Για μεθοδευμένο αποκλεισμό των Παρεμβάσεων ΔΕ και του προτεινόμενου εισηγητή της με αστήρικτα και αστεία επιχειρήματα για εκπρόθεσμη κατάθεση της πρότασής στα Δ.Σ. της Ο.Λ.Μ.Ε. και του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ., με αναφορές σε χρονοδιαγράμματα και καταληκτικές ημερομηνίες που ποτέ δεν υπήρξαν και δικαιολογίες για δήθεν εκτύπωση του συνεδριακού υλικού, κάνουν λόγο οι Ευγενία Καβαλλάρη και Σπύρος Παρίσσης, εκ μέρους των Παρεμβάσεων ΔΕ, υπογραμμίζοντας ότι με τα πιο πάνω «αποκαλύπτεται με τον πιο εμφατικό τρόπο μετά την τελευταίας στιγμής προσθήκη τριών ομιλητών στο πρόγραμμα της 2ης μέρας του συνεδρίου».
Οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων ΔΕ, τονίζουν επίσης ότι το πρόσφατο Εκπαιδευτικό Συνέδριο που διοργάνωσαν η Ο.Λ.Μ.Ε. και το ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. στην Καλαμάτα, με θέμα “Τεχνητή νοημοσύνη και εκπαίδευση: Προκλήσεις για την εκπαιδευτική κοινότητα” έχει περάσει ήδη στην ιστορία και θα μνημονεύεται ως το συνέδριο των μεθοδευμένων αποκλεισμών, των αδιαφανών διαδικασιών και της ανύπαρκτης στοχοθεσίας, καταδεικνύοντας για άλλη μία φορά τον εκτροχιασμό των δυνάμεων της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ από τις δημοκρατικές ράγες.
Δήλωση των Εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΔΕ στο Δ.Σ. του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. για το Εκπαιδευτικό Συνέδριο της Ο.Λ.Μ.Ε. στην Καλαμάτα.
Το πρόσφατο Εκπαιδευτικό Συνέδριο που διοργάνωσαν η Ο.Λ.Μ.Ε. και το ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. στην Καλαμάτα, με θέμα “Τεχνητή νοημοσύνη και εκπαίδευση: Προκλήσεις για την εκπαιδευτική κοινότητα” έχει περάσει ήδη στην ιστορία και θα μνημονεύεται ως το συνέδριο των μεθοδευμένων αποκλεισμών, των αδιαφανών διαδικασιών και της ανύπαρκτης στοχοθεσίας, καταδεικνύοντας για άλλη μία φορά τον εκτροχιασμό των δυνάμεων της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ από τις δημοκρατικές ράγες. Απέχοντας παρασάγγας από τα εκπαιδευτικά συνέδρια του παρελθόντος, το Εκπαιδευτικό Συνέδριο της Καλαμάτας δεν κατάφερε όχι μόνο να εξασφαλίσει την ενεργοποίηση και τη συμμετοχή των συναδέλφων και των Ε.Λ.Μ.Ε. της χώρας αλλά και να αποτελέσει ένα τέτοιο περιβάλλον όπου τοποθετήσεις, ζυμώσεις και συζητήσεις θα έδιναν απτά ουσιαστικά αποτελέσματα για την θεμελίωση και τεκμηρίωση των θέσεων της Ομοσπονδίας ειδικότερα τώρα που η ενσωμάτωση της ΤΝ στην εκπαίδευση αποτελεί προτεραιότητα και μία από τις βασικές επιδιώξεις της κυβέρνησης. Η προσέγγιση της Ο.Λ.Μ.Ε. και του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. ήταν διεκπεραιωτικού χαρακτήρα που στην κρίσιμη ιστορική συγκυρία που βρισκόμαστε, όπου η προσπάθεια αποδόμησης του δημόσιου σχολείου και της κατεδάφισης των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών αποτελεί τον κύριο στόχο της κυβέρνησης , όχι μόνο δεν ενισχύει αλλά αποδυναμώνει τη δυναμική του εκπαιδευτικού κινήματος.
