Οι επίδοξοι σωτήρες της ΕΛΑΣ δίνουν τα διαπιστευτήρια τους σε ΕΕ, ΟΟΣΑ και κεφάλαιο για την απρόσκοπτη συνέχιση των αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση κ. Γαβρόγλου για την κατάργηση του άρθρου 16 μέσω της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρηση και την ίδρυση των ιδιωτικών ΑΕΙ. Δηλώνει πως το κόμμα του κ. Τσίπρα είναι αντίθετο μεν στην αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά είναι μονόδρομος η συνέχιση της λειτουργίας και ίδρυσης των μη κρατικών Πανεπιστημίων, γιατί δεσμεύονται από την απόφαση του ΣΤΕ, την εγγραφή χιλιάδων φοιτητών/τριών σε αυτά και τις ρήτρες των συμφωνητικών εγκατάστασης τους.
Οι δηλώσεις αυτές αποτελούν κυνική ομολογία της αποδοχής του ευρωενωσιακού δικαίου και της ίδιας της Ε.Ε που προωθούν τη στρατηγική της διάλυσης και ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών και τη μετατροπή τους σε εμπορεύσιμες υπηρεσίες. Οι επικοινωνιακές δηλώσεις περί «αυστηρών ελέγχων στη λειτουργία τους» , δεν μπορούν να κρύψουν πως τα ιδιωτικά “μη κρατικά Πανεπιστήμια” θα συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα σε βάρος των δημόσιων πανεπιστημίων, ωθώντας τα δημόσια πανεπιστήμια σε ακόμα πιο βαθιά επιχειρηματική λειτουργία, εντείνοντας τους ταξικούς φραγμούς και τσακίζοντας τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων των δημόσιων πανεπιστήμιων. Εξάλλου ο κ. Γαβρόγλου έχει εμπειρία σε αυτό, όταν το 2019 ως υπουργός Παιδείας νομοθέτησε το διαβόητο «προσοντολόγιο» για τις προσλήψεις στη δημόσια εκπαίδευση, μετατρέποντας ουσιαστικά σε κουρελόχαρτα τα πτυχία των παιδαγωγικών και καθηγητικών σχολών, το οποίο με ευλάβεια εφαρμόζουν και οι κυβερνήσεις της ΝΔ.
Η πολιτική αυτή της ΕΛΑΣ είναι συνέχεια της κυβερνητικής πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ, που οριστικοποίησε τους 3 κύκλους της Μπολόνια και της «διαμόρφωσης του Ενιαίου Χώρου της Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας», προχώρησε στην αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας των πτυχίων των κολλεγίων με εκείνα των ελληνικών ΑΕΙ. Σαν ώριμο φρούτο έρχεται η αποδοχή των μη Κρατικών Ιδιωτικών Πανεπιστημίων.
Το “φιλόδοξο” κυβερνητικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ περιλαμβάνει και συνέχιση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στο δημόσιο σχολείο που αντιστοιχίζονται με αυτές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το “επικοινωνιακό” αφήγημα της κατάργησης των Πανελλαδικών και της θεσμοθέτησης ισχυρού απολυτήριου συνοδεύεται από τις εξαγγελίες για τη “διόρθωση γραπτών από καθηγητές άλλων σχολείων, καλυμμένα ονόματα, διοργάνωση σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και σε καθορισμένα βαθμολογικά κέντρα…”, αποτελεί την κατά ΕΛΑΣ θεσμοθέτηση του σκληρού ταξικού Λυκείου και απόκτηση «Εθνικού Απολυτηρίου». Εξαγγέλλει την επαναφορά του Λυκείου Γαβρόγλου με τη σφραγίδα Ε.Ε, ΟΟΣΑ, ΣΕΒ/ΙΟΒΕ και των πορισμάτων του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία του 2016. Ο νόμος Γαβρόγλου που δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί μετέτρεπε την Γ΄Λυκείου σε προπαρασκευαστική τάξη για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μειώνοντας στην ουσία το Λύκειο σε μία τάξη. Περιόριζε ασφυκτικά την γενική παιδεία, αυξάνοντας υπέρογκα την ύλη των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων, και τις ώρες διδασκαλίας τους. Οι μαθητές όχι μόνο στερούνταν πρόωρα την επιστημονική γνώση, αλλά θα αδυνατούσαν να παρακολουθήσουν και να εμπεδώσουν την ύλη με συνέπεια την αποτυχία και την εγκατάλειψη του σχολείου. Εντείνονταν οι ταξικοί φραγμοί αφού η απόκτηση απολυτηρίου θα προέκυπτε κατά 40% από τις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στα τέσσερα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Οι εξετάσεις θα διεξάγονταν με εξωτερικούς θεματοδότες, επιτηρητές και βαθμολογητές. Ο χωρισμός των μαθητών σε αυτούς που με το απολυτήριο θα εισάγονταν σε σχολές “χαμηλής ζήτησης” και σε αυτούς που θα έδιναν πανελλαδικές για σχολές “υψηλής ζήτησης” συνιστούσε αφενός έναν βαθύ ταξικό διαχωρισμό των μαθητών και αφετέρου προωθούσε την αγοραία λογική των πανεπιστημιακών τμημάτων διαφορετικών ταχυτήτων και πτυχίων.
