Γιώργος Κρεασίδης
Παρέλαση πανάκριβων εξοπλισμών, φιέστες πατριδοκαπηλίας, ορφανά του Μεταξά, αντιαριστερή υστερία
Με μια φιέστα στο υπουργείο Άμυνας την περασμένη Τετάρτη έκλεισε η κυβέρνηση την επικοινωνιακή εκστρατεία που εξαπέλυσε με αφορμή την 28η Οκτωβρίου για να προπαγανδίσει την ανάγκη των εξοπλισμών, αλλά και για να περάσει το μήνυμα ότι η κοινωνία θα πρέπει να δεχτεί την ιδέα της πολεμικής προετοιμασίας, αλλά και των καταστροφών που φέρνει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό το μήνυμα δεν θα μπορούσε να διαχωριστεί από τον εναγκαλισμό των συμβολισμών και της ρητορικής της ακροδεξιάς, με τον δικτάτορα Μεταξά να έχει την τιμητική του.
Η εκδήλωση της Τετάρτης τυπικά ήταν τα εγκαίνια της ανακαινισμένης πρόσοψης του υπουργείου Άμυνας σε σχέδιο Βαρώτσου και με βιοκλιματικά χαρακτηριστικά. Η δαπανηρή νέα πρόσοψη, έρχεται σε χτυπητή αντίθεση με τα δημόσια κτίρια και τις υποδομές που μαραζώνουν από την έλλειψη συντήρησης, ενώ συχνά δεν επαρκούν.
Στις ομιλίες Μητσοτάκη και Δένδια ακούστηκαν διάφορα ενταγμένα στο κλίμα εθνικιστικής ρητορικής, όπως οι αναφορές του υπουργού Άμυνας στις περσίδες της νέας πρόσοψης που συμβολίζουν υποτίθεται τις πτυχές της φουστανέλας. Ακούστηκαν όμως και λόγια με σημασία. Όπως τόνισε ο πρωθυπουργός, «εξελίσσεται το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων στην ιστορία τους. Αναφέρω ενδεικτικά ότι για την επόμενη δωδεκαετία οι δεσμευμένοι πόροι για επενδύσεις στην Εθνική μας Άμυνα ξεπερνούν τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ». Δεύτερο σημείο είναι η αναφορά στους χορηγούς που στηρίζουν το πρόγραμμα, όπως και την ανακαίνιση του υπουργείου, δηλαδή τις εταιρίες από τους κλάδους ενέργειας (Μυτιληναίος) και κατασκευών, τράπεζες και τους εφοπλιστές που θησαυρίζουν από το αφορολόγητο και τις σημαίες ευκαιρίας. Οι ωφελούμενοι από την σκληρή αντιλαϊκή πολιτική δηλαδή, ενώ δεν λείπουν και οι ελληνικές εταιρίες που θα πάρουν μερίδιο από την πίτα των εξοπλιστικών δαπανών.
Μια ιδέα για το τι ακριβώς σημαίνει το εξοπλιστικό πρόγραμμα έδινε η στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης την προηγούμενη μέρα, που ήταν μια πραγματική επίδειξη προϊόντων της πολεμικής βιομηχανίας. Μαζί με τα αντι-drone συστήματα της εγχώριας βιομηχανίας, υπήρχαν τεθωρακισμένα από τις ΗΠΑ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη από το Ισραήλ και την Αυστρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα αντι-drone συστήματα έχουν δοκιμαστεί σε επιχειρήσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα ενάντια στην Υεμένη των Χούθι. Είναι οργανικό στοιχείο της λογικής των εξοπλιστικών προγραμμάτων αυτό το στοιχείο, της ένταξης δηλαδή των εξοπλισμών στις προτεραιότητες των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων στην ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, καθώς και στα επικίνδυνα σχέδια του ελληνικού κεφαλαίου στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την Τουρκία.
Αυτό υπηρετούν και οι αναδιατάξεις στο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων που έχουν μια λογική της αξιοποίησης κάθε ανθρώπινου πόρου σε ενδεχόμενη σύγκρουση. Για αυτό και η επιθετικότητα του Δένδια σε κάθε εξαίρεση από τις μάχιμες δυνάμεις είτε αφορά αξιωματικούς είτε εξαιρέσεις κληρωτών, π.χ. μέσω Ι5.
Εκεί είναι λοιπόν στραμμένη η μηχανή του πολέμου που χρηματοδοτείται από την ακρίβεια και τη φοροληστεία, τους καθηλωμένους μισθούς και συντάξεις, τη διαλυτική υποχρηματοδότηση παιδείας, υγείας, κοινωνικών υπηρεσιών. Οι εξοπλισμοί που επιβάλλει η «οικονομία πολέμου» της ΕΕ και στηρίζουν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης δεν μπορούν να υπάρξουν διαφορετικά.
Το αφήγημα της εθνικής ενότητας επιστρατεύεται για να εξασφαλιστεί η υποταγή στις θυσίες των λαϊκών στρωμάτων και ειδικά της νεολαίας, σήμερα στους εξοπλισμούς και το μιλιταριστικό πνεύμα, αύριο στα πεδία των μαχών. Εδώ εντάσσεται και η ενσωμάτωση της ακροδεξιάς στην κυβερνητική ρητορική και πρακτική. Με τον πιο σαφή τρόπο φάνηκε στο μήνυμα για την 28η Οκτωβρίου της υπουργού Παιδείας Ζαχαράκη προς τα σχολεία, όπως ο Μεταξάς δεν υμνείται απλά σαν εκφραστής του «Όχι», αλλά και επειδή με τη δικτατορία του εξασφάλισε την πολεμική προετοιμασία και την ετοιμότητα του λαού. Ανεξάρτητα φυσικά από την ιστορική πραγματικότητα που δείχνει ότι αιφνιδιασμένος από την ιταλική εισβολή, μέχρι τα τελευταία του δεν μπορούσε να εξηγήσει την επίθεση ενός ομόδοξου φασιστικού καθεστώτος. Αντίθετα ο λαός έλεγε το «Όχι» μαχόμενος και συνέχισε με την Εθνική Αντίσταση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, όταν στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη του μεταξικού καθεστώτος συνεργάστηκαν ακόμα και ένοπλα με τους Γερμανούς και Ιταλούς στην Κατοχή.
Ακροδεξιά πατριδοκαπηλία της κυβέρνησης για να κρύψει το κοινωνικό ρήγμα
Σε αυτό το κλίμα ο γνωστός για τις ακροδεξιές του αντιλήψεις υπουργός Θ. Πλεύρης βγήκε να συνθηματολογήσει υπέρ του Μεταξά, ενώ σε φιλόξενα ΜΜΕ πλειοδοτούσε με εμφυλιοπολεμικές κραυγές η Λατινοπούλου. Επικίνδυνο σημάδι ήταν οι δηλώσεις του επιχειρηματία-σχολιαστή-εκλογομάγειρα Δρυμιώτη, που εμφανίζεται σαν φερέφωνο του Μαξίμου στα ΜΜΕ, ο οποίος σε ρόλο λαγού και με αφορμή την απουσία της κοινοβουλευτικής αριστεράς από την κηδεία του Σαββόπουλου, επανέφερε την λογική του μετεμφυλιακού καθεστώτος και της Χούντας για τους αριστερούς που «δεν είναι Έλληνες», δείχνοντας πως σκοπεύει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση τις κοινωνικές αντιστάσεις. Ένα πρώτο δείγμα ήταν η «έρευνα» που διέταξε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας γιατί μαθήτριες στην παρέλαση της Αθήνας είχαν καρφιτσωμένη στο μπράτσο την εικόνα από μια φέτα καρπούζι, που παραπέμπει στη σημαία της Παλαιστίνης. Την ίδια στιγμή στην Θεσσαλονίκη παρέλασε μια φασιστική ομάδα με το όνομα «ΕΟΝ» που παραπέμπει στη νεολαίας της δικτατορίας του Μεταξά και διακρίνεται για κηρύγματα μίσους, πολεμοκαπηλείας και ρατσισμού.
Η ανάγκη για ένα μαχητικό κίνημα ειρήνης, με αντιεθνικιστικά και αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά και το βέλος στραμμένο ενάντια στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ της «πολεμικής οικονομίας», γίνεται άμεσο καθήκον για την εποχή μας.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 1-2 Νοεμβρίου
