Απέπλευσαν σήμερα από τη Σύρο για να συναντήσουν τον στόλο Global Sumud Flotilla πέντε σκάφη της ελληνικής αποστολής, με 40 διεθνιστές αγωνιστές/στριες, 20 από την Ελλάδα και 20 από το εξωτερικό. Μεταξύ αυτών και δύο μέλη της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης, καθώς και άλλα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέλη αριστερών κινήσεων, σωματείων, συλλογικοτήτων αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό.
Ανακοίνωση του March to Gaza
Ανοίγουμε πανιά για τη μεγαλύτερη και πιο αναγκαία αποστολή αλληλεγγύης
Οι τελευταίες μέρες ήταν καθοριστικές για τα μέλη της αποστολής μας. Η επίθεση που δεχθήκαμε και δεχόμαστε με την πειρατική απαγωγή και κράτηση στις ισραηλινές φυλακές των δύο συντρόφων μας Τιάγκο και Σαΐφ αλλά και η αντίδραση του κόσμου της αλληλεγγύης φανερώνει το εύρος της σύγκρουσης.
Από την αρχή αυτού του κύκλου διεθνών αποστολών, λέγαμε ότι όσα κάνουμε δεν είναι για εμάς αλλά για την Παλαιστίνη. Για να σπάσει ο γενοκτονικός θαλάσσιος αποκλεισμός, για να ενωθούν οι πορείες όλων των ανθρώπων που αγωνίζονται για την ελευθερία της Παλαιστίνης. Πλέον, όμως, γίνεται ξεκάθαρο ότι οι αποστολές μας αφορούν και το ίδιο το Ισραήλ.
Το κράτος του Ισραήλ αποτελεί, αποδεδειγμένα, τη μεγαλύτερη απειλή για την ευημερία των λαών της περιοχής αλλά και για την παγκόσμια ειρήνη. Η γενοκτονία, η εισβολή και ο εκτοπισμός των κατοίκων του Λιβάνου, η κοινή επίθεση με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, φανερώνουν λίγα από τα ανοικτά πολεμικά σχέδια του Ισραήλ, χωρίς καν να αναφερόμαστε σε επιθέσεις σε άλλες χώρες ή στις αποστολές αλληλεγγύης (πολλές σε διεθνή ύδατα και άλλες σε εθνικά, όπως η περσινή επίθεση στο λιμάνι της Τύνιδας εναντίον του Global Sumud Flotilla). Οι ενέργειες του Ισραήλ έχουν βάλει φωτιά στον πλανήτη, είτε λόγω του πολέμου είτε λόγω της ανατροπής της διεθνούς τάξης και του διεθνούς δικαίου.
Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα: Η αδυναμία μας να εμποδίσουμε τη γενοκτονία με κάθε τρόπο (με απεργίες, με συγκρούσεις, με δράσεις), άνοιξε τον δρόμο σε μια εποχή που όλα επιτρέπονται και όλα μετριούνται με την πυγμή του ισχυρού. Κράτη, όπως το ελληνικό, που συνεργάζονται σε αυτή την κατεύθυνση δεν θα μπορούν αύριο να εμφανίζονται απορημένα όταν η πόρτα που άνοιξαν κλείσει στα μούτρα τους. Όποιος/α πιστεύει ότι αυτό εξαντλείται στη Δυτική Ασία, ας ακονίσει τη μνήμη του: πριν λίγες βδομάδες χτυπήθηκε το Ακρωτήρι στην Κύπρο, πριν λίγες μέρες το Ισραηλινό ναυτικό “σκούπισε” τη Μεσόγειο σαν να μην ισχύει γι’ αυτό κανένας κανόνας.
Εμείς από την πλευρά μας, με την όση δύναμη συγκεντρώσαμε μέσα από τις αποστολές και τα σκάφη, δεν είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε την τιμή ενός παλιού χαμένου δρόμου. Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι η εποχή των ισορροπιών δυνάμεων και των ελέγχων ανήκει στο παρελθόν, θάφτηκε στα ερείπια της Γάζας. Οι αποστολές μας, η δουλειά σε θάλασσα και στεριά, είναι μια προσπάθεια για να επέμβουμε στο παρόν που θα καθορίσει το μέλλον. Γι’ αυτό και συνεχίζουμε, παρά τις επιθέσεις, τη βία και την πιθανή αιχμαλωσία. Θεωρούμε καθήκον, υποχρέωση και τιμή το να φέρουμε στα κατάρτια μας τη σημαία των ελεύθερων ανθρώπων του κόσμου και την πιθανότητα αυτή η σημαία να σηκωθεί όταν τα μάτια μας θα δούνε τη στεριά της Γάζας. Αυτή η πιθανότητα, για εμάς, αξίζει κάθε ρίσκο.
