▸Ο τελικός του Copa Africa ανάμεσα σε Σενεγάλη και Μαρόκο δεν θα μείνει στην ιστορία ως προς την ποδοσφαιρική αναμέτρηση αυτή καθαυτή, αλλά περισσότερο ως μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αθλητικές υποθέσεις με πολιτικό υπόβαθρο των τελευταίων ετών.
Προς τη λήξη του αγώνα, με τη Σενεγάλη να κερδίζει με 1-0, μια διαιτητική απόφαση για πέναλτι υπέρ του Μαρόκου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τους παίκτες της Σενεγάλης, οι οποίοι αποχώρησαν προσωρινά από τον αγωνιστικό χώρο σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, ο διαιτητής «σφύριζε» ξεδιάντροπα Μαρόκο. Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις, οι παίκτες της Σενεγάλης τελικά βγήκαν ξανά στον αγωνιστικό χώρο, ώστε να εκτελεστεί το πέναλτι. Εκείνο, όμως, ήταν άστοχο με τους παίκτες -και συνολικά το λαό της Σενεγάλης- να πανηγυρίζουν έξαλλα την κατάκτηση του τροπαίου.
Παρά τη συζήτηση που άνοιξε η ευνοϊκή διαιτησία που έλαβε το Μαρόκο, τόσο στον τελικό όσο και συνολικά στη διοργάνωση, κανείς θα περίμενε πως το θέμα έληξε. Όμως όχι! Το Μαρόκο κατέθεσε ένσταση και τελικά η αφρικανική συνομοσπονδία αποφάσισε να τιμωρήσει τη Σενεγάλη για την αποχώρηση, θεωρώντας την παραβίαση κανονισμού. Το αποτέλεσμα ανατράπηκε στα «χαρτιά» υπέρ του Μαρόκου, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, ακόμα και κινητοποιήσεις στη Σενεγάλη.
Το παράξενο γεγονός δεν είναι και τόσο… παράξενο, αν σκεφτεί κανείς πως στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο (και στις εθνικές) επικρατεί το δίκιο του (οικονομικά) ισχυρού. Το Μαρόκο διαθέτει τα τελευταία χρόνια αυξημένη επιρροή στο αφρικανικό ποδόσφαιρο, τόσο μέσω επενδύσεων όσο και μέσω διπλωματικών/πολιτικών συμμαχιών. Αντίθετα, η Σενεγάλη, παρά την αγωνιστική της δύναμη, έχει κατά πολύ μικρότερη διείσδυση σε θεσμικούς μηχανισμούς.
Χρίστος Κρανάκης
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28-29 Μαρτίου 2026
