Γιώτα Ιωαννίδου
Ζούμε στην εποχή της επιθετικής προβολής του αυτονόητου ψέματος ως αναμφισβήτητης αλήθειας. Η μικρή πλην ανυπότακτη Κούβα «απειλεί» την υπερδύναμη των ΗΠΑ. Καταδικάζονται οι Άι Γιάννηδες που κλέβουν ένα καρβέλι ψωμί και υμνούνται τα αφεντικά της κάθε Βιολάντα που κλέβουν ζωές, δίνοντας ένα κομμάτι ψωμί.
Η κυβέρνηση διοργάνωσε συνέδριο για την καταπολέμηση των fake news «Athens Alitheia Forum», με διοργανωτή τον Παύλο Μαρινάκη! Συνιστά πρόκληση για την κοινή νοημοσύνη, το γεγονός ότι η ομάδα που κατ’ εξοχήν διαμορφώνει μια πραγματικότητα βολική για τους κυρίαρχους, αστικούς και κυβερνητικούς κύκλους και τουλάχιστον παραμορφωτική για τους αντιπάλους της, να παριστάνει τον τιμητή της αλήθειας.
Σαρανταοκτώ μόλις ώρες πριν, με τις αποκαλυπτικές δηλώσεις Ντίλιαν, είχε καταρριφθεί το κυβερνητικό αφήγημα για «εθνικούς συκοφάντες» και περί καμίας κυβερνητικής συμμετοχής στις υποκλοπές-Predator Gate. Το έγκλημα των Τεμπών παραμένει μνημείο μπαζώματος της αλήθειας ενώ το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί πταίσμα μπροστά του. Αδιάντροπα κυνική η αλήθεια τους όταν το ψέμα τους αφορά ανθρώπινες ζωές! «Λέμβος υπερφορτωμένη με μετανάστες εμβόλισε σκάφος του Λιμενικού ανοικτά της Χίου, με αποτέλεσμα 15 άτομα να βρουν τραγικό θάνατο»… Οι θέσεις του υποκειμένου και του αντικειμένου στην πρόταση αποκαλύπτουν. Απεγνωσμένοι πρόσφυγες με τα παιδιά τους «επιχείρησαν να εμβολίσουν» με λέμβο(!), πάνοπλο σκάφος της ελληνικής εξουσίας.
Ζούμε στην εποχή της επιθετικής προβολής του αυτονόητου ψέματος ως αναμφισβήτητης αλήθειας. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Η φωτογραφία της προσευχής του Τραμπ, μαζί με τους προτεστάντες πάστορες στο γραφείο του, επιστρατεύτηκε για να πείσει ότι η επίθεση στο Ιράν είναι «σχέδιο του Θεού». Οι παράνομες επαναπροωθήσεις των προσφύγων του πολέμου βαφτίστηκαν πια «πολιτική αποτροπής ασύμμετρης απειλής» και διαφύλαξης των εθνικών συνόρων. Κι όταν σηκώνονται τα drones από το ελληνικό έδαφος των αμερικανικών βάσεων για να δημιουργήσουν ματωμένα χώματα και νέους κατατρεγμένους, πρόκειται για διαφύλαξη κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η μικρή πλην ανυπότακτη Κούβα «απειλεί» την υπερδύναμη των ΗΠΑ. Η Βενεζουέλα έκλεψε τα πετρέλαια από τις αμερικάνικες πολυεθνικές. Η Γροιλανδία είναι ένα κομμάτι πάγου που οι τίτλοι ιδιοκτησίας του ανήκουν στις ΗΠΑ. Για τα τεράστια προβλήματα της φτώχειας που γεννά η κρίση ευθύνεται ο μικρός Μεξικανός – ή πρόσφατα Σομαλός- που πέρασε τον Ρίο Γκράντε στα σύνορα με τις ΗΠΑ.
«Ένας κόσμος ανάποδα», όπως έγραφε ο Γκαλεάνο, όπου καταδικάζονται οι Άι Γιάννηδες που κλέβουν ένα καρβέλι ψωμί και υμνούνται τα αφεντικά της κάθε Βιολάντα που κλέβουν ζωές, δίνοντας ένα κομμάτι ψωμί. Στην εποχή μας, ο κόσμος ταξιδεύει σε κύματα απροσπέλαστα. «Οι ναυαγοί είναι περισσότεροι από τους θαλασσοπόρους του». Σε κάθε ταξίδι, μέσα ή έξω από τα σύνορα, χιλιάδες απελπισμένοι πεθαίνουν χωρίς να φτάσουν στη γη της επαγγελίας… αλλά και «δεν κρατούν πολύ οι αυταπάτες των λίγων που κάπου καταφέρνουν να φτάσουν».
Η κυριαρχία παρουσιάζεται ως προστασία και ασφάλεια, επιδιώκουν η οργή να υποσκελίζεται από τον φόβο
Θραύσματα εικόνων σε ένα αμείλικτο παιχνίδι εξουσίας. Με τη δύναμη της κυριαρχίας στην εκπομπή της είδησης επιχειρούν να επιβάλλουν τα παράλογα ως αυτονόητα και τα λογικά ως ακατόρθωτα. Πρόκειται για υπολογισμένη άσκηση εξουσίας, που διδάσκει υποταγή στο κυρίαρχο σύστημα για να γλυτώσουμε από ένα νεφελώδες «άλλο» που μας απειλεί. Η κυριαρχία παρουσιάζεται ως προστασία και ασφάλεια. Η βίαιη αντιμετώπιση δικαιολογείται ως αναγκαιότητα. Επιδιώκουν η οργή να υποσκελίζεται από τον φόβο, να αποκόπτεται ο ιδιωτικός πόνος από τη δημόσια ευθύνη. Και όλα μαζί να αποκόπτονται από το συνολικό πλαίσιο ως μεμονωμένα επεισόδια, αναπόφευκτα ή τυχαία, με τα οποία πρέπει να μάθουμε να ζούμε στη νέα κανονικότητα. « Όταν ολόκληρες κοινότητες υποβάλλονται σε επιδρομές, όταν απλοί πολίτες κρατούνται για παρακολούθηση, όταν η διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται με χειροβομβίδες, το μήνυμα είναι αλάνθαστο», γράφει ο Χένρι Ζιρού. Πρόκειται «για την κυβερνητική γραμματική της καπιταλιστικής τάξης». Ο κυνισμός θα θεωρείται ειλικρίνεια της εξουσίας και η βαρβαρότητα τρόπος ζωής.
Για να μη σβήνονται τα ίχνη των παιδικών πτωμάτων που χτίζουν τους πολέμους και τα σύνορα για νέα κέρδη αλλά και να μην εξαφανίζει ο άνεμος τα αποκαΐδια ζωών στα Τέμπη, τη Βιολάντα, τη Γάζα, την Τεχεράνη, τη Μινεάπολη… οφείλουμε πάλι να κάνουμε τα θραύσματα συνολική εικόνα. Να συνδέσουμε τις αιτίες, με τα γεγονότα και τα αποτελέσματά τους. Να αναζητήσουμε τους ενόχους. Να βάλουμε στη σειρά τα επεισόδια και να καταλάβουμε την ιστορία. Η συλλογική ματιά είναι ο όρος για να δούμε καθαρά τη συνολική εικόνα. Η συλλογική δράση είναι ο δρόμος για να την αλλάξουμε. Η συμμόρφωση δεν είναι επιβίωση. Είναι ο σίγουρος δρόμος προς τον θάνατο
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 21-22 Μαρτίου 2026
