ηλία Μίχου για βιασμό λόγω αμφίβολων, για μαστροπεία σε οίκους ανοχής και για μαστροπεία μέσω εξαναγκασμού και με αποκόμιση πορνικών εσόδων. Η διαδικασία διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών. Σε κάθε περίπτωση το κίνημα αλληλεγγύης θα αγωνιστεί ώστε να μην περάσει η συγκάλυψη και η μεθόδευση να πέσουν ο Μίχος και τα υπόλοιπα μέλη του κυκλώματος στα μαλακά ρίχνοντας όλο το φταίξιμο στη μητέρα του θύματος!

Η δίκη των παιδοβιαστών, με θύμα το 12χρονο κορίτσι στον Κολωνό, συνεχίζεται με γοργό ρυθμό, καθημερινά. Την Τρίτη 5/3 απολογήθηκε ο παιδοβιαστής και μαστροπός, κύριος κατηγορούμενος, Ηλίας Μίχος.

Την Τέταρτη 6/3 απολογήθηκε η μητέρα του παιδιού για τις κατηγορίες που της έχουν απαγγελθεί. Υπενθυμίζουμε ότι η εισαγγελική πρόταση προς το δικαστικό συμβούλιο ήταν βασικά για «παραμέληση» της ανήλικης. Αυτό το έχει αποδεχτεί και η μητέρα, το μοναδικό στήριγμα της φτωχής οικογένειας με οχτώ παιδιά, που καμιά πολιτεία ποτέ δεν στήριξε όπως και τόσες πολλές που ζουν δίπλα μας.

Το συμβούλιο των δικαστών που παρέπεμψε τη μητέρα πρόσθεσε βαριές κατηγορίες που αμφισβητήθηκαν έντονα και στη βάση της προανακριτικής διαδικασίας. Όπως έχει καταγγείλει η Επιτροπή Αλληλεγγύης στη 12χρονη, η ενέργεια αυτή απέκλεισε κάθε πιθανότητα αποφυλάκισής της μέχρι την έναρξη της δίκης. Ενέργεια τιμωρητική για την ίδια, που βρήκε το θάρρος να καταγγείλει πρώτη τον Μίχο, καθώς και για την οικογένεια, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις σε όλα τα παιδιά, ειδικά στην επιζώσα, τα έφηβα και τα μικρά του Δημοτικού.

Το προηγούμενο διάστημα κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης της μητέρας όλα τα ενήλικα μέλη της οικογένειας, ανάμεσά τους και δυο παιδιά. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η κατάθεση της Όλγας Θεμελή, καθηγήτριας εγκληματολογικής ψυχολογίας. και του Θόδωρου Μεγαλοοικονομού, ψυχιάτρου που έχει σταθεί δίπλα στην οικογένεια από την πρώτη στιγμή μέχρι σήμερα.

Αντιμέτωποι με τα ΜΑΤ στα δικαστήρια για ακόμη μια φόρα οι αλληλέγγυες/ο

Την ημέρα απολογίας της μητέρας συγκεντρώθηκαν στα δικαστήρια, σε δράση ενεργούς υποστήριξης της μάνας, η Επιτροπή Αλληλεγγύης, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Ο Αριστοτέλης», άλλες συλλογικότητες και αλληλέγγυες/οι. Για ακόμη μια φορά βρέθηκαν αντιμέτωπες/οι με φραγμό στον αγώνα και την αλληλεγγύη. Η αστυνομία, με ενίσχυση από ΜΑΤ, απαγόρευε την είσοδο στον κοινόχρηστο εσωτερικό χώρο του κτιρίου κατόπιν «άνωθεν εντολής», μόνο σε όσες/όσους αντιλήφθηκε (λόγω ανάρτησης πανό) ότι ήταν εκεί για την έκφραση υποστήριξης στη μητέρα, ενάντια στη συγκάλυψη, για δικαιοσύνη. Στις διαμαρτυρίες ότι η διάκριση είναι πασιφανής, η απάντηση ήταν η γνώστη που χαρακτηρίζει τη στάση της αστυνομίας. Οι αλληλέγγυες/οι δεν αποχώρησαν. Παρέμειναν για πολλές ώρες, φωνάζοντας συνθήματα και στέλνοντας μήνυμα στη μητέρα «είμαστε εδώ, σας στηρίζουμε», μέσω δικηγόρων.

