Αθώους έκρινε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου και τους 24 κατηγορουμένους, που την περίοδο της προσφυγικής κρίσης (2015-2018) δραστηριοποιούνταν στη Λέσβο μέσω της μη κυβερνητικής οργάνωσης ERCI, διασώζοντας θαλασσοπνιγμένους μετανάστες. Οκτώ χρόνια κράτησε η περιπέτεια των διασωστών που αντιμετώπιζαν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος όπως συγκρότηση «εγκληματικής οργάνωσης»! Εγκληματική και απάνθρωπη είναι η πρακτική των διωκτικών αρχών που στόχο έχει τη συκοφάντηση, τον εκφοβισμό και την εκδίωξη των αλληλέγγυων από τις ελληνικές ακτές, ώστε να μπορεί το κράτος να εφαρμόζει ανενόχλητο τα pushbacks. H πανηγυρική αθώωση των «24» είναι μια νίκη του κινήματος αλληλεγγύης, αν και ο πόλεμος συνεχίζεται.
Διαβάστε τη σχετική ανακοίνωση της ΚΕΔΔΑ
ΚΕΔΔΑ: Αθωώσεις αλληλέγγυων, αλλά και νέα θύματα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και νέο εργαλείο για τη νομική της θωράκιση
Στις 15/1 μετά από 7 χρόνια ομηρίας και ταλαιπωρίας το τριμελές εφετείο κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου απάλλαξε και τους 24 κατηγορουμένους (έλληνες και αλλοδαπούς) που διέσωζαν πρόσφυγες στη Λέσβο την περίοδο 2015-2018 με την οργάνωση ERCI. Οι κατηγορούμενοι είχαν φορτωθεί με πλημελληματικές κατηγορίες (για τις οποίες είχαν αθωωθεί το 2024) και με κακουργηματικές κατηγορίες όπως: συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, διευκόλυνση παράνομης εισόδου υπηκόων τρίτων χωρών κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, κατασκοπία.
Ανάμεσα στους κατηγορούμενους ήταν και η Σάρα Μαρντίνι από τη Συρία. Η ίδια και η αδελφή της το 2015 σε ηλικία μόλις 17 και 15 ετών, όταν η βάρκα στην οποία επέβαιναν μαζί με ακόμα 20 ανθρώπους έμεινε από μηχανή εν μέσω τρικυμίας και άρχισε να βουλιάζει τη νύκτα έξω από τη Λέσβο, βούτηξαν με αυτοθυσία στα νερά του Αιγαίου. Όντας δεινές κολυμβήτριες μπόρεσαν να ρυμούλκησαν τη βάρκα στη στεριά και κατάφεραν να σώσουν όλους τους πρόσφυγες. Η Σάρα επέστρεψε το 2016 από το Βερολίνο στη Λέσβο και συνέχισε να βοηθά σε διασώσεις προσφύγων.
Όταν το 2018 μαζί και με άλλους της οργάνωσης ΕRCI βρέθηκαν στο αεροδρόμιο της Λέσβου για αναχώρηση αστυνομικοί τους συνέλαβαν, τους προφυλάκισαν, τους άσκησαν δίωξη και στη Σάρα μετά την απέλασή της, της απαγόρευσαν να μπει σε ελληνικό έδαφος μέχρι το 2025, παρότι έπρεπε να είναι παρούσα στη δίκη της. Βρέθηκε διωκόμενη αυτή και οι άλλοι 23 γιατί το «δίκαιο» της χώρας μας θεωρεί έγκλημα να σώζεις ζωές προσφύγων και το κράτος στήνει κατασκευασμένες κατηγορητήρια.
Η εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την αθώωση όλων κρίνοντας ότι η δραστηριότητα της ERCI εντασσόταν στο ευρύτερο πλαίσιο των επιχειρήσεων που αναπτύχθηκαν στη Λέσβο εκείνη την περίοδο και το δικαστήριο συντάχθηκε με την πρόταση και αθώωσε όλους, ακτιβιστές και εργαζόμενους στις στις ανθρωπιστικές οργανώσεις που συνέβαλαν στη διάσωση των προσφύγων. Αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά ότι οι αστυνομικές, κυβερνητικές και κρατικές σκευωρίες για ποινικοποίηση της αλληλεγγύης καταρρέουν στο φως της λογικής και αυτό είναι μια νίκη του κινήματος αλληλεγγύης που είχε απλωθεί σε πολλές χώρες.