Ο μεθοδευμένος αποκλεισμός των Παρεμβάσεων ΔΕ και του προτεινόμενου εισηγητή μας με αστήρικτα και αστεία επιχειρήματα για εκπρόθεσμη κατάθεση της πρότασής στα Δ.Σ. της Ο.Λ.Μ.Ε. και του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ., με αναφορές σε χρονοδιαγράμματα και καταληκτικές ημερομηνίες που ποτέ δεν υπήρξαν και δικαιολογίες για δήθεν εκτύπωση του συνεδριακού υλικού, αποκαλύπτεται με τον πιο εμφατικό τρόπο μετά την τελευταίας στιγμής προσθήκη τριών ομιλητών στο πρόγραμμα της 2ης μέρας του συνεδρίου. Βέβαια, ο αποκλεισμός αφορούσε και τους συναδέλφους και τα πρωτοβάθμια σωματεία (Ε.Λ.Μ.Ε.) όλης της χώρας, αφού η καθυστερημένη ενημέρωση (26/9/2025) και η μη συγκρότηση ομάδων εργασίας όπως αρμόζει σε κάθε σωστά οργανωμένο εκπαιδευτικό συνέδριο δεν τους έδωσε την δυνατότητα να συμβάλουν ουσιαστικά στις εργασίες του συνεδρίου. Ο αποκλεισμός ολοκληρώθηκε με την επιλογή της Ο.Λ.Μ.Ε. να μην μεταδώσει ζωντανά το συνέδριο ή έστω να το μαγνητοσκοπήσει, επικαλούμενη το αυξημένο κόστος. Η βιντεοσκόπηση των εργασιών της 2ης ημέρας από εμάς που ήμασταν αποκλεισμένοι δείχνει ότι τα πράγματα πολλές φορές είναι πολύ πιο απλά από ό,τι νομίζουμε αρκεί να υπάρχει θέληση και διάθεση. Η έλλειψη πολυφωνίας, ο μικρός αριθμός εισηγήσεων, χωρίς ξεκάθαρους θεματικούς άξονες, η απουσία των ομάδων εργασίας που θα επεξεργαζόταν και θα εμβάθυναν στις εισηγήσεις και τις επιστημονικές προσεγγίσεις, αλλά και ο μικρός χρόνος για ερωτήσεις/απαντήσεις και συζήτηση για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων έκαναν τον συνέδριο να μοιάζει με “ξεχειλωμένη” ημερίδα. Δυστυχώς, δεν έλειψαν και περιπτώσεις όπου το συνέδριο χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό προσωπικών επιδιώξεων ή προσιδίαζε σε επιμορφωτικό σεμινάριο ή παρουσίαση project.
Ο μικρός αριθμός ουσιαστικών και διαφωτιστικών εισηγήσεων δεν διέσωσε τον επιδερμικό τρόπο με τον οποίο η Ο.Λ.Μ.Ε. και το ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. αντιμετώπισαν το πολύ σοβαρό θέμα της επιδίωξης εισαγωγής της ΤΝ στην εκπαίδευση, αφήνοντας στο σκοτάδι σημαντικές πτυχές της και χωρίς καμία εις βάθος ανάλυση. Είναι ξεκάθαρο ότι η εισαγωγή της ΤΝ στον χώρο του δημόσιου σχολείου δεν πηγάζει από κρίσιμες ή σημαντικές εκπαιδευτικές ανάγκες παρά μόνο από την διαρκή προσπάθεια των ιδιωτικών εταιρικών συμφερόντων και του κεφαλαίου να εισβάλουν σε αυτό και να το διαμορφώσουν σύμφωνα με το δικό τους καπιταλιστικό πλαίσιο.
Τα εργασιακά και μορφωτικά ζητήματα που προκύπτουν όπως για παράδειγμα οι τάξεις χωρίς καθηγητές ή με καθηγητές συμβούλους, η λογοδοσία και η αξιολόγηση με εργαλεία ΤΝ, η εκμετάλλευση των εργαζόμενων που εκπαιδεύουν τα εργαλεία της ΤΝ, προμηνύουν ένα δυστοπικό περιβάλλον όπου η απανθρωποποιημένη εκπαιδευτική διαδικασία θα έχει τρομακτικά αποτελέσματα τόσο σε ψυχοκοινωνικό όσο και σε μαθησιακό επίπεδο αφού θα χαρακτηρίζεται από το εφήμερο και το επιφανειακό της μάθησης χωρίς στέρεες βάσεις και θα διαμορφώνει παιδιά χωρίς κριτική σκέψη. Η ανακύκλωση προκαταλήψεων, η διεύρυνση ταξικών ανισοτήτων, η έλλειψη προστασίας των προσωπικών δεδομένων των ανήλικων μαθητών, η αμφισβητούμενη ποιότητα των πληροφοριών είναι υπαρκτά ζητήματα που εγείρουν εύλογα ερωτήματα και ανησυχίες για την εισαγωγή της ΤΝ στην εκπαίδευση. Επιπλέον, σε μία περίοδο που η κλιματική κρίση είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις παγκοσμίως, η οικολογική καταστροφή που αφήνει πίσω της η λειτουργία των κέντρων δεδομένων της ΤΝ με τις αυξημένες εκπομπές CO2, τη θερμική ρύπανση των υδάτων, την παραγωγή στερεών αποβλήτων και την υπερβολική κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και υδάτινων πόρων, είναι μία ακόμη πλευρά της χρήσης της ΤΝ στην εκπαίδευση που προσθέτει καίρια ερωτήματα και απαιτεί προσεκτικό χειρισμό.
