Λευτέρης Σκλάβος
Μαζικές διαμαρτυρίες έχει προκαλέσει η πραγματοποίηση του τετραήμερου (19-23/10) συνεδρίου «Socratica VI» της Διεθνούς Εταιρείας Σωκρατικών Μελετών από στο Ρέθυμνο, με το Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτης να είναι μεταξύ των διοργανωτών. Γιατί αντιδρούν οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι Ενιαίοι Φορείς Διδασκόντων τριών σχολών του Πανεπιστημίου Κρήτης και ένα διευρυνόμενο τμήμα της ρεθυμνιώτικης κοινωνίας στη διοργάνωση ενός συνεδρίου «Σωκρατικών Σπουδών»;
Μα επειδή ως συνδιοργανωτής του συγκεκριμένου συνεδρίου είχε ανακοινωθεί το ισραηλινό πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν. Ένα ίδρυμα, το οποίο πραγματοποιεί παράνομες ανασκαφές σε κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, χαρακτηρίζει αντισημιτικές τις διαμαρτυρίες των φοιτητών υπέρ της Παλαιστίνης σε όλο τον κόσμο και προπαγανδίζει την σκοταδιστική και ρατσιστική ιδεολογία του θρησκευτικού σιωνισμού, σύμφωνα με την οποία οι σιωνιστές είναι οι «ελέω Θεού» αποκλειστικοί ιδιοκτήτες της γης της Παλαιστίνης.
Σα να μην έφταναν αυτά, ως προβεβλημένος ομιλητής του συνεδρίου είχε ανακοινωθεί ο ακροδεξιός Γκάμπριελ Ντάντσιχ, έποικος στη Δυτική Όχθη, γνωστός για το βαθυστόχαστο πόνημά του όπου υποστηρίζει ότι ο ομηρικός Οδυσσέας μπορεί να θεωρηθεί αρχετυπικός… σιωνιστής.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά! Ήδη φοιτητικοί σύλλογοι και άλλοι φορείς μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις πήραν αποφάσεις ενάντια στην πραγματοποίηση του συγκεκριμένου συνεδρίου και προγραμμάτισαν κινητοποιήσεις. Προβάλλουν το αίτημα για παύση κάθε συνεργασίας με το Ισραήλ, αλλά και για μια δημόσια παιδεία που θα ερμηνεύει τον κόσμο με στόχο την αλλαγή του.
Μετά τις αντιδράσεις του φοιτητικού κινήματος και τις καταγγελίες διδασκόντων του πανεπιστημίου της Κρήτης έγινε γνωστό ότι το συνέδριο SOCRATICA VI θα πραγματοποιηθεί τελικά χωρίς τη συμμετοχή του Γκάμπριελ Ντάντσιχ και του ισραηλινού Πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν.
Είναι γνωστή η αναβαθμισμένη και πολύμορφη συνεργασία των ελληνικών ΑΕΙ με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τους ευρωατλαντικούς συμμάχους του, σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και μέσω της παραγωγής έρευνας με άμεση εφαρμογή στην πολεμική βιομηχανία. Έξω όμως από τον χορό της συνενοχής και του ξεπλύματος στη γενοκτονία δεν μένουν ούτε οι ανθρωπιστικές επιστήμες. Άλλωστε, ο πόλεμος διεξάγεται και στο ιδεολογικό πεδίο, και δεν είναι η πρώτη φορά που μια ορισμένη εκδοχή φιλοσοφίας (αλλά και ιστορίας, αρχαιολογίας κ.α.) παρέχει το οπλοστάσιο για να δικαιολογηθούν οι σφαγές και ο εκτοπισμός ενός λαού στο όνομα της «αυτοάμυνας της Δύσης», της εργαλειοποίησης του αντισημιτισμού, του «περιούσιου λαού».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-19 Οκτωβρίου