Όμως, την ίδια μέρα, στις 15/1 στο κέντρο κράτησης και απελάσεων στην Αμυγδαλέζα πέθανε ο Quayum Khan. Ο 42χρονος Quayum ήταν από το Πακιστάν, ζούσε στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια και είχε μεταφερθεί στην Αμυγδαλέζα μετά από κράτησή του στο Α.Τ. ΄Ανω Λιοσίων. Πέθανε στις άθλιες συνθήκες του κολαστήριου της Αμυγδαλέζας, στερούμενος την ιατρική φροντίδα παρότι ζητούσε για ώρες από το προηγούμενο βράδυ να μεταφερθεί σε νοσοκομείο. Οι άθλιες συνθήκες κράτησης, η έλλειψη ιατρικής φροντίδας και η στέρηση της πρόσβασης σε νοσοκομειακή περίθαλψη αποτελούν μόνιμη κατάσταση στην Αμυγδαλέζα και αυτός ο θάνατος δεν είναι ο πρώτος που συμβαίνει εκεί σε παρόμοιες συνθήκες που παράλληλα έχουν πεθάνει κρατούμενοι και μετά από απόπειρες αυτοκτονίας. Το κράτος, η κυβέρνηση, το Υπουργείο Μετανάστευσης και η αστυνομία ευθύνονται και για αυτή τη δολοφονία.
Ενώ, στις 17/1 δημοσιεύτηκε η είδηση ότι σκάφος με 31 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασε στη θαλάσσια περιοχή νότια της Γαύδου, σώθηκαν όλοι, αλλά μέσα στο σκάφος ήταν και η σορός ενός νεκρού μετανάστη.
Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ συνεχίζει να θωρακίζεται νομικά η αντιπροσφυγική αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης. Στις 30/12/25 το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου κατέθεσε προς φαστ τρακ «διαβούλευση», που έληξε ήδη, νομοσχέδιο με τίτλο: «Προώθηση Πολιτικών Νόμιμης Μετανάστευσης». Σκοπός του όπως δηλώνεται να ανταποκριθεί «στις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας όσο και στις απαιτήσεις της κοινωνικής συνοχής και της δημόσιας ασφάλειας» και «Προστίθενται ως πιθανοί εργοδότες οι Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης, ενώ θεσπίζεται ειδική «fast track» διαδικασία για εργαζόμενους σε μεγάλα δημόσια έργα και στρατηγικές επενδύσεις». Προβλέπει ότι «τιμωρεί τη συνδρομή σε παράνομους μετανάστες από νόμιμους μετανάστες, οι οποίοι θα χάνουν καθεστώς νομιμότητας εάν συνδράμουν με οποιονδήποτε τρόπο παράνομους μετανάστες, προβλέποντας ακόμη και την ποινή της ισόβιας κάθειρξης», ενώ «αυστηροποιούνται οι κυρώσεις για τα μέλη ΜΚΟ που συνδράμουν στο αδίκημα της διακίνησης παράνομων μεταναστών με επιβαρυντικές ποινικές κυρώσεις πολυετούς κάθειρξης».
Όλα για τους εργοδότες, εκμετάλλευση φτηνής ανασφαλούς εργασίας, ευελιξία, διευκόλυνση με εταιρείες επενοικίασης-σύγχρονα τυπικά νομιμοποιημένα σκλαβοπάζαρα. Μηδενικές αναφορές στην προστασία εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των προσφύγων, της πρόσβασής τους στο δικαίωμα σε στέγη και περίθαλψη, στο δικαίωμα της παραμονής και μελών της οικογενείας τους. Επέκταση της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης και για συνδρομή στους μετανάστες, που είδαμε και παραπάνω πως χρησιμοποιείται τώρα η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες για να στήνονται σκευωρίες σε βάρος προσφύγων και αλληλέγγυων.
Κ.Ε.Δ.Δ.Α. – Κίνηση για τις Ελευθερίες, τα Δημοκρατικά Δικαιώματα, την Αλληλεγγύη