Η κριτική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση των τεχνολογιών της ΤΝ πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα κάθε προσπάθειας εισαγωγής της στην εκπαίδευση και το δημόσιο σχολείο, όπου οι εκπαιδευτικοί θα έχουν τον πρώτο αλλά και τον τελευταίο λόγο στη διαμόρφωση του κανονιστικού πλαισίου που θα αφορά από τα δικαιώματα των παιδιών και των εκπαιδευτικών μέχρι τα μοντέλα και τα εργαλεία ΤΝ που θα χρησιμοποιηθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η απουσία διαβούλευσης με την εκπαιδευτική και επιστημονική κοινότητα για την ΤΝ στην εκπαίδευση και τα σκοτεινά σημεία της ανακοίνωσης από την κυβέρνηση της εφαρμογής στα ελληνικά σχολεία του πιλοτικού προγράμματος «OpenAI for Greece» όχι μόνο αποκαλύπτει για το ποιος τελικά αποφασίζει για την εκπαιδευτική πολιτική αλλά καταδεικνύει και την ανάγκη για ανάληψη ουσιαστικών πρωτοβουλιών από την Ο.Λ.Μ.Ε. και τα συνδικάτα. Σε μία περίοδο που η υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και οι περικοπές οδηγούν σε συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολείων, όπου τα διογκωμένα τμήματα στερούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και οδηγούν σε εργασιακή εξουθένωση τους εκπαιδευτικούς, αποτελεί πρόκληση ότι η κυβέρνηση έχει ήδη κλείσει συμφωνίες με εταιρείες που θα αναλάβουν την ΤΝ στην εκπαίδευση, ιδιαίτερα την ώρα που μένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα που έχουν να κάνουν με την επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στο γνωστικό και νοητικό επίπεδο των μαθητών και απαιτούν μακροχρόνιες μελέτες για να απαντηθούν. Όταν η παιδαγωγική ελευθερία, η ελευθερία του λόγου και οι συνδικαλιστικές ελευθερίες διώκονται, είναι φανερό ότι η κυβέρνηση προτεραιοποιεί την εισαγωγή της ΤΝ στην εκπαίδευση για να χτυπήσει περαιτέρω τα μορφωτικά των μαθητών και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ο.Λ.Μ.Ε. πρέπει να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην διαμόρφωση ενός πλαισίου που θα έχει στο επίκεντρο την περιφρούρηση και διεύρυνση των μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων μαθητών και εκπαιδευτικών, τον κριτικό γραμματισμό στην ΤΝ και την κοινωνική δικαιοσύνη έναντι των εταιρικών συμφερόντων, της κερδοφορίας τους και της προσπάθεια τους να μεταλλάξουν το μοντέλο εκπαίδευσης από κοινωνική σε ατομική διαδικασία.
Για το θέμα της “Τεχνητής Νοημοσύνης” και τον τρόπο που επηρεάζει τις εξελίξεις στην εκπαίδευση και την κοινωνία, οι Παρεμβάσεις ΔΕ, απέναντι σε λογικές αποκλεισμού και προχειρότητας, θα πάρουν πρωτοβουλία το επόμενο διάστημα προκειμένου να συμβάλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης θέσης που θα έχει ως προτεραιότητα τον μαθητή και τον δάσκαλο σε ένα πραγματικά δημόσιο δωρεάν σχολείο χωρίς αποκλεισμούς και κατηγοριοποιήσεις και θα ενσωματώνει όλα τα χαρακτηριστικά της κριτικής και ανθρωποκεντρικής προσέγγισης και μίας περιβαλλοντικά βιώσιμης ΤΝ.
Ευγενία Καβαλλάρη
Σπύρος Παρίσσης