Παράλληλα, συνεχίζονται όλες οι δράσεις που έχει αποφασίσει η Επιτροπή Αλληλεγγύης. Τη Δευτέρα 11/3 ήταν προγραμματισμένη συνάντηση της Επιτροπής με τη Μαρία Στρατηγάκη, αντιδήμαρχο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Ισότητας του Δήμου Αθήνας, σε συνέχεια υπομνήματος που είχε κατατεθεί. Το υπόμνημα υπογραμμίζει: «Ξέρουμε ότι όσο βαθαίνει η φτώχεια, όσο επιδεινώνεται η εξαθλίωση τόσο πιο έκθετοι θα είναι οι άνθρωποι στους διάφορους “Μίχους” και στα σκοτεινά ιδρύματα και “θεσμούς” που μόνο προστασία δεν παρέχουν». Καταγγέλλει ότι «στις περιπτώσεις των ανηλίκων που χρήζουν προστασίας, η συνήθης “κοινωνική πολιτική” εξαντλείται στον εγκλεισμό σε ιδρύματα, δημόσια και ιδιωτικά, και στην προσπάθεια ανεύρεσης ανάδοχης οικογένειας. Ακόμα πιο συνήθης είναι η πλήρης εγκατάλειψη, η αποσιώπηση και η μεταφορά της ευθύνης σε ατομικό ή οικογενειακό επίπεδο. Οι κρατικές δομές, οι δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες της δημοτικής κοινότητας, εκτός από ελάχιστες (σε σχέση με τις υπάρχουσες ανάγκες), λειτουργούν εξίσου ανεξέλεγκτα, ιδρυματικά και κακοποιητικά προς τα ανήλικα παιδιά, όπως και οι αντίστοιχες μονάδες του ιδιωτικού τομέα, στις οποίες έχει σε μεγάλο βαθμό ανατεθεί αυτή η “φροντίδα”, αυτές των ΜΚΟ, της εκκλησίας, των διάφορων κερδοσκόπων του ανθρώπινου πόνου». 

Στα αιτήματα, εκτός από αυτά της άμεσης υλικής στήριξης της οικογένειας, των ενισχυτικών μέτρων στην εκπαίδευση των παιδιών και την ψυχολογική υποστήριξη, περιλαμβάνονται και αυτά που αφορούν την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής, όπως: στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών Κοινωνικής Μέριμνας των Περιφερειών και των Δήμων με όλες τις απαιτούμενες ειδικότητες, δημιουργία δημόσιων κοινωνικών δομών για την προστασία των παιδιών μακριά από την επιχειρηματική δράση και την εμπλοκή ΜΚΟ, πρόσληψη άμεσα του απαραίτητου επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού όλων των ειδικοτήτων στον Δήμο Αθήνας, που θα εξασφαλίζει υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας σε κάθε δημοτική κοινότητα και θα καλύπτει και θα δημιουργεί δίκτυ προστασίας για τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο.

Η αναγκαιότητα να παλέψουμε για να γίνουν πράξη αυτά, αναδεικνύεται πολύ περισσότερο σε μια περίοδο που η κυβέρνηση της ΝΔ προχωράει στη δημιουργία ενός «ιδιαίτερου “επιτελικού κράτους” με σκοπό την οριστική εξάρθρωση του εναπομείναντος δημόσιου χαρακτήρα της ψυχικής υγείας και την πλήρη ιδιωτικοποίησή της».