Δεν πάμε σε αποστολές ούτε για (να γίνουμε) μάρτυρες, ούτε για ήρωες, ούτε για να αντιπροσωπεύσουμε. Πηγαίνουμε γιατί εκεί μας κινεί το δίκιο. Η κίνησή μας δεν είναι απερίσκεπτη ή ανοργάνωτη. Αντίθετα, έχει σχεδιαστεί, συζητηθεί, προετοιμαστεί εδώ και μήνες τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.
Τώρα, όμως, βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο. Και γνωρίζουμε ότι:
– Το Ισραήλ ξέρει ότι δεν μπορεί να μας σταματήσει όλους κοντά στις ακτές της Γάζας γι’ αυτό προσπαθεί να μας κόψει σε τμήματα.
– Το Ισραήλ θεωρεί ότι συλλαμβάνοντας τις αναγνωρίσιμες μορφές του κινήματός μας μάς αποκεφαλίζει.
– Το Ισραήλ ψιθυρίζει στο αυτί της ελληνικής κυβέρνησης και εκείνη κάνει ό,τι χρειάζεται για να το διευκολύνει.
Αυτός ο αγώνας δεν είναι απλός ή χωρίς τη χρήση βίας – αυτή η βία όμως έρχεται από την πλευρά του Ισραήλ. Καλούμε όσους απορούν “γιατί ξαναπάτε, αφού θα γίνουν τα ίδια” να αναρωτηθούν πρώτα “γιατί επιτρέπουμε στο Ισραήλ να κάνει τα ίδια”.
Εμείς γνωρίζουμε καλά γιατί πάμε. Ο κόσμος της αλληλεγγύης το γνωρίζει. Οι εκατοντάδες αλληλέγγυοι της Κρήτης που βοήθησαν τους απαχθέντες συντρόφους μας το γνωρίζουν, οι δεκάδες απαχθέντες που θα συνεχίσουν την πορεία το ξέρουν, ο καθένας/μια σε όλο τον κόσμο που κατέβηκε σε κινητοποίηση το ξέρει καλά.
Τις τελευταίες μέρες το διεθνές κομμάτι του στόλου που βρίσκεται στην Κρήτη έχει καταφέρει να ανασυγκροτηθεί και σύντομα θα ξεκινήσει το ταξίδι του. Λόγω της επίθεσης, η Ελλάδα δεν ήταν ένα εύκολο πέρασμα για τον στόλο μας —και αυτό μας βαραίνει, μας θυμίζει όσα δεν κάναμε. Ωστόσο, πλέον είμαστε έτοιμοι να περάσουμε στο επόμενο κομμάτι του ταξιδιού. Επόμενος σταθμός, η Μαρμαρίδα, η οποία θα μας δώσει τη δυνατότητα να συναντηθούμε όλοι/ες μαζί και να το μετατρέψουμε σε ένα λιμάνι αγώνα.
Την Παρασκευή, 8 Μαΐου, πέντε σκάφη θα ξεκινήσουν από τη Σύρο με σκοπό να συναντήσουν τον διεθνή στόλο στο Αιγαίο και να ενωθούν μαζί του. Αυτά τα σκάφη θα έχουν πάνω τους 20 Έλληνες και 20 συντρόφους από όλο τον κόσμο: θα έχουν μαζί τους τα αισθήματα και τις σκέψεις εκατομμυρίων Ελλήνων που αντιστέκονται στη γενοκτονία. Αισθήματα που καλούμε να εκφραστούν με μαχητικό και μαζικό τρόπο: να γίνουν η αναγκαία ασπίδα στον μισανθρωπισμό που κυριαρχεί στη δημόσια σκηνή της χώρα μας.
Πλέουμε, λοιπόν, για το παρόν και το μέλλον ενός αγώνα που κρατά βαθιά στις παραδόσεις του λαού και όλων των λαών που κάποτε αποφάσισαν να πολεμήσουν για την ελευθερία τους. Πλέουμε για την Παλαιστίνη, που πλέον καταλαβαίνουμε ότι εκτός από τον εαυτό της προσπαθεί να απελευθερώσει και εμάς.
Πλέουμε και χαιρετάμε τη Σύρο, μέσα από τα πέντε σκάφη μας:
– Το Arna’s Children
– Το Birzeit
– To Jabalia 2
– To Intifada
– To Malcolm X
Τους αποχαιρετάμε με τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου και τους ευχόμαστε να είναι πελώριος τούτος ο άνεμος:
Είναι μεγάλος τούτος ο άνεμος
είναι πελώριος τούτος ο άνεμος
είναι χαρούμενος, χαρούμενος, χαρούμενος,
ρίχνει τα τείχη που ύψωσαν ανάμεσα στους λαούς
ρίχνει τα τείχη του θανάτου
ρίχνει τα τείχη ανάμεσα στο νου και στην καρδιά
τα τείχη ανάμεσα σε σένα και σε μένα
κι ανοίγει διάπλατα, πάνου απ’ τον κόσμο, του ήλιου παράθυρο.
Ακούστε πώς σφυρίζει τούτος ο άνεμος
μέσα στις ματωμένες γειτονιές του κόσμου.
