Νικόλας Νικήσιανης*
Τα γεγονότα της 15ης Νοέμβρη, δυστυχώς, αποτελούν συνέχεια και κλιμάκωση πολλών παρόμοιων επιθέσεων και δημόσιων ξυλοδαρμών, στους οποίους έχει πρωταγωνιστεί η ΑΡΑΣ, αλλά και άλλοι χώροι. Και είναι η ακραία μορφή έκφρασης μιας κουλτούρας και μιας πρακτικής βίαιης και ματσό επιβολής στους κοινωνικούς χώρους. Μιας κουλτούρας που έφτασε στο σημείο να καλύπτει ακόμα και τους καταγγελλόμενους για βιασμούς και παρενοχλήσεις. Χρωστάμε λοιπόν όλοι/ες μας, μια βαθιά συλλογική και προσωπική αυτοκριτική για το γεγονός ότι ως σήμερα ανεχθήκαμε όλα αυτά, στο όνομα της ενότητας ή άλλων ευγενέστερων -υποτίθεται- σκοπών.
Η ένταση αυτής της επίθεσης ωστόσο, κατάφερε αυτή τη φορά να προκαλέσει τέτοιο «σοκ», που έκανε ξεκάθαρο ένα πράγμα: η συντριπτική πλειοψηφία του σχήματός μας, στην πραγματικότητα όλα σχεδόν τα μέλη πλην των μελών της ΑΡΑΣ, έχει καταλήξει οριστικά ότι δεν αντέχει να συνυπάρχει άλλο με τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς αυτών των εγκληματικών πρακτικών.
Με δεδομένη αυτή τη στάση, οδηγηθήκαμε στην πρόσφατη συνέλευση, όπου επικυρώθηκε με σαφήνεια από συγκεκριμένη απόφαση. Η υπεράσπιση της δολοφονικής επίθεσης εκ μέρους των εκπροσώπων της ΑΡΑΣ, το υποκριτικό «αντι-ψήφισμα» που έλεγε άλλα από αυτά που πίστευαν, η εκ των υστέρων επιθέσεις της απέναντι σε όλα τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος, προφανώς δεν θα άλλαζαν κάτι. Ίσα – ίσα, είναι παράδοξο το γιατί μια οργάνωση που κατηγορεί όλο το υπόλοιπο σχήμα για «πραξικοπήματα» και «συμμαχίες με μαχαιροβγάλτες», θέλει να μείνει σε αυτό. Το μόνο αξιοπρεπές θα ήταν να αποχωρήσει η ίδια, αλλά μάλλον… ζητάμε πολλά.
Δεν χαιρόμαστε για όλα αυτά. Το γεγονός ότι αναγκαζόμαστε να συζητάμε για τέτοια πράγματα, είναι ήδη θλιβερό. Το ότι ξοδέψαμε μια συνέλευση, στην οποία είχαμε πολλά και ενδιαφέροντα να πούμε, είναι ήδη ζημιά. Κρατάμε όμως αυτά που μάθαμε από την τραγική αυτή περιπέτεια, κρατάμε την υποχρέωσή μας για ουσιαστική αυτοκριτική και προχωράμε μπροστά: στον αγώνα της ΔΕΘ και το δημοψήφισμα, στη νέα μάχη για την Αλυσίδα, στην υπεράσπιση των αναγκών των ενοικιαστών/τριών. Με την ελπίδα ότι από εδώ και πέρα η εσωτερική μας ζωή, αλλά και η εικόνα μας στην κοινωνία, θα είναι πιο ανθρώπινη και άρα πιο αποτελεσματική.
*Δημοτικός Σύμβουλος με την κίνηση «Η Πόλη Ανάποδα»
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 29-30 Νοεμβρίου 2025
Χωρίζουν ΜέΡΑ25 και ΛΑΕ, εκτός ριζοσπαστικών κινήσεων η ΑΡΑΣ
