Εκατοντάδες σύντροφοι/σες, συναγωνίστριες/ες, φίλες/οι και συνεργάτες/στριες από τον χώρο της ψυχικής υγείας βρέθηκαν στο Α’ Νεκροταφείο σε συνθήκες καύσωνα για να αποχαιρετίσουν τον σύντροφο Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου. Κάτω από κόκκινες σημαίες και μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης και βαθιάς εκτίμησης τίμησαν το έργο του αγωνιστή κι επαναστάτη γιατρού. Το εύρος των συμμετοχών και των επικήδειων παρεμβάσεων ανέδειξε και το ευρύ πεδίο της πολύχρονης ακατάβλητης συνεισφοράς του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου, που εμπνέονταν πάντοτε από τα ιδανικά της κοινωνικής απελευθέρωσης και του κομμουνισμού.
Ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου είχε σαν βασική του αρχή το «Η ελευθερία είναι θεραπευτική» και με αυτή πορεύτηκε σε μεγάλα εγχειρήματα, όπως στην αποασυλοποίηση στη Λέρο, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής του εκδήλωνε το διαρκές του ενδιαφέρον για τα εργατικά θέματα και τη στήριξή του σε εγχειρήματα όπως η Επιτροπή για την 12χρονη στον Κολωνό ή η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών. Στρατευμένος από τα νεανικά του χρόνια στην επαναστατική Αριστερά, για δεκαετίες στο ΕΕΚ κι αργότερα στην Πρωτοβουλία για μια σύγχρονη κομμουνιστική οργάνωση και ιδρυτικό μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης.
Εκ μέρους της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης αποχαιρέτησε τον Θόδωρο ο Μιχάλης Ρίζος, ο οποίος αναφέρθηκε στην πολύχρονη ένταξή του στον αγώνα «με την εργατική τάξη και το μαχόμενο κίνημα, απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα», καθώς και στη στράτευσή του «στο πρόγραμμα και στην οργάνωση μιας σύγχρονης κομμουνιστικής στρατηγικής και μιας αντικαπιταλιστικής επαναστατικής τακτικής, σε αντίθεση με το παραδοσιακό ηττημένο κομμουνιστικό κίνημα και την Αριστερά που προσφέρει διαπιστευτήρια στο σύστημα». Όπως τόνισε ο Μ. Ρίζος «κορυφαία θα μείνει η θέση του ότι η σύγχρονη κοινωνία παρερμηνεύει και βαφτίζει κατάθλιψη την κοινωνική μας δυσφορία και το δυστοπικό ανταγωνιστικό περιβάλλον που ζούμε, εντός της κυρίαρχης κουλτούρας του ατομικισμού». (Τα βίντεο είναι από την ανταπόκριση της ιστοσελίδας Παντιέρα)
Τέσσερα μέλη της Πρωτοβουλίας «Ψ» αναφέρθηκαν στο πολύπλευρο έργο του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου και τη διαφορετική, απελευθερωτική αλλά και αποτελεσματική θεραπευτικά αντίληψη που είχε διαμορφώσει.
Η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα, πρώην επιστημονικά υπεύθυνη του 18 ΑΝΩ και στέλεχος του ΕΕΚ, υπογράμμισε την ταξική ματιά του Θόδωρου και το πώς έβλεπε τα προβλήματα της ψυχικής υγείας σε αλληλεξάρτηση με την καπιταλιστική κρίση. Για τον Θόδωρο η έννοια της απελευθέρωσης ήταν συνδεδεμένη με την πάλη για την επανάσταση.
Η πομπή ολοκληρώθηκε με τους στίχους της Διεθνούς να ανεμίζουν στον αέρα ως ύστατος χαιρετισμός και ως υπόσχεση
Ο Πάνος Παπανικολάου, εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σημείωσε: «Όλοι και όλες είμαστε θνητοί και θνητές. Αθανασία πραγματική είναι η μνήμη των ανθρώπων, των πολλών, εκείνων που χωρίς αυτούς γρανάζι δεν γυρνά. Αθανασία είναι να γίνεσαι μαγικό παραμύθι που σιγοψιθυρίζουν οι ταπεινοί του κόσμου – οι προλετάριοι που δολοφονούνται στις Βιολάντες και στα Εξαμίλια, οι φτωχοδιάβολοι στο κολαστήριο της Λέρου, τα φτωχόπαιδα του Κολωνού που υπόκεινται διπλή καταπίεση, ταξική και σεξιστική – οι πρόσφυγες που τους πνίγουν στο Αιγαίο. Σύντροφε Θόδωρε, σήμερα δεν σε αποχαιρετούμε. Σε χαιρετίζουμε».
