Την Τρίτη 27 Γενάρη 2026 έφυγε από τη ζωή ο καθηγητής Γιώργος Ρούσης. Από νεαρή ηλικία στρατευμένος στο κομμουνιστικό κίνημα, άφησε τη σφραγίδα του στην ταξική πάλη και στη δράση και στη θεωρία.
Σταθερός και συστηματικός πολέμιος της αστικής ιδεολογίας, άφησε πλούσιο έργο, τόσο ως καθηγητής Πανεπιστημίου όσο και ως συγγραφέας.
Στρατευμένος στην κομμουνιστική αριστερά, υπερασπίστηκε τον μαρξισμό, τα δίκαια της εργατικής τάξης, συμβάλλοντας με την αρθρογραφία και τα βιβλία του στην αποκάλυψη της απάτης των αστικών ιδεολογημάτων.
Ανέπτυξε πολύπλευρη πολιτική δράση. Εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα από τους Λαμπράκηδες. Στα χρόνια της εφτάχρονης δικτατορίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως μέλος και στέλεχος της ΚΝΕ. Το 1989 αποχώρησε από το ΚΚΕ συμβάλλοντας στη συγκρότηση του Νέου Αριστερού Ρεύματος και στην έκδοση του περιοδικού ΠΡΙΝ.
Η αντίληψή του για την αναγκαιότητα του αντικαπιταλιστικού μετώπου τον έφερε κοντά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Στο τέλος της ζωής του προσέγγισε εκ νέου το ΚΚΕ και συμπορεύτηκε ενεργά. Στις βουλευτικές εκλογές του 2023 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Πάλεψε σθεναρά δίνοντας με αξιοπρέπεια πολύχρονη μάχη με την ασθένεια που τον βασάνιζε.
Πέρα από ιδεολογικές και πολιτικές διαφωνίες ή ενστάσεις για κατά καιρούς δηλώσεις, ο Γιώργος Ρούσης όρθωσε ανάστημα σε ‘’δύσκολα’’ για άλλους διανοούμενους ζητήματα, όπως η υπεράσπιση απολυμένου εργαζόμενου, η αντίσταση στην τρομοϋστερία, η θαρραλέα στάση του –μαζί με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο- για τη σημαία στο Πολυτεχνείο του ’95.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους, τους φίλους και τους συντρόφους του Γιώργου Ρούση.
