Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου
Η Γένοβα είναι μια ιστορική πόλη της Ιταλίας και κατέχει σημαντική θέση στην ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος. Εκεί δημιουργήθηκε το 1882 το κόμμα των Ιταλών εργατών, από τις τάξεις του οποίου γεννήθηκε το 1895 το Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Αυτό με τη σειρά του διασπάστηκε και τον Ιανουάριο του 1921 ιδρύθηκε το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, με πρωταγωνιστή τον Αντόνιο Γκράμσι. Από τη Γένοβα καταγόταν και ο άλλος σημαντικός ηγέτης του, ο Παλμίρο Τολιάτι, ο οποίος έγινε γραμματέας του το 1923. Κατά την περίοδο 1940-45, η Γένοβα ήταν το κέντρο της αντιστασιακής δράσης και η πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε από τους Ιταλούς παρτιζάνους τον Απρίλη του ΄45.
Τον Ιούλιο του 2001 έγινε το πεδίο σύγκρουσης των δυνάμεων της «αντιπαγκοσμιοποίησης» κατά της διεθνούς κεφαλαιοκρατίας. Στη μάχη αυτή συμμετείχε και η «Αντικαπιταλιστική-Αντιιμπεριαλιστική Επιτροπή κατά του G-8» από την Ελλάδα, με τα 125 μέλη της. Για την Ιστορία αναφέρω ότι αυτήν την Επιτροπή είχαν συγκροτήσει οι παρακάτω οργανώσεις: Αριστερή Ανασύνταξη, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ΝΑΡ, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Οικολόγοι Εναλλακτικοί. Επίσης αγωνιστές του εργατικού κινήματος και της νεολαίας. Στην αποστολή μας συμμετείχαν επίσης και δύο Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες, στους οποίους η αστυνομία δεν επέτρεψε να εισέλθουν στο ιταλικό έδαφος. Αφού, λοιπόν, τους αφαίρεσε, εντελώς παράνομα, τα ελληνικά διαβατήρια που τους είχε χορηγήσει νόμιμα το ελληνικό υπουργείο Εσωτερικών, καθώς και την άδεια παραμονής στην Ελλάδα, τους οδήγησε με βία στο πλοίο, τους υπέβαλε σε σωματικό έλεγχο που προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τελικά τους ανάγκασε να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
Συνελήφθησαν επίσης εκατό πενήντα μέλη της «Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Διαδήλωση της Γένοβας» (ήταν η δεύτερη Ελληνική Επιτροπή) τα οποία αφού υπέστησαν άγριους ξυλοδαρμούς ακόμη και μέσα στο ελληνικό πλοίο απελάθηκαν το βράδυ της 19ης Ιουλίου 2001.
Η βία, σωματική και ψυχολογική, η οποία ασκήθηκε από την πρώτη στιγμή εις βάρος μας από την ιταλική αστυνομία ήταν πρωτοφανής. Στο λιμάνι της Ανκόνας μας περίμεναν τριάντα αστυνομικά οχήματα, πλήρως εξοπλισμένα, καθώς και δεκάδες άνδρες των ιταλικών ΜΑΤ! Και ενώ περνούσαμε τον έλεγχο των διαβατηρίων (αφού η περιβόητη συνθήκη Σένγκεν που επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση των συνόρων Ελλάδας-Ιταλίας είχε ανασταλεί), η ιταλική αστυνομία έκανε, εντελώς παράνομα και χωρίς την παρουσία εισαγγελέα και δική μας, εξονυχιστικό έλεγχο στον χώρο των αποσκευών των λεωφορείων της αποστολής μας. Από εκεί, αφαίρεσε, παράνομα και χωρίς να συντάξει κατάλογο των αντικειμένων, οτιδήποτε έκρινε αυτή πως μπορούσε ν’ «απειλήσει» τη σύνοδο του G-8 – π.χ. τα κοντάρια που χρησιμοποιούσαμε για τις σημαίες και τα πανό μας!
Τέλος, μετά από πολύωρη αναμονή, μπήκαμε στα λεωφορεία μας και με τη συνοδεία δύο περιπολικών, το ένα μπροστά και το άλλο πίσω, φτάσαμε στη Γένοβα, μετά από εξαντλητικό ταξίδι 38 ωρών συνολικά!