Ο Σάββας Μιχαήλ, γ.γ. του ΕΕΚ, θυμήθηκε τις πρώτες συζητήσεις με τον Θόδωρο στα χρόνια της χούντας, όταν και εντάσσονταν στην επαναστατική Αριστερά. Μιλώντας για τη μαχιμότητα του Θόδωρου τόνισε πως «οι επαναστάτες δεν γερνούν γιατί δεν παίρνουν σύνταξη και γιατί είναι σε επαφή με τη νεολαία και τους νέους αγώνες». Και συμπλήρωσε: «Οι επαναστάτες περνούν στην αθανασία μέχρι οι στόχοι τους να υλοποιηθούν».
Ο Γιάννης Λουκάς μετέφερε συγκινητικό μήνυμα από τους εργαζόμενους της Λέρου και θυμήθηκε όλη την μεγάλη προσπάθεια που έγινε για εννιά χρόνια στο νησί, σημείο αναφοράς στην παγκόσμια ψυχιατρική, που το ελληνικό σύστημα αγνόησε βεβαίως. «Ο Θόδωρος ήταν καπετάνιος στην προσπάθεια του αποϊδρυματισμού, ασυμβίβαστος και καπάτσος. Οι ανώνυμοι της Λέρου θα σε ευγνωμονούν», είπε.
Η Μαρίνα Σιούτη από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης για τη 12χρονη τόνισε πως «ο δικός μας Θοδωρής μάς έδειξε στην πράξη, την ‘’άλλη ψυχιατρική’’, αυτήν που δεν βλέπει ‘’περιστατικά’’ και ‘’προβλήματα’’ αλλά ανθρώπους με καταπατημένα δικαιώματα από άλλους ανθρώπους ακόρεστα διψασμένους για έλεγχο και εξουσία. Ο δικός μας Θοδωρής στάθηκε απέναντι σε αγέλη εξαγριωμένων, καλοπληρωμένων νομικών, σε πάνοπλο κατασταλτικό στρατό και σε αλαζονική πολιτική γραφειοκρατία για να υπερασπιστεί το παιδί».
Η Βαλεντίνη Σιόβα από τη Δομή Υγείας της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών αναφέρθηκε στη βοήθεια που προσέφερε ο Θόδωρος από την περίοδο του Covid, πως άκουγε και πλησίαζε. Υπογράμμισε πως και στην πολύ δύσκολη φάση της υγείας του, τους τελευταίους μήνες, δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τον αγώνα των Προσφυγικών σε κρίσιμη καμπή με τις δύο απεργίες πείνας σε εξέλιξη.
Η Γαρυφαλλιά Καπετανάκη από το ΕΚΚΕ τόνισε πως ο Θ. Μεγαλοοικονόμου ήταν ένας άνθρωπος που δεν έλειψε από κανέναν αγώνα, ενώ ο Λάμπης Κατσιάμπης από το Αυτοδιαχειριζόμενο Ιατρείο Νέας Φιλαδέλφειας σημείωσε πως «μάς έμαθε τι σημαίνει σύντροφος, τι σημαίνει αλληλεγγύη».
Η Ντίνα Ρέππα έκλεισε την τελετή:
Υπήρχαν πολλοί και πολλές ακόμα που ήθελαν να αποχαιρετίσουν τον Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου, αλλά δεν έγινε κατορθωτό λόγω χρόνου. Μεταξύ αυτών από τη νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, από τη Λαϊκή Συνέλευση Σεπολίων – Ακαδημίας Πλάτωνα – Κολωνού, από το Κοινωνικό Ιατρείο Ιλίου, από τους συνεργάτες του στο ΨΝΑ στο Δαφνί, από την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα και την Ανατρεπτική Συμμαχία στην Αθήνα κ.α.
Οι παρευρισκόμενοι μετέφεραν τα συλλυπητήριά τους στην οικογένεια του Θόδωρου, στη συντρόφισσά του Δώρα και στους συγγενείς, μεγάλο στήριγμα στον αγώνα του.
Με χειροκροτήματα και συνθήματα ο κόσμος συνόδευσε τον Θοδωρή μέχρι το σημείο ταφής, με τους στίχους της Διεθνούς να ανεμίζουν στον αέρα ως ύστατος χαιρετισμός και ως υπόσχεση.
