Οι εικόνες που είδαμε χθες σε όλη την Ελλάδα, στην ημέρα δράσης για την Παλαιστίνη, δεν ήταν απλά ευχάριστες κι ελπιδοφόρες. Εκπέμπουν ισχυρά πολιτικά μηνύματα. Όταν σε πάνω από 100 σημεία σε όλη τη χώρα, από τον Έβρο μέχρι τη Γαύδο και από τη Νίσυρο μέχρι την Πρέβεζα χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν την αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό και την απαίτηση για διακοπή κάθε συνεργασίας με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, ενάντια στην κυβερνητική-κρατική πολιτική και στον άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – ΗΠΑ, τα πράγματα είναι σοβαρά.
Ο συντονισμός και ο κόσμος που κινητοποιήθηκε ανέδειξε τις κινηματικές – πολιτικές φλέβες, που διατρέχουν την ελληνική κοινωνία κι έχουν ισχυρές δυνατότητες ανάληψης πρωτοβουλιών σε κατεύθυνση αντίστασης και ανατροπής. Κι αυτό χωρίς την υποστήριξη των μεγάλων κοινοβουλευτικών κομμάτων, ακόμα και της Αριστεράς, ή των διαφόρων «σωτήρων», που πρωτοστατούν στα γκάλοπ και στο «σπρώξιμο» από ΜΜΕ και συμφέροντα. Ήταν μια έγερση των «από κάτω», των συλλογικοτήτων αλληλεγγύης (όπως March to Gaza, BDS, Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Σωματείων στον Παλαιστινιακό Λαό) και των δικτύων που έχουν συγκροτηθεί, καθώς και των οργανώσεων και του κόσμου της μαχόμενης, αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής Αριστεράς και του κινήματος αντίστασης, με ιδιαίτερη συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης.
Είναι πολύ σημαντικό πως γέμισε η Ελλάδα παλαιστινιακές σημαίες, πως αναδείχθηκε ξανά η γενοκτονία στη Γάζα κι ευρύτερα στην Παλαιστίνη, ειδικά σε μια περίοδο που το ζήτημα πάει διεθνώς να θαφτεί και η κυβέρνηση, το κράτος και οι ιδεολογικοί – προπαγανδιστικοί μηχανισμοί οξύνουν την επίθεση στο κίνημα αλληλεγγύης με κατηγορίες για… «αντισημιτισμό».
Ο έντονος αντικυβερνητικός χαρακτήρας των κινητοποιήσεων δίνει μάχιμο πολιτικό προσανατολισμό, καθώς δεν μένει σε ένα επίπεδο ανθρώπινης ευαισθησίας, αλλά θέτει απαιτητικά το ζήτημα του ξηλώματος των σχέσεων με το Ισραήλ. Ανοικτός είναι ο δρόμος ακόμα μεγαλύτερης σύνδεσης του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη με την αντιπολεμική – αντιμπεριαλιστική πάλη, καθώς όλο και περισσότερο γίνεται κατανοητό πως συνδέονται τα θέματα αυτά, ειδικά καθώς οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ χρησιμοποιούν το Ισραήλ για να κάνει τη βρόμικη δουλειά στην περιοχή, ενώ η συστράτευση του ελληνικού κεφαλαίου μαζί τους – για την προώθηση των συμφερόντων του στο πεδίο των ανταγωνισμών- δυναμώνει τους κινδύνους της ακόμα μεγαλύτερης πολεμικής συμμετοχής.
Η εντυπωσιακή κινητοποίησης της 9ης Αυγούστου αναδεικνύει κινηματικές και πολιτικές δυνατότητες, δείχνει πως ο κόσμος της ανατρεπτικής Αριστεράς μπορεί να κάνει «μεγάλα πράγματα» και δεν χρειάζεται κανένα συστημικό ή ηττοπαθές αποκούμπι. Δείχνει δρόμους για την ανάληψη πρωτοβουλιών σε όλα τα επίπεδα.
Είχαμε πει πως η αταλάντευτη πάλη για «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» θα μάς ανοίξει δρόμους αγώνα, θα μάς συσπειρώσει, θα μάς απελευθερώσει. Είναι το δώρο του αγωνιζόμενου λαού που αιμορραγεί, μια τεράστια προσφορά αντίστασης στην ανθρωπότητα. Συνεχίζουμε ακόμα πιο αποφασιστικά: Από τις κινηματικές «υποδοχές» του Crown Iris και του τουρισμού της γενοκτονίας, μέχρι την κλιμάκωση του αγώνα για να ηττηθεί και ανατραπεί η κυβερνητική πολιτική και η κυβέρνηση της συνενοχής, της φτωχοποίησης, του πολέμου, της καταστολής, του ρατσισμού.
Γιάννης Ελαφρός