Το Λύκειο Γαβρόγλου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν χτυπούσε τα φροντιστήρια, αλλά με την φροντιστηριοποίηση της Γ΄ Λυκείου, την αύξηση της ύλης, τα εξεταστικά πλέγματα για την απόκτηση του απολυτήριου σηματοδοτούσαν τη μεγάλη ενίσχυση των φροντιστηρίων.
Τα μέτρα αυτά για την δημόσια εκπαίδευση αποτελούσαν σημαντικό εργαλείο τόσο για τη μείωση του αριθμού των μαθητών και των εκπαιδευτικών, όσο και για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων. Ο ασφυκτικός ελάχιστος αριθμός μαθητών για τη συγκρότηση τμημάτων ομάδων προσανατολισμού στα λύκεια θα οδηγούσε σε συρρίκνωση των Λυκείων. Δεν είναι τυχαίο που η κυβέρνηση της ΝΔ κράτησε στο ακέραιο αυτές τις ρυθμίσεις.
Στη συνέντευξή του μιλά και για την αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε κατάργησή της, παρά μόνο σε μια «αλλαγή» του χαρακτήρα της αφού «μετατράπηκε σε μια διαδικασία επιτήρησης, εκφοβισμού, γραφειοκρατίας». Όμως όπως ξέρουμε πολύ καλά, αυτά είναι δομικά της στοιχεία. Δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει αξιολόγηση χωρίς αυτά. Ποτέ εξάλλου ο κ. Γαβρόγλου και οι πολιτικοί του φορείς – πρώην και νυν – δεν ήταν κατά της αξιολόγησης. Εξαγγέλλει επίσης, την παύση των πειθαρχικών για τους εκπαιδευτικούς, αλλά δεν λέει κουβέντα για την κατάργηση του νέου πειθαρχικού δίκαιου λαιμητόμου για τους Δ.Υ και τους εκπιδευτικούς.
Η πρόσφατη και οι προηγούμενες συνεντεύξεις Γαβρόγλου, προπαγάνδισης του “προοδευτικού” κυβερνητικού προγράμματος της ΕΛΑΣ του Τσίπρα για την δημόσια εκπαίδευση δεν αποτελεί εναλλακτική στην βάρβαρη αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. Με διαφορετική παραλλαγή ενσωματώνει και προωθεί την στρατηγική των υπερεθνικών Οργανισμών και του κεφαλαίου, στοχεύοντας στην αποκατάσταση του “κλίματος ηρεμίας και συνεργασίας όλων των συντελεστών της εκπαίδευσης” και τον κατευνασμό της οργής του κόσμου της εκπαίδευσης. Στόχος του “νέου” που υπόσχεται το κυβερνητικό πρόγραμμα Τσίπρα είναι ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης της εκπαίδευσης, συνέχεια όσων υλοποίησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή της ΝΔ, σε αντιεκπαιδευτική – αντιλαϊκή κατεύθυνση. Ένα σχέδιο που υπονομεύει τα μορφωτικά, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα της νεολαίας, για τις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Το σχέδιο αυτό διατρέχει όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, με στόχο την αλλαγή του DNA του δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου. Είναι ένα σχέδιο που παραδίδει την δημόσια εκπαίδευση βορά στην επιχειρηματική κερδοφορία.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν έχει ανάγκη από “νέους” και παλιούς κυβερνητικούς σωτήρες και από κοινοβουλευτική αναμονή! Σήμερα απαιτείται να σηκώσουμε το γάντι της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της και κάθε επίδοξου διαχειριστή της πολιτικής Ε..Ε ΟΟΣΑ, κεφαλαίου στην δημόσια εκπαίδευση και συνολικότερα. Να παλέψουμε για τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα της νεολαίας για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Να παλέψουμε για την κατάργηση των ταξικών και εξεταστικών φραγμών και την απρόσκοπτη και καθολική πρόσβαση όλων των παιδιών στην ολόπλευρη μόρφωση . Να παλέψουμε για μια παιδεία χειραφετητική και καθολική και μια εργασία απελευθερωμένη από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, την πολιτική των κυβερνήσεων και τις οδηγίες της ΕΕ.
Σε αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις ως Κομμουνιστική Απελευθέρωση και νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση σε κάθε χώρο δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια
