Μήνυμα αντίστασης και αλληλεγγύης έστειλαν μέσα από συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν την Δευτέρα 13 Οκτώβριου στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ μέλη της ελληνικής αποστολής του Global Sumud Flotilla. Μέσα από τις τοποθετήσεις τους περιέγραψαν ένα μέρος της δύσκολης αποστολής αλληλεγγύης που οδήγησε στη κράτηση τους σε απάνθρωπες συνθήκες σε Ισραηλινές φυλακές. Αυτό που τόνισαν είναι πως τίποτα δε συγκρίνεται με αυτά που βιώνει ο ηρωικός παλαιστινιακός λαός και πως αυτοί οι αγώνες δε θα σταματήσουν μέχρι η Παλαιστίνη να είναι πραγματικά ελεύθερη.
Τη συζήτηση “άνοιξε” η Αναστασία Ματσούκα, δικηγόρος και μέλος της ομάδας νομικής υποστήριξης March to Gaza & Global Sumud Flotilla. Όπως ανέφερε “Η συμφωνία ειρήνης για το Global Sumud Flotilla δε σημαίνει ότι σταματάει η δράση του”, καθώς αυτή δε θα οδηγήσει αυτόματα στην άρση της κατοχής, του λιμού και της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού. Μεταξύ άλλων τόνισε την απαράδεκτη ανοχή των κρατών παγκοσμίως στη παράνομη αναχαίτιση του Στόλου σε ανοιχτή θάλασσα, όπου και ισχύει η ελεύθερη ναυσιπλοΐα, 40 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Γάζας.
Με τη συμφωνία ειρήνης δεν τελειώνει ούτε ο λιμος, ούτε ο εκτοπισμός των Παλαιστινίων αλλά ούτε και οι υποδομές “ανασταίνονται” εξήγησε με τη σειρά της η Κλεονίκη Αλεξοπούλου, μέλος πληρώματος του σκάφους “Οξυγόνο”. Αναφέρθηκε ακόμα στη διαδικασία προετοιμασίας της παγκόσμιας αποστολής, τονίζοντας πως τέτοιες πρωτοβουλίες γεννιούνται μέσα από τα κινήματα. “Ακούγαμε τους βομβαρδισμούς” μετέφερε μεταξύ άλλων περιγράφοντας στιγμές από την αποστολή και τη σύλληψη του στόλου, ενώ πρόσθεσε πως οι Ισραηλινές αρχές κατέστρεφαν επιδεικτικά σημαίες, ακόμα και ζωγραφιές που μετέφεραν μαζί τους στα σκάφη.
Ως “μια ψηφίδα σε ένα μωσαϊκό πολλών προσπαθειών” χαρακτήρισε την αποστολή ο Κωνσταντίνος Λαμπρίδης, μέλος πληρώματος του “Παύλος Φύσσας”. Ο ίδιος μίλησε για τη μεγάλη ανταπόκριση απέναντι στη πρωτοβουλία για οικονομική και υλική βοήθεια για την ετοιμασία των ελληνικών σκαφών, χαρακτηριστικό του μεγέθους του κινήματος αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. Υπογράμμισε πως πρέπει το παλαιστινιακό να γίνει “προσωπική μας υπόθεση”, ενώ αναφέρθηκε και στις επιθέσεις με drone που δέχθηκε ο Στόλος, αλλά και στη προσπάθεια για γραφειοκρατικό σαμποτάζ του στην Ελλάδα.
“Υπήρχαν στιγμές που νιώθαμε ότι θα φτάσουμε” περιέγραψε η Ευγενία Καββαδία, μέλος πληρώματος του σκάφους Ahed Tamimi, προσθέτοντας πως “είχαμε κάθε δικαίωμα και όλο το δίκιο του κόσμου”. Μετέφερε ακόμα ανατριχιαστικές εικόνες από την απάνθρωπη πραγματικότητα των Ισραηλινών φυλακών. Μίλησε για εφαρμογή ναζιστικού τύπου πρακτικών, στο σώμα και τη ψυχή Παλαιστινίων. Περιέγραψε συλληφθέντες δεμένους πισθάγκωνα με κορδέλες στα μάτια, νυχτερινές καταμετρήσεις από πάνοπλους στρατιώτες με εκπαιδευμένα σκυλιά και μια σειρά ακόμα πρακτικών σωματικής και ψυχολογικής βίας.
Ειδική αναφορά στους νεκρούς δημοσιογράφους που επιδιώκουν να σπάσουν το “εμπάργκο ενημέρωσης” στη Παλαιστίνη, έκανε η Μαρίνα Μεϊντάνη, μέλος πληρώματος του σκάφους “Βαγγέλης Πισσίας”. “Όσο η Γάζα βρίσκεται σε αυτή τη κατάσταση κανείς δεν είναι ελεύθερος” τόνισε χαρακτηριστικά, όσο περιέγραφε στιγμές της αποστολής. “Τα κελιά ήταν δωμάτια που μιλάγανε” ανέφερε μεταφέροντας τη συγκλονιστική εικόνα ενός αυτοσχέδιου μενταγιόν, στο κελί όπου κρατούνταν, πάνω στο οποίο Παλαιστίνιοι κρατούμενοι είχαν γράψει σημειώματα.
Την ανάγκη για συνέχεια του αγώνα τόνισε και ο Θοδωρής Μπούκας, μέλος του πληρώματος του “Παύλος Φύσσας”, ο οποίος συμμετείχε για δεύτερη φορά σε αποστολή προσέγγισης της Γάζας δια θαλάσσης.
Οι ομιλητές περιέγραψαν ακόμα την πολύωρη παράνομη αναχαίτιση του Global Sumud Flotilla, ενώ σημείωσαν πως κατά τη διάρκεια κράτησης τους το ελληνικό κράτος έκανε τα λιγότερα δυνατά για αυτούς, στο όνομα της στρατηγικής σχέσης με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ! Όπως ανέφεραν οι αγώνες για μια ελεύθερη Παλαιστίνη δεν σταματάνε εδώ, δίνοντας ραντεβού στο διήμερο κινητοποιήσεων ενάντια στη βάση της Σούδας στις 17 και 18 Οκτωβρίου.