Ας σημειωθεί ότι δύο νεαροί διαδηλωτές, μέλη της Επιτροπής μας (ο Μπάμπης Σκαρβέλης και ο Γιώργος Παπαγεωργίου), συνελήφθησαν παράνομα και κακοποιήθηκαν σε αστυνομικό τμήμα της Γένοβας όπου οδηγήθηκαν. Στον πρώτο, μάλιστα, αφού του άνοιξαν το κεφάλι με κλομπ, του «έραψαν» την πληγή χωρίς να χρησιμοποιήσουν αναισθητικό! Στα επεισόδια αυτά προστέθηκαν αργότερα εκατοντάδες καταγγελίες για ξυλοδαρμούς, απειλές, βασανιστήρια, στέρηση τροφής, νερού και ύπνου, τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Μάλιστα οι τελευταίες (Αυστριακές, Αμερικανίδες, Ιταλίδες όπως η Στεφανία Γκαλάντε) κατήγγειλαν τους αστυνομικούς, οι οποίοι τις ανάγκασαν να ξεγυμνωθούν μέσα στο τμήμα και τις παρενοχλούσαν σεξουαλικά! Ο ιταλικός φασισμός στο αποκορύφωμά του!
Οι λαϊκές διαδηλώσεις στη Γένοβα και η στυγνή δολοφονία του 23χρονου φοιτητή της Φιλοσοφικής Κάρλο Τζουλιάνι από την ιταλική αστυνομία, έφεραν στη μνήμη μας γεγονότα από την αντιδικτατορική πάλη του ελληνικού λαού κατά της ξενοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών.
Καταπληκτικές συμπτώσεις συνδέουν αγωνιστικά και τραγικά τα πρόσωπα και τα γεγονότα. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1970, η ιταλίδα αγωνίστρια Έλενα Αντζελόνι και ο κύπριος αγωνιστής Γιώργος Τσικουρής, οι οποίοι συνδέονταν με το Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ), βρήκαν τραγικό θάνατο μέσα στο αυτοκίνητό τους, όταν ετοίμαζαν εκρηκτικό μηχανισμό που θα τοποθετούσαν στην Αμερικανική Πρεσβεία. Και οι δυο τους έγιναν σύμβολα του αντιδικτατορικού αγώνα. Λίγες μέρες αργότερα, στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, στην πλατεία Ματεότι της Γένοβας, ο Έλληνας φοιτητής από την Κέρκυρα, Κώστας Γεωργάκης, αυτοπυρπολήθηκε εκφράζοντας μ’ αυτόν τον ηρωικό και τραγικό τρόπο τη διαμαρτυρία του κατά της δικτατορίας στην Ελλάδα. Στις 20 Ιουλίου 2001 δολοφονήθηκε στη Γένοβα ο Κάρλο Τζουλιάνι, ο οποίος ήταν ανιψιός της Έλενας Αντζελόνι!
Η ελληνική «Αντικαπιταλιστική Αντιιμπεριαλιστική Επιτροπή κατά του G-8» ήταν η μόνη από τις πέντε επιτροπές η οποία θυμήθηκε την ηρωική πράξη του Έλληνα φοιτητή και τέλεσε πολιτικό μνημόσυνο στο νεκροταφείο Σταλιένο της Γένοβας, όπου κατέθεσε δάφνινο στεφάνι με τη φωτογραφία του.
Η κηδεία του Κώστα Γεωργάκη έγινε στις 23 Σεπτεμβρίου 1970 στο νεκροταφείο Σταλιένο της Γένοβας. Στην κηδεία του παραβρέθηκαν εκατοντάδες άτομα. Το φέρετρο ήταν σκεπασμένο με την ελληνική σημαία και δίπλα υπήρχε μια σημαία του συνδικάτου των ναυτεργατών της Γένοβας. Έξω από την φοιτητική εστία της Γένοβας υπήρχαν κόκκινες σημαίες και οι φοιτητές τραγουδούσαν τη Διεθνή.
Το όνομα του Γεωργάκη βρίσκεται χαραγμένο στο «Πάνθεον όλων των Αήττητων Εξορίστων της Ανθρωπότητας» στο νεκροταφείο του Σταλιένο. Δίπλα στο όνομα του Γεωργάκη βρίσκονται τα ονόματα επιφανών ηρώων που έμειναν στην Ιστορία όπως: ο Λόρδος Βύρων και ο Σαντόρε Σανταρόζα που πολέμησε μαζί με τους Έλληνες το 1821. Βρίσκονται ακόμα τα ονόματα του Καρλ Μαρξ, του Φρειδερίκου Ένγκελς και του Μιχαήλ Μπακούνιν.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 25-26 Ιούλη 2026